Υδροαστάτιο

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Υδροαστάτιο
Hydrogen-astatide-calculated-3D-sf.png
Γενικά
Όνομα IUPAC Αστατίδιο του υδρογόνου
Άλλες ονομασίες Υδροαστάτιο
Αστατάνιο
Υδρίδιο του αστατίου
Αστατιούχο υδρογόνο
Χημικά αναγνωριστικά
Χημικός τύπος HAt
Μοριακή μάζα 211 amu
SMILES [AtH]
InChI 1S/AtH/h1H
PubChem CID 23996
ChemSpider ID 22432
Δομή
Είδος δεσμού Ομοιοπολικός
Πόλωση δεσμού 0%
Γωνία δεσμού
Μοριακή γεωμετρία γραμμική
Φυσικές ιδιότητες
Χημικές ιδιότητες
Επικινδυνότητα
Η κατάσταση αναφοράς είναι η πρότυπη κατάσταση (25°C, 1 Atm)
εκτός αν σημειώνεται διαφορετικά

To υδροαστάτιο[1] είναι ανόργανη χημική ένωση, που περιέχει υδρογόνο και αστάτιο, με χημικό τύπο HAt. Tο μόριό του αποτελείται από ένα άτομο αστατίου ομοιοπολικά συνδεμένο με ένα άτομο υδρογόνου[2].

Αυτή η χημική ένωση φαίνεται να έχει ιδιότητες πολύ όμοιες με αυτές των τεσσάρων άλλων υδραλογόνων. Το υδροαστατικό οξύ είναι το ισχυρότερο απ' όλα τα υδροαλογονικά οξέα. Ωστόσο, η χρήση του είναι πολύ περιορισμένη, γιατί γρήγορα διασπάται σε στοιχειακό υδρογόνο και αστάτιο[3], αλλά και γιατί το αστάτιο έχει μικρή ημιζωή. Επειδή το υδρογόνο και το αστάτιο έχουν σχεδόν ίση ηλεκτραρνητικότητα και η ύπαρξη του κατιόντος αστατίου (At+) έχει παρατηρηθεί[4], η διάσταση υδροαστατίου μπορεί να οδηγήσει και σε σχηματισμό ανιόντος υδριδίου (H-). Έτσι, το υδροαστάτιο διασπάται σύντομα με την ακόλουθη αντίδραση:


\mathrm{
2HAt \xrightarrow{} H^+ + At^- + H^- + At^+ \xrightarrow{} H_2 + At_2}

Επίσης, συγκρίνοντας τις ενθαλπίες σχηματισμού των υδραλογόνων, παρατηρούμε ότι αριθμητικά μειώνεται με την αύξηση της περιόδου του αλογόνου. Αν και τα υδατικά διαλύματα υδροϊωδίου είναι σταθερά, τα υδατικά διαλύματα υδροαστατίου είναι λιγότερο σταθερά από το σύστημα νερού, υδρογόνου και αστατίου.

Επιπρόσθετα, το αστάτιο δεν έχει κανένα σταθερό ισότοπο. Το πιο σταθερό από αυτά, το 210At, έχει ημιζωη 8,1 ώρες, γεγονός που κάνει τη χρήση χημικών ενώσεών του ιδιαίτερα δύσκολη[5], εφόσον το αστάτιο μετατρέπεται σύντομα σε άλλα στοιχεία.

Παρατηρήσεις, υποσημειώσεις και αναφορές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Για εναλλακτικές ονομασίες δείτε τον πίνακα πληροφοριών.
  2. PubChem, "astatane - Compound Summary", accessed July 3, 2009.
  3. Fairbrother, Peter, "Re: Is hydroastatic acid possible?", accessed July 3, 2009.
  4. Advances in Inorganic Chemistry, Volume 6 by Emeleus, p.219, Academic Press, 1964 ISBN 0-12-023606-0
  5. Gagnon, Steve, "It's Elemental", accessed July 3, 2009.
Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Hydrogen astatide της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).