Φαινομενο ferranti
Το φαινόμενο Ferranti περιγράφει μια αύξηση τάσης στο τερματικό σημείο μιας μεγάλου μήκους γραμμής μεταφοράς δικτύου σε σχέση με το σταθμό παραγωγής από τον οποίο παράχθηκε η τάση αυτή. Αυτό συμβαίνει όταν η γραμμή αυτού του δικτύου είναι μεν φορτισμένη αλλά συνδέεται σε αμελητέο φορτίο ή δεν είναι συνδεδεμένη σε φορτίο.
Το φαινόμενο αυτό συμβαίνει λόγω της πτώσης τάσης που δημιουργείται από την επαγωγικότητα της γραμμής (εξαιτίας του ρεύματος φόρτισης) που βρίσκεται σε διάφορα φάσης με το ρεύμα στο τερματικό σημείο. Έτσι, η επαγωγή κι η χωρητικότητα της γραμμής είναι κι οι δυο υπεύθυνες για την παράγωγη του φαινόμενου.[1]
Το φαινόμενο Ferranti είναι μεγαλύτερο ανάλογα με το μήκος της γραμμής και το μέγεθος της τάσης που εφαρμόζεται.[2] Η αύξηση της τάσης είναι ανάλογη του τετραγώνου του μήκους της γραμμής.[3] Λόγω της μεγάλης χωρητικότητας, το φαινόμενο Ferranti είναι πολύ μεγαλύτερο στις υπόγειες καλωδιώσεις, ακόμα κι αν είναι μικρότερου μήκους.[4]
Παραπομπές [Επεξεργασία]
- ↑ Ferranti Effect handout, University of Kansas
- ↑ Line-Charging Current Interruption by HV and EHV Circuit Breakers, Carl-Ejnar Sölver, Ph. D. and Sérgio de A. Morais, M. Sc.
- ↑ A Knowledge Base for Switching Surge Transients, A. I. Ibrahim and H. W. Dommel
- ↑ Electrical Machines & Power Systems, C. S. Indulkar
| Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Ferranti_effect της Αγγλόγλωσσης Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
