Φάνης Τσιμιγκάτος

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση

Ο Φάνης (Θεοφάνης) Τσιμιγκάτος (Πάτρα 1947) είναι Έλληνας πρωταθλητής δρόμων αντοχής μεγάλων αποστάσεων. Ήταν αθλητής της Παναχαϊκής και μέλος της εθνικής ομάδας. Πέντε φορές πανελληνιονίκης στον Μαραθώνιο, νίκες στον κλασικό μαραθώνιο της Αθήνας και σε άλλους διεθνής αγώνες. Στην προσωπική του ζωή ήταν υπάλληλος του ΟΤΕ [1], το 1988 ήταν από τα ιδρυτικά μέλη του Συλλόγου δρομέων - Μαραθωνοδρόμων[2].

Κατείχε την καλύτερη ελληνική επίδοση στον Μαραθώνιο από το 1982 και τον Χρυσό Μαραθώνιο της IAAF με χρόνο 2:19.55 έως το 1998 που την κατέρριψε ο Νίκος Πολιάς με χρόνο 2 ώρες 18,38 [3] και στη συνέχεια την βελτίωσε ακόμα περισσότερο στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Αθήνας με 2:17.56.

Αργυρός Βαλκανιονίκης το 1974 στη Σόφια, μεγάλη επιτυχία για τον Τσιμιγκάτο που την προηγούμενη χρονιά είχε αντιμετωπίσει προβλήματα με την διοίκηση του ΣΕΓΑΣ που τον είχε κρίνει ανεπιθύμητο και προπονούταν μόνος σε δρόμους της Πάτρας. Αλλά μεγάλη επιτυχία και για την εθνική ομάδα που μετρούσε μέχρι τότε μόνο δυο χάλκινα μετάλλια στον μαραθώνιο των Βαλκανικών αγώνων [4]. Την ίδια χρονιά συμμετείχε στους Πανευρωπαϊκούς της Ρώμης συμμετέχοντας στον τελικό όπου εγκατέλειψε[5].

Στον διεθνή Μαραθώνιο της Αθήνας, που μετρούσε κάποιες χρονιές και σαν ο αγώνας του πανελλήνιου πρωταθλήματος, κατέκτησε την πρώτη θέση δυο φορές. Το 1977 με χρόνο 2 ώρες 39:36.00 κάτω από ασυνήθιστη ζέστη και δυνατό αέρα για την εποχή, μέχρι το 29 χιλιόμετρο ήταν δεύτερος πίσω από τον Σοβιετικό Γιούρι Λάπτεβ νικητή της προηγούμενης χρονιάς [6]. Πρώτος ήταν και το 1983 με χρόνο 2 ώρες 28.18 [7]. Ήταν 3ος το 1980 με χρόνο 2 ώρες 25.24[8], 2ος το 1984 χάνοντας την πρώτη θέση 150 μέτρα πριν τον τερματισμό από τον Νότιο Αφρικανό Σβάνεπελ[9]. Το 1978 4ος αλλά 1ος Έλληνας αναδείχτηκε πανελληνιονίκης, ο αγώνας ήταν για τους Έλληνες μαραθωνοδρόμους το πανελλήνιο πρωτάθλημα, με χρόνο 2 ώρες 27,44 [10]. Τρίτος ήταν το 1985 με χρόνο 2 ώρες 29.39 παρόλο που συμμετείχε σαν βετεράνος[11]

Έχει πολλές νίκες σε μικρότερους αγώνες, όπως το 1980 σε αγώνα 15.000 μ. στην μνήμη του Βασίλη Λάμβα τερμάτισε πρώτος με 46,44[12]. Το 1983 2ος σε αγώνα 30.000 μ. στον Μαραθώνα [13], σε αγώνα 25.000μ. πάλι στον Μαραθώνα το 1977 τερμάτισε πρώτος με 1 ώρα 20.16 καταρρίπτοντας 2 πανελλήνια ρεκόρ, ένα στα 25.000μ και ένα στα 15, μίλια [14]. Έχει συμμετάσχει σε διεθνής μαραθώνιους όπως του Ντέμπνο της Πολωνίας, του Άμστερνταμ κ.α..

Σαν βετεράνος κατέκτησε το αργυρό μετάλλιο στο παγκόσμιο πρωτάθλημα της Μελβούρνης το 1987[15]. Σαν βετεράνος έχει επίσης συμμετάσχει σε Πανευρωπαϊκά και σε πολλούς διεθνείς μαραθωνίους.

Διακρίσεις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Βαλκανικοί αγώνες:
Αργυρό:1974
Χρυσό: 1974, 1976, 1977, 1978, 1980, 1981
  • Κλασικός Μαραθώνιος Αθήνας:
Χρυσό:1977, 1983
Αργυρό:1984
Χάλκινο:1980, 1985
  • Παγκόσμιο πρωτάθλημα Βετεράνων:
Αργυρό:1987

Εξωτερικές συνδέσεις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Αθλητική Ηχώ, 31 Μαρτίου 1984
  2. Αθλητική Ηχώ, 25 Μαρτίου 1988
  3. Αθλητική Ηχώ 2 Νοεμβρίου 1998
  4. Αθλητική Ηχώ , 8 Αυγούστου 1974
  5. Αθλητική Ηχώ, 6 Αυγούστου 2002
  6. Αθλητική Ηχώ , 7 Απριλίου 1977
  7. Αθλητική Ηχώ,9 Οκτωβρίου 1983
  8. Αθλητική Ηχώ , 3 Απριλίου 1980
  9. ΑΘλητική Ηχώ 15 Οκτωβρίου 1984
  10. Αθλητική Ηχώ, 7 Απριλίου 1978
  11. Αθλητική Ηχώ, 14 Οκτωβρίου 1985
  12. Αθλητική Ηχώ, 25 Δεκεμβρίου 1980
  13. Αθλητική Ηχώ, 25 Μαΐου 1983
  14. Αθλητική Ηχώ, 29 Μαΐου 1977
  15. Αθλητική Ηχώ, 8 Δεκεμβρίου 1987