Τσάιναταουν (ταινία 1974)

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Τσάιναταουν
Chinatownposter.jpg
Σκηνοθεσία Ρόμαν Πολάνσκι
Παραγωγή Ρόμπερτ Έβανς
Σενάριο Ρόμπερτ Τάουνι
Πρωταγωνιστές Τζακ Νίκολσον
Φέι Ντάναγουεϊ
Τζον Χιούστον
Κυκλοφορία 1974
Πρώτη προβολή Country flag 20/6/1974
Μουσική Τζέρι Γκόλντσμιθ
Διάρκεια 131 λεπτά
Γλώσσα Αγγλικά
Σελίδα IMDb
Σελίδα Cine.gr

Η ταινία Τσάιναταουν (αγγλ. Chinatown) είναι νεο-νουάρ παραγωγής 1974, σε σκηνοθεσία Ρόμαν Πολάνσκι. Πρωταγωνιστές της ταινίας είναι ο Τζακ Νίκολσον, η Φέι Ντάναγουεϊ κι ο Τζον Χιούστον. Η ταινία εμπεριέχει στοιχεία Φιλμ Νουάρ και ψυχολογικού δράματος. Η υπόθεσή της διαδραματίζεται στο Λος Άντζελες της δεκαετίας του '30, την περίοδο του πόλεμου για το νερό στην Νότια Καλιφόρνια. Η ταινία αποτελεί το τελευταίο σκηνοθετικό εγχείρημα του Ρόμαν Πολάνσκι στις Η.Π.Α. εφόσον επέστρεψε στην Ευρώπη το 1977 για να αποφύγει τις κυρώσεις για τις κατηγορίες που τον βάραιναν για κακοποίηση ανήλικης.

Η ταινία θεωρείται από πολλούς κριτικούς του κινηματογράφου ως μια από τις καλύτερες όλων των εποχών.[1][2][3] και το Αμερικανικό Ινστιτούτο Κινηματογράφου την έχει κατατάξει 2η στη λίστα με τις καλύτερες ταινίες μυστηρίου όλων των εποχών. Η ταινία έλαβε 11 υποψηφιότητες για Όσκαρ, μεταξύ των οποίων και για Όσκαρ Καλύτερης Ταινίας κερδίζοντας τελικά μόνο Όσκαρ Πρωτότυπου Σεναρίου. Έλαβε επίσης τέσσερις Χρυσές Σφαίρες για Καλύτερη δραματική ταινία, Καλύτερη σκηνοθεσία, Καλύτερη ανδρική ερμηνεία σε δραματική ταινία για τον Τζακ Νίκολσον και Καλύτερου σεναρίου. Το 1991 η ταινία επελέγη από τη Βιβλιοθήκη του Αμερικάνικου Κογκρέσου ως τμήμα του Εθνικού Μητρώου Κινηματογράφου ως πολιτιστικά, ιστορικά και αισθητικά σημαντική.

16 χρόνια αργότερα ο Τζακ Νίκολσον σκηνοθέτησε τη συνέχεια της ταινίας, με τίτλο Οι Δυο Τζέικ (The Two Jakes, 1990), πρωταγωνιστές τον εαυτό του και τη Φέι Ντάναγουεϊ και σεναριογράφο τον Ρόμπερτ Τάουνι. Η ταινία όμως δεν κατάφερε να αποσπάσει την εύνοια των κριτικών.

Υπόθεση[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Τζέικ Τζέι Τζέι Γκίτις (Τζακ Νίκολσον), ιδιωτικός ντετέκτιβ με ειδίκευση στις υποθέσεις μοιχείας, προσλαμβάνεται από μια γυναίκα που του συστήνεται ως, Έβελυν Μόλρεϊ (Ντάιαν Λαντ) να παρακολουθήσει το σύζυγο της, Χόλις (Ντάρελ Ζβέρλινγκ), υπεύθυνο για την κατασκευή του συστήματος ύδρευσης της πόλης, για τον οποίο έχει υποψίες ότι διατηρεί εξωσυζυγικές σχέσεις. Ο Γκίτις τον ακολουθεί και διαπιστώνει ότι όντως την απατά με μια νεαρή κοπέλα. Η υπόθεση όμως περιπλέκεται όταν ανακαλύπτει ότι έχει προσληφθεί από άλλη γυναίκα, καθώς όταν επιστρέφει στο γραφείο του μετά την έρευνά του συναντά την πραγματική Έβελυν Μόλρεϊ που τον διαβεβαιώνει ότι δεν είχε καμιά πρόθεση να μάθει για τις εξωσυζυγικές σχέσεις του άνδρα της. Όταν αργότερα ο κύριος Μόλρεϊ βρίσκεται νεκρός, ο Τζέικ διαπιστώνει ότι έχει εμπλακεί σε μια υπόθεση συνωμοσίας που σχετίζεται με το σύστημα παροχής νερού στην πόλη του Λος Άντζελες. Συνεχίζοντας την έρευνα ο Τζακ ανακαλύπτει στοιχεία που τον οδηγούν στον πατέρα της Έβελυν, Νόα Κρος (Τζον Χιούστον) και πρώην επαγγελματικό συνέταιρο του Χόλις.

Πληροφορίες παραγωγής[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το 1971 ο παραγωγός Ρόμπερτ Έβανς παραχώρησε 175.000 δολάρια για να γράψει το σενάριο της ταινίας του 1974 Ο Υπέροχος Γκάτσμπυ (The Great Gatsby). Ο Τάουνι όμως αρνήθηκε καθώς αισθανόταν ότι κανείς δε μπορούσε να ξεπεράσει το μυθιστόρημα του Φράνσις Σκοτ Φιτζέραλντ. Αντιθέτως ζήτησε από τον Έβανς 25.000 δολάρια για να γράψει ένα δικό του σενάριο με τίτλο Τσάιναταουν κι ο Έβανς συμφώνησε.[4][5]. Ο Τάουνι σκόπευε να ξεκινήσει τη δική του τριλογία με κεντρικό ήρωα τον Τζέι Τζέι Γκίτις, της οποίας το πρώτο μέρος αφορούσε την εκμετάλλευση του νερού της πόλης του Λος Άντζελες από μεγαλοεπιχειρηματίες. Το δεύτερο μέρος με τίτλο Οι Δυο Τζακ είχε να κάνει με τα αποθέματα πετρελαίου κατά τη δεκαετία του '40 και το τρίτο μέρος σχετιζόταν με τα αποθέματα γης στο Λος Άντζελες της δεκαετίας του '60 και με τίτλο Γκίτις εναντίον Γκίτις,[6]. Η εμπορική αποτυχία της συνέχειας της ταινίας που γυρίστηκε το 1990 με πρωταγωνιστές τους Νίκολσον και Ντάναγουεϊ χάλασε τα σχέδια του Τάουνι για τη συγγραφή του τρίτου μέρους της τριλογίας.

Ανάπτυξη[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Ρόμπερτ Τάουνι δήλωσε ότι εμπνεύστηκε τον τίτλο της ταινίας από την ερώτηση: Τι έκανες στην Τσάιναταουν; που έκανε σε έναν Ούγγρο αστυνομικό, ο οποίος του απάντησε: Το λιγότερο δυνατό. Κι αυτό λόγω της χαοτικής κατάστασης που επικρατούσε στην Τσάιναταουν του Λος Άντζελες κατά τη δεκαετία του '30 που καθιστούσε αδύνατο για την αστυνομία να επέμβει δραστικά, εφόσον δεν ήταν σίγουρο αν η ανάμειξή της μπορούσε να βοηθήσει. Έτσι η αστυνομία της πόλης αποφάσισε να ασχοληθεί όσο το λιγότερο δυνατό με την επικίνδυνη εκείνη ζώνη της πόλης[5].

Ο Τάουνι έγραψε το χαρακτήρα του Γκάιτς έχοντας στο μυαλό του τον Τζακ Νίκολσον.[5]. Κι ο Νίκολσον πληροφόρησε τον Πολάνσκι για την ύπαρξη του σεναρίου του Τάουνι. Ο παραγωγός Ρόμπερτ Έβανς ήθελε να αναθέσει τη σκηνοθεσία της ταινίας στον Πολάνσκι, καθώς πίστευε ότι ο σκηνοθέτης θα οραματιζόταν τις Η.Π.Α. από την ευρωπαϊκή οπτική γωνία που είναι πιο σκοτεινή και κυνική. Ο Πολάνσκι που είχε εγκαταλείψει το Λος Άντζελες μετά τη δολοφονία της συζύγου του Σάρον Τέιτ από τη σπείρα του Τσαρλς Μάνσον το 1969 και δίσταζε να επιστρέψει. Αποφάσισε όμως να αναλάβει το εγχείρημα όταν διάβασε το σενάριο του Τάουνι και διαπίστωσε την τελειότητά του.

Ο Πολάνσκι διαφώνησε με τον Έβανς όσον αφορά το τέλος της ταινίας. Ο Έβανς ήθελε να της δώσει αίσιο τέλος με τον Κρος να πεθαίνει και την Έβελυν να παραμένει ζωντανή. Ο Πολάνσκι ήταν όμως κάθετος. Υποστήριξε ότι το σενάριο της ταινίας είναι ξεχωριστό κι ότι δεν ήθελε να γυρίσει άλλο ένα θρίλερ, στο οποίο οι καλοί να επιβιώνουν στο τέλος κι οι κακοί να τιμωρούνται. Για το σκηνοθέτη η Έβελυν έπρεπε να πεθάνει[7]. Οι δυο άνδρες έμειναν σταθεροί στις απόψεις τους κι ο Πολάνσκι έγραψε ξανά το τέλος λίγες μέρες πριν γυριστεί η τελευταία σκηνή.[5].

Το αυθεντικό σενάριο αποτελούταν από 180 σελίδες, από τις οποίες αφαιρέθηκε από το σκηνοθέτη η διήγηση από τον Γκίτις. Ο Πολάνσκι ήθελε το ανυποψίαστο κοινό να ανακαλύπτει τα στοιχεία μαζί με τον ντετέκτιβ.

Διανομή ρόλων[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Πέρα από τον Τζακ Νίκολσον που ήταν η αρχική επιλογή για το ρόλο του Γκίτις, υπήρξε δυσκολία στο να βρεθούν οι κατάλληλοι ηθοποιοί για να ερμηνεύσουν τους άλλους δυο κεντρικούς ρόλους. Ο χαρακτήρας της Έβελυν παραπέμπει στην κλασσική femme fatale, μια μαύρη χήρα, η οποία στο τέλος αποδεικνύεται ότι είναι ο μοναδικός ανιδιοτελής χαρακτήρας της ταινίας. Οι παραγωγοί θεώρησαν ότι η Τζέιν Φόντα θα ήταν κατάλληλη για το ρόλο, αλλά ο Πολάνσκι επέμεινε ο ρόλος να δοθεί στη Φέι Ντάναγουεϊ[5]. Ο ρόλος του Νόα Κρος, ανατέθηκε στο σκηνοθέτη Τζον Χιούστον κι ο Τάουνι υποστήριζε ότι ήταν η δεύτερη καταλληλότερη ανάθεση ρόλου στην ταινία μετά τον Νίκολσον. Ο Χιούστον έδινε στον Κρος διαβολική υπόσταση με την γοητευτική του ερμηνεία.[5].

Γυρίσματα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Τα γυρίσματα έγιναν στο Λος Άντζελες και στη νήσο Καταλίνα της Καλιφόρνιας. Ο Πολάνσκι έκανε σύντομο πέρασμα στην ταινία στο ρόλο του γκάνγκστερ που τρυπάει τη μύτη του Τζακ Νίκολσον με στιλέτο.

Εισπράξεις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Με προϋπολογισμό 6.000.000 δολαρίων[8] , η ταινία είχε εμπορική επιτυχία κάνοντας εισπράξεις της τάξης με των 29.200.000 δολαρίων[9].

Διαχρονικότητα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Έβανς υποστήριξε ότι ο ρόλος του Τζακ Γκίτις ήταν εκείνος που εκτίναξε την καριέρα του Τζακ Νίκολσον. Ο ηθοποιός ήταν ανερχόμενο αστέρι κι είχε ήδη λάβει τρεις υποψηφιότητες για Όσκαρ, ήταν όμως η ταινία Τσάιναταουν που τον καθιέρωσε ως ένα από τους πιο περιζήτητους ηθοποιούς του Χόλιγουντ. Το σενάριο του Ρόμπερτ Τάουνι για την ταινία έχει λάβει θρυλική υπόσταση από σύγχρονους κριτικούς και σκηνοθέτες και θεωρείται πλέον ως ένα από τα καλύτερα που έχουν γραφτεί ποτέ.[10][11]. Υπεύθυνος για το τέλος της ταινίας ήταν παρόλα αυτά ο Ρόμαν Πολάνσκι, που έγραψε το κλείσιμο της ταινίας λίγες μέρες πριν ολοκληρωθούν τα γυρίσματα ακυρώνοντας με αυτό τον τρόπο το αίσιο τέλος του Τάουνι.

Το 1998 το Αμερικανικό Ινστιτούτο Κινηματογράφου κατέταξε την ταινία στην 19η θέση στη λίστα με τις 100 καλύτερες ταινίες όλων των εποχών. Το 2007 επανελήφθη η ψηφοφορία η ταινία μετατοπίστηκε στην 21η θέση με τις καλύτερες όλων των εποχών.

Βραβεία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η ταινία έλαβε έντεκα υποψηφιότητες για βραβείο όσκαρ, μεταξύ των οποίων και για Όσκαρ Καλύτερης Ταινίας έχασε όμως το βραβείο από την ταινία του Φράνσις Φορντ Κόπολα Ο Νονός Μέρος 2ο (The Godfather: Part II, 1974). Ο Πολάνσκι έχασε το Όσκαρ Σκηνοθεσίας από τον Φράνσις Φορντ Κόπολα κι ο Τζακ Νίκολσον έχασε το Όσκαρ Α' Ανδρικού Ρόλου από τον Αρτ Κάρνεϊ, πρωταγωνιστή της ταινίας Χάρι και Τόντο (Harry & Tondo). Η Φέι Ντάναγουεϊ έχασε επίσης το Όσκαρ Α' Γυναικείου Ρόλου από την Έλεν Μπέρστιν που κέρδισε το αγαλματίδιο για την ταινία του Μάρτιν Σκορσέζε Η Αλίκη δε Μένει πια Εδώ (Alice Doesn't Live Here Anymore, 1974). Το μοναδικό βραβείο που κέρδισε η ταινία ήταν το Όσκαρ πρωτότυπου σενάριου[12].

Βραβεία Ακαδημίας Κινηματογράφου (Όσκαρ)

Βράβευση:

  • Πρωτότυπου Σεναρίου – Ρόμπερτ Τάουνι

Υποψηφιότητα:

  • Καλύτερης Ταινίας - Ρόμπερτ Έβανς
  • Σκηνοθεσίας – Ρόμαν Πολάνσκι
  • Α’ Ανδρικού Ρόλου – Τζακ Νίκολσον
  • Α' Γυναικείου Ρόλου - Φέι Ντάναγουεϊ
  • Μοντάζ - Σαμ Ο'Στιν
  • Φωτογραφίας - Τζον Α. Αλόνζο
  • Κοστουμιών - Άνθια Σίλμπερτ
  • Καλλιτεχνικής Διεύθυνσης - Ρίτσαρντ Σίλμπερτ, Γ. Στιούαρτ Κάμπελ & Ρούμπι Λέβιτ
  • Ήχου - Μπαντ Γκρέντζμπαχ & Λάρι Τζόουστ
  • Μουσικής Επένδυσης - Τζέρι Γκόλντσμιθ

Άλλα Βραβεία:

Χρυσές Σφαίρες

Βράβευση:

  • Καλύτερη Ταινία (Δράμα)
  • Σκηνοθεσίας - Ρόμαν Πόλάνσκι
  • Ανδρικής Ερμηνείας σε Δράμα - Τζακ Νίκολσον
  • Πρωτότυπου Σεναρίου - Ρόμπερτ Τάουνι

Βραβεία BAFTA

Βράβευση:

  • Σκηνοθεσίας - Ρόμαν Πολάνσκι
  • Ξένου Ηθοποιού - Τζακ Νίκολσον
  • Πρωτότυπου Σεναρίου - Ρόμπερτ Τάουνι

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Pulver, Andrew (2010-10-22). «Chinatown: the best film of all time». The Guardian (London). http://www.guardian.co.uk/film/2010/oct/22/best-film-ever-chinatown-season. 
  2. 100 Greatest Films
  3. «Greatest film ever: Chinatown wins by a nose». The Sydney Morning Herald. 2010-10-24. http://www.smh.com.au/entertainment/movies/greatest-film-ever-chinatown-wins-by-a-nose-20101023-16yk6.html. 
  4. * Thomson, David (2005). The Whole Equation: A History of Hollywood. ISBN 0-375-40016-8
  5. 5,0 5,1 5,2 5,3 5,4 5,5 Σφάλμα στην κλήση του template:cite video: Οι παράμετροι publisher, time, url και title πρέπει να οριστούν. Paramount (2007-11-04)
  6. «'My sister! My daughter!' and other tales of 'Chinatown' - CNN.com». CNN. 2009-09-29. http://www.cnn.com/2009/SHOWBIZ/Movies/09/29/chinatown.towne.movie/index.html. Ανακτήθηκε στις 2010-04-28. 
  7. "Chinatown". Turner Classic Movies. Retrieved 22 August 2012.
  8. «Chinatown, Box Office and Business». IMDb. http://www.imdb.com/title/tt0071315/business. Ανακτήθηκε στις January 17, 2012. 
  9. «Chinatown, Box Office Information». Box Office Mojo. http://boxofficemojo.com/movies/?id=chinatown.htm. Ανακτήθηκε στις January 17, 2012. 
  10. Writers Guild of America, West. «101 Greatest Screenplays». http://www.wga.org/subpage_newsevents.aspx?id=1807. Ανακτήθηκε στις 2009-11-07. 
  11. Writers Store. «Chinatown & The Last Detail: 2 Screenplays». http://www.writersstore.com/product.php?products_id=134. Ανακτήθηκε στις 2009-11-07. 
  12. «NY Times: Chinatown». NY Times. http://movies.nytimes.com/movie/9362/Chinatown/awards. Ανακτήθηκε στις 2008-12-29. 

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]