Φελούκα
Η Φελούκα (πληθυντικός: φελούκες) ήταν τύπος μικρού πλοιαρίου στη περιοχή της Μεσογείου, χαμηλού και άφρακτου (χωρίς κατάστρωμα) που κινιόταν με κουπιά και ιστία (πανιά), φέροντας τρία λατίνια και αρτέμονα.
[Επεξεργασία] Ονομασία
Η λεξη πιθανόν να προέρχεται από την αραβική, στην οποία "φαλούκα" και φούλκε" ονομάζονται τα βοηθητικα πλοιάρια για τις διαπορθμεύσεις, πιθανόν όμως (κατά τον Παλάσκα) να προέρχεται από την αρχαία ελληνική "εφολκίδα".
[Επεξεργασία] Χρήση
Οι φελούκες χρησιμοποιήθηκαν από τους πειρατές της Μεσογείου κατά τον Μεσαίωνα αλλά και αργότερα, μέχρι τον 19ο αιώνα. Τέτοια σκάφη διατηρήθηκαν στην Ελλάδα και μετά την Επανάσταση του 1821 και ιδιαίτερα στις Κυκλάδες. Όταν η πειρατία τέθηκε υπό έλεγχο, οι φελούκες χρησίμευαν για τη συνοδεία των αλιευτικών και πιο συχνά των σφουγγαράδικων. Υπήρχαν και κατά το 20ο αιώνα και ορίζονταν ως "μικρές λέμβοι, ανάσιμοι και λεπτοί"[1]
[Επεξεργασία] Πηγές
- ↑ Μεγάλη Ελληνικη Εγκυκλοπαίδεια του Π. Δρανδάκη
