Υπερξέσπασμα σιφώνων του 1974

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Υπερξέσπασμα (Super Outbreak) του 1974
Super Outbreak Map.jpg

Χάρτης της διαδρομής όλων των σιφώνων κατά τη διάρκεια του Super Outbreak του 1974.
Τοποθεσία Flag of the United States.svg ΗΠΑ : 13 Πολιτείες
Καναδάς Καναδάς : Οντάριο
Έναρξη 3 Απριλίου 1974, 1:00 μ.μ.
Λήξη 4 Απριλίου 1974, 7:00 π.μ.
Τύπος καταστροφής Σίφωνας (ξέσπασμα σιφώνων, με 148 σίφωνες σε 18 ώρες)
Θάνατοι 315 - 330
Το εντυπωσιακότερο ξέσπασμα σιφώνων στην ιστορία που έχει συμβεί ποτέ σε χρονική περίοδο μικρότερη των 24 ωρών

Το Υπερξέσπασμα (Super Outbreak) του 1974, που έπληξε τις ΗΠΑ, ήταν το εντυπωσιακότερο ξέσπασμα σιφώνων στην ιστορία, που έχει συμβεί ποτέ σε χρονική περίοδο μικρότερη των 24 ωρών. Από το μεσημέρι της 3-ης Απριλίου 1974, έως τα ξημερώματα της 4-ης Απριλίου 1974, συνολικά καταγράφηκαν 148 σίφωνες σε μόλις 18 ώρες. Από αυτούς, οι 147 έπληξαν 13 πολιτείες των ΗΠΑ και 1 συνέβη στον Καναδά.

Έως το 2011, ήταν και το μεγαλύτερο ξέσπασμα συνολικά σε όλες τις παραμέτρους, οπότε και ξεπεράστηκε από το Υπερξέσπασμα στις 25 - 28 Απριλίου 2011, με 359 σίφωνες, σε 21 πολιτείες των ΗΠΑ, σε 3 ημέρες, 6 ώρες και 33 λεπτά, ενώ οι 207 σίφωνες μάλιστα καταγράφηκαν μόνο στις 27 Απριλίου, σε 24-ωρη περίοδο. Ωστόσο, το Υπερξέσπασμα του 1974 εξακολουθεί να διατηρεί το ρεκόρ των περισσότερων σιφώνων σε μικρότερο χρονικό διάστημα. Επιπλέον, διατηρεί το ρεκόρ των σφοδρότερων σιφώνων, καθώς δεν έχουν ξαναπαρατηρηθεί ποτέ σε ένα ενιαίο μετεωρολογικό σύστημα τόσοι πολλοί «βίαιοι / σφοδροί σίφωνες» (violent tornadoes) F4 και F5 (ή Τ8 - Τ11 στην Κλίμακα TORRO). Συγκεκριμένα, από τους 148 σίφωνες, οι 6 ήταν F5 (το ανώτατο επίπεδο στην Κλίμακα Φουτζίτα) και οι 24 ήταν F4. Αντιθέτως, από τους 336 σίφωνες στο Υπερξέσπασμα του 2011, οι 4 έφτασαν το μέγιστο δυνατό επίπεδο EF5 στην Ενισχυμένη Κλίμακα Φουτζίτα, ενώ οι 11 ήταν EF4.

Μετεωρολογικό ιστορικό[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Οι άνεμοι της ανώτερης ατμόσφαιρας κατά το Super Outbreak.

Στις 1 Απριλίου 1974, ένα ισχυρό σύστημα χαμηλών πιέσεων αναπτύχθηκε πάνω από ολόκληρο το κεντρικό και ανατολικό τμήμα της Βόρειας Αμερικής. Ενώ είχε αρχίσει να κινείται προς τις κοιλάδες του Μισισίπι και του Οχάιο, ένα κύμα πολύ υγρού αέρα, ενίσχυσε περαιτέρω την καταιγίδα, ενώ υπήρχαν έντονες αντιθέσεις της θερμοκρασίας μεταξύ των δύο άκρων του συστήματος. Oι αξιωματούχοι της Εθνικής Ωκεανογραφικής και Ατμοσφαιρικής Υπηρεσίας (National Oceanic and Atmospheric Administration - NOAA) των ΗΠΑ, πλέον άρχισαν να αναμένουν ένα σφοδρό ξέσπασμα καταιγίδων για τις 3 Απριλίου, αλλά και πάλι όχι στον βαθμό που τελικά συνέβη.

Σε ένα προηγούμενο, ξεχωριστό ξέσπασμα σιφώνων, που συνέβη στις 1 και 2 Απριλίου, αρκετοί σίφωνες έντασης F2 και F3 έπληξαν τμήματα της Κοιλάδας του Οχάιο και άλλων περιοχών του Νότου. Μεταξύ αυτών, υπήρξαν και 3 θανατηφόροι σίφωνες (killer tornadoes) στο Κεντάκυ, την Αλαμπάμα και το Τενεσί. Επίσης, ανάμεσα στα δύο ξεσπάσματα, 1 επιπλέον σίφωνας αναφέρθηκε στην Ιντιάνα κατά τις πρώτες πρωινές ώρες στις 3 Απριλίου, αρκετές ώρες πριν από την επίσημη έναρξη του Super Outbreak.

Μετεωρολογικός επιφανειακός χάρτης των ΗΠΑ, κατά την κορύφωση του Super Outbreak, στις 3 Απριλίου 1974 και 6:00 μ.μ. Τοπική Μεσοδυτική Ώρα.

Την Τετάρτη 3 Απριλίου, άρχισαν από νωρίς το πρωί να εκδίδονται Δελτία Επιφυλακής Σοβαρών Καιρικών Φαινομένων (Severe Weather Watches), προκειμένου το σύνολο των κατοίκων των περιοχών να τεθεί σε κατάσταση επιφυλακής, παρακολουθώντας διαρκώς τα Μέσα Ενημέρωσης για νεότερες εξελίξεις. Τα δελτία αυτά εκδόθηκαν σε έναν τεράστιο εύρος περιοχών, από τις Πολιτείες του Νότου έως τις Μεγάλες Λίμνες. Παράλληλα, βαριές βροχοπτώσεις άρχισαν να πέφτουν στο κεντρικό Μίσιγκαν και τμήματα της επαρχίας Οντάριο στον Καναδά, ενώ σε τμήματα των Άνω Μεσοδυτικών Πολιτειών αναφέρθηκαν χιονοπτώσεις. Το Σαιντ Λούις στο Μιζούρι επλήγη από μία πολύ ισχυρή καταιγίδα νωρίς το απόγευμα, που αν και δεν έβγαλε σίφωνα, προκάλεσε καταστροφική χαλαζοθύελλα με χαλαζόκκοκους μεγέθους μπάλας του μπέιζμπολ.

Έως νωρίς το απόγευμα, πολλές βαριές καταιγίδες - υπερκύτταρα (supercells) και συστήματα καταιγίδων είχαν πλέον αναπτυχθεί και γρήγορα ξεκίνησε το ξέσπασμα καταιγίδων και προκαλούμενων σιφώνων, με επιμέρους καταιγίδες να αναπτύσσονται στο κεντρικό Ιλινόις και μία δευτερεύουσα ζώνη ανάπτυξης σε όλο το ανατολικό Τενεσί, την κεντρική Αλαμπάμα και την βόρεια Τζόρτζια.

Δορυφορική φωτογραφία του συστήματος καταιγίδας που προκάλεσε το Super Outbreak του 1974, κατά την κορύφωση του ξεσπάσματος, στις 3 Απριλίου 1974 και 9:00 μ.μ. GMT.

Το χειρότερο τμήμα του ξεσπάσματος στράφηκε προς την Κοιλάδα του Οχάιο (Ohio Valley), μεταξύ 4:30 μ.μ. και 6:30 μ.μ. τοπική ώρα, όπου έβγαλε τους 4 από τους 6 σίφωνες F5. Μέσα σε αυτό το δίωρο, 3 βαριές καταιγίδες - υπερκύτταρα διέσχισαν όλη την περιοχή - ένα στο κεντρικό και νότιο Οχάιο, το δεύτερο σε όλη την νότια Ιντιάνα και Οχάιο, ενώ ένα τρίτο στο βόρειο Κεντάκυ.

Κατά τις βραδινές ώρες, οι δραστηριότητες άρχισαν πάλι να κλιμακώνονται μακρύτερα προς τα νότια, με αρκετούς βίαιους σίφωνες να διασχίζουν το βόρειο 1/3 της Αλαμπάμα. Επιπρόσθετη δραστηριότητα εξαπλώθηκε και στο κεντρικό Τενεσί και στο ανατολικό Κεντάκυ, με πολλούς επιπλέον σίφωνες, οι περισσότεροι εκ των οποίων παρατηρήθηκαν στην περιφέρεια του Οροπεδίου του Cumberland. Πρόσθετες καταιγίδες - υπερκύτταρα αναπτύχθηκαν σε όλη την βόρεια Ιντιάνα και το νότιο Μίσιγκαν, προκαλώντας πρόσθετους ισχυρούς ή και βίαιους σίφωνες, μεταξύ 6:00 μ.μ. και 10:00 μ.μ. τοπική ώρα, ένας εκ των οποίων ήταν και ο ένας που έπληξε το Windsor, στην επαρχία Οντάριο στον Καναδά. Το Μίσιγκαν δεν χτυπήθηκε τόσο σκληρά όσο οι γειτονικές πολιτείες ή το Windsor, καθώς αναφέρθηκε μόλις ένας σίφωνας, στην περιοχή κοντά στις Coldwater και Hillsdale. Ωστόσο, κάποιες από τις καταιγίδες προκάλεσαν πλημμύρες, ενώ βορειότερα από το θερμό μέτωπο, στην Άνω Χερσόνησο (Upper Peninsula), αναφέρθηκαν βαριές χιονοπτώσεις.

Κατά τη διάρκεια της νύχτας, η δραστηριότητα στον Νότο κινήθηκε προς τα ανατολικά και προκάλεσε τους τελευταίους σίφωνες στις νοτιοανατολικές πολιτείες, στις 4 Απριλίου τα ξημερώματα.

Έκταση της καταστροφής[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Υπερξέσπασμα (Super Outbreak)
3 - 4 Απριλίου 1974
Κλίμακα Φουτζίτα Αριθμός σιφώνων
F0 19
F1 33
F2 32
F3 34
F4 24
F5 6
Συνολικός αριθμός 148

Η συνολική έκταση του ξεσπάσματος έφτασε τα 900 τετραγωνικά μίλια (1.440 τετραγωνικά χιλιόμετρα) και το συνολικό μήκος διαδρομής όλων των σιφώνων τα 2.600 μίλια (4.160 χιλιόμετρα).[1] Το πιο απίστευτο μάλιστα είναι ότι από τους 148 σίφωνες, οι 6 ήταν F5 (το ανώτατο επίπεδο στην Κλίμακα Φουτζίτα) και οι 24 ήταν F4, καθώς δεν έχουν ξαναπαρατηρηθεί ποτέ σε ένα ενιαίο μετεωρολογικό σύστημα τόσοι πολλοί «βίαιοι / σφοδροί σίφωνες» (violent tornadoes) F4 και F5 (ή Τ8 - Τ11 στην Κλίμακα TORRO).

Συνολικά επλήγησαν 13 πολιτείες των ΗΠΑ: Ιλινόις, Ιντιάνα, Μίσιγκαν, Οχάιο, Κεντάκυ, Τενεσί, Αλαμπάμα, Μισισίπι, Τζόρτζια, Βόρεια Καρολίνα, Βιρτζίνια, Δυτική Βιρτζίνια και η πολιτεία της Νέας Υόρκης, καθώς και η επαρχία Οντάριο στον Καναδά.

Συνολικός απολογισμός[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Υπάρχει μία αβεβαιότητα σχετικά με τον τελικό απολογισμό, λόγω του πρωτοφανούς στα χρονικά χάους που προκλήθηκε, καθώς μερικοί θάνατοι προκλήθηκαν από ευθύγραμμους ανέμους, ιδίως σε κινητά σπίτια (mobile homes) ή από καρδιακά επεισόδια. Ωστόσο, εκτιμάται ότι είχε ως αποτέλεσμα 315 - 330 θύματα, ενώ 5.484 άτομα τραυματίστηκαν. Το κόστος της καταστροφής, αν υπολογιστεί ο πληθωρισμός στις δεκαετίες που μεσολάβησαν, φτάνει το 3,5 δις δολάρια με την ισοτιμία του 2005.

Δείτε επίσης[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Αναφορές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Risk Assessment Models. «Analysis and reconstruction of the 1974 Tornado Super Outbreak» (PDF). Retrieved 2007-03-03.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Commons logo
Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα