Υδρίδιο του καλίου

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Υδρίδιο του καλίου
NaCl polyhedra.png
Γενικά
Όνομα IUPAC Υδρίδιο του καλίου
Άλλες ονομασίες Καλάνιο
Υδροκάλιο
Καλιοϋδρίδιο
Χημικά αναγνωριστικά
Χημικός τύπος KH
Μοριακή μάζα 40,1062 amu
Αριθμός CAS 7693-26-7
SMILES [H-].[K+]
InChI 1S/K.H/q+1;-1
Αριθμός EINECS 232-151-5
PubChem CID 82127
ChemSpider ID 74121
Φυσικές ιδιότητες
Πυκνότητα 1.430 kg/m3
Διαλυτότητα
στο νερό
Αντιδρά
Εμφάνιση Άχρωμοι κρύσταλλοι
Χημικές ιδιότητες
Αυτοδιάσπαση ~400 °C
Εκτός αν σημειώνεται διαφορετικά, τα δεδομένα αφορούν υλικά υπό κανονικές συνθήκες (25°C, 100 kPa).

To υδρίδιο του καλίου ή καλάνιο ή υδροκάλιο είναι μια χημική ένωση που αποτελείται από κάλιο και υδρογόνο, με εμπειρικό τύπο KH. Αντιδρά με το νερό, σύμφωνα με την ακόλουθη στοιχειομετρική εξίσωση:

\mathrm{KH + H_2O \xrightarrow{} KOH + H_2 \uparrow}

Η αντίδραση αυτή είναι τόσο έντονη ώστε συχνά το παραγόμενο υδρογόνο αναφλέγεται, εξαιτίας της θερμότητας της υδρόλυσης και της παρουσίας του οξυγόνου του ατμοσφαιρικού αέρα. Η φλόγα που παράγεται σε περίπτωση ανάφλεξης χρωματίζεται ανοικτό μωβ, εξαιτίας της παρουσίας ιόντων καλίου στη φλόγα υδρογόνου (που κανονικά είναι άχρωμη προς το γαλάζιο). Επίσης, το υδρίδιο του καλίου αντιδρά βίαια με οξέα και αναφλέγεται με την παρουσία οξυγόνου, χλωρίου ή φθορίου:

\mathrm{KH + Cl_2 \xrightarrow{} KCl + HCl}
\mathrm{KH + F_2 \xrightarrow{} KF + HF}
\mathrm{2KH + O_2 \xrightarrow{} K_2O + H_2O}

Είναι μια πυροφορική ένωση και χρειάζεται πολύ προσεκτικό χειρισμό. Για το λόγο αυτό στο εμπόριο πωλείται σε διασπορά ~35% μέσα σε πετρέλαιο[1].

Σύμφωνα με μία μελέτη η ένωση αυτή πρέπει να διασπείρεται σε παραφίνη για να επιτραπεί καλύτερη διανομή[2].

Το υδρίδιο του καλίου μπορεί να παραχθεί με απευθείας ολική σύνθεση από μεταλλικό κάλιο και υδρογόνο. Η αντίδραση αυτή ανακαλύφθηκε από τον Χάμφρυ Ντάιβη λίγο μετά τη δική του ανακάλυψη του στοιχείου καλίου, το 1807. Κατά τη σχετική έρευνά του σημείωσε ότι για την παραγωγή του υδριδίου του καλίου το μέταλλο πρεπει να εξατμιστεί μέσα σε υδρογόνο και να θερμανθεί κάτω από το σημείο βρασμού του[3]:

\mathrm{2K + H_2 \xrightarrow{} 2KH }

Το υδρίδιο του καλίου είναι μια υπερβάση, ακόμη πιο δραστική από το υδρίδιο του νατρίου, που μπορεί να χρησιμοποιηθεί στο να αποπρωτονιώσει οργανικές ενώσεις. Χρησιμοποιήθηκε για την παραγωγή άλλων υπερβάσεων, όπως οι RNHK και ROK, όπου R είναι ένα αλκύλιο. To υδρίδιο υου καλίου είναι διαλυτό σε τήγματα υδροξειδίων και μιγμάτων αλάτων, αλλά όχι και σε οργανικούς διαλύτες[1].

Παρατηρήσεις, υποσημειώσεις και αναφορές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. 1,0 1,1 Pradyot Patnaik (1 July 2007). A Comprehensive Guide to the Hazardous Properties of Chemical Substances. John Wiley and Sons. σελ. 631–. ISBN 978-0-470-13494-8. http://books.google.com/books?id=WdmWkkKF1UoC&pg=PA631. Ανακτήθηκε στις 1 November 2011. 
  2. Potassium Hydride in Paraffin: A Useful Base for Organic Synthesis Douglass F. Taber and Christopher G. Nelson J. Org. Chem.; 2006; 71(23) pp. 8973–8974 doi:10.1021/jo061420v
  3. Humphry Davy (1808), The Bakerian Lecture on some new phenomena of chemical changes produced by electricity, particularly the decomposition of fixed alkalies, and the exhibition of the new substances which constitute their bases; and on the general nature of alkaline bodies. Philosophical Transactions of the Royal Society, volume 88, pages 1–44. In The Development of Chemistry, 1789–1914: Selected essays, edited by D. Knight, pp. 17–47.
Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Potassium hydride της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).