Φίλιππος ο Σιδίτης

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση


Ο Φίλιππος ο Σιδίτης, καταγόμενος από τη Σίδη της Παμφυλίας, εξ ου το προσωνύμιο, χειροτονήθηκε Διάκονος στη Κωνσταντινούπολη από τον Χρυσόστομο και λίγο αργότερα έγινε Πρεσβύτερος. Περί το 430 έγραψε εκτενέστατη «Χριστιανική Ιστορία» από της δημιουργίας του κόσμου μέχρι το 426.

Η Ιστορία αυτή λόγω των πολλών, χάριν επιδείξεως σοφίας, παρεκβάσεων, επαναλήψεων, ανακριβειών, εσφαλμένων χρονολογιών και εν γένει λόγω έλλειψης κριτικής χαρακτηρίστηκε από τον εκκλησιαστικό ιστορικό Σωκράτη ως «αχρεία (=άχρηστα ως αισχρά) ιδιώταις και ευπαιδεύτοις». Αλλά και ο Φώτιος επίσης εκφράσθηκε δυσμενώς περί αυτής κυρίως για την έλλειψη λογοτεχνικής αξίας. Της Ιστορίας αυτής διασώθηκαν ελάχιστες περικοπές (εις Texte und Undersuchungen 5, 2, 1888 σ. 165-181).

Επίσης ο Φίλιππος έγραψε και απολογητικό έργο, που έχει κι αυτό επίσης απολεσθεί σε αντίκρουση του κατά Γαλιλαίων (δηλαδή Χριστιανών) έργου του Αυτοκράτορα Ιουλιανού. (Σωκράτους: Εκκλησιαστική ιστορία 7, 27 – Φωτίου Μυριόβιβλος, 3).