Τραμ Πατρών

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Συρμός του τραμ της Πάτρας διέρχεται από τις Ιτιές, αρχές του 20ού αιώνα
Ανακοίνωση στις εφημερίδες των εγκαινίων του τραμ
πηγή: Εμπρός 8/4/1902

Το τραμ Πατρών ήταν σύστημα αστικής συγκοινωνίας σταθερής τροχιάς που λειτούργησε στην Πάτρα από το 1902 έως το 1917. Το τροχιοδομικό δίκτυο της Πάτρας ήταν εξ αρχής ηλεκτροκίνητο, το πρώτο στην Ελλάδα (τα υπόλοιπα ως τότε ήταν ιππήλατα ή ατμήλατα), και γι' αυτό τον σκοπό είχε κατασκευαστεί εργοστάσιο παραγωγής ρεύματος στην συνοικία Ιτιές, νότια και έξω απο την πόλη. Είχε δύο διαδρομές: η πρώτη, της κάτω πόλης, ξεκινούσε απο την συνοικία του Αγίου Διονυσίου, ακολουθούσε κατα μήκος την οδό Αγίου Ανδρέου και τερμάτιζε στις Ιτιές. Το μήκος της ήταν 5,3 km. Η δεύτερη διαδρομή, της άνω πόλης, ξεκινούσε και αυτή από την συνοικία του Αγίου Διονυσίου, ακολουθούσε την οδό Αγίου Ανδρέου και έστριβε στην οδό Δ. Γούναρη, ακολούθως στην οδό Αγίου Γεωργίου και Γερμανού και τερμάτιζε στην πλατεία Ταμπαχάνων. Το μήκος της ήταν 1,7 km. Υπήρχαν δύο είδη αμαξών: αυτοκινούμενες και ρυμουλκούμενες. Το πλάτος τους ήταν 2 m και το μήκος τους 6 m. Η τροφοδοσία συνεχούς ρεύματος γινόταν με εναέριο χάλκινο καλώδιο, το οποίο βρισκόταν σε ύψος 6 μέτρων πάνω από τις σιδηροτροχιές. Τα εγκαίνια του δικτύου έγιναν στις 7 Απριλίου 1902 στο εργοστάσιο ρεύματος της εταιρείας με την παρουσία όλων των τοπικών αρχόντων και των ξένων προξένων[1].

Από την έναρξη της λειτουργίας του τραμ σημειώθηκαν πολλά ατυχήματα. Πάρα πολλά από αυτά ήταν θανατηφόρα, καθώς πολλοί πολίτες πηδούσαν στις άμαξες ενώ αυτές κινούνταν. Πολλά ατυχήματα γίνονταν και με κάρα τα οποία έμπαιναν στην πορεία του τραμ. Η εκμετάλλευση του τροχιοδρόμου διακόπηκε το 1917 για άγνωστους λόγους. Εικάζεται ότι οφείλεται στην αδυναμία του δικτύου ηλεκτροδότησης της περιοχής να καλύψει τις αυξημένες ανάγκες σε ηλεκτρικό ρεύμα. Σήμερα υπάρχουν σχέδια επανεγκατάστασης τροχιοδρομικού δικτύου στην πόλη της Πάτρας[2].

Στον λαϊκό πολιτισμό[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ένα μικρό τραγούδι που έχει γραφτεί για το τραμ της Πάτρας είναι το παρακάτω:

  • Με το τραμ-τραμ ανεβαίνω
  • Με το τραμ-τραμ κατεβαίνω
  • Δεκαπέντε μες τη χώρα, είκοσι πέντε στις Ιτιές
  • Νέοι πάνε και έρχονται με κοπέλες μορφονιές

Aναφορές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Βιβλιογραφία - Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Αστρονομική Εταιρεία Πάτρας «Ωρίωνας», Ημερολόγιο 2007
  • Εκπολιτιστικός Σύλλογος Ιτεών, Ημερολόγιο 2002
  • Ένθετο Επτά Ημέρες της εφημ. Καθημερινή με θέμα: "Παλιά Πάτρα" (21 Φεβρουαρίου 1999)
  • Γιάννης Ζαρταλούδης, Δημήτρης Κουτελίδης, Γιώργος Νάθενας, Σπύρος Φασούλας, Δημήτρης Καρατόλος, Αντώνης Φιλιππουπολίτης, Οι ελληνικοί σιδηρόδρομοι. Η διαδρομή τους από το 1869 έως σήμερα, Εκδόσεις Μίλητος, Αθήνα 1997 ISBN 978-960-8460-07-2 (ιδίως σελ. 73-74)
  • Κώστας Κοκκοβίκας (επιμ.), Η Πάτρα στις αρχές του 20ου αιώνα... Μέσα από την οικογενειακή συλλογή-λεύκωμα της Edith W. Morphy, Εκδόσεις Typorama, Πάτρα 2002 ISBN 960-7620-20-8
  • Αλέκος Μαρασλής, Πάτρα 1900, Εκδόσεις Α. Α. Λιβάνη, Αθήνα 2003 ISBN 960-14-0826-6 (επανέκδοση)
  • Πελοπόννησος, φύλλο 27-12-2006, άρθρο του Παναγιώτη Ρηγόπουλου
  • Γιώργος Τόγιας, Σπύρος Φασούλας, Γιώργος Χανδρινός, Οι τροχιόδρομοι Αθηνών - Πειραιώς, Πάτρας και Καλαμάτας, επιμέλεια: Χρήστος Καλεμκερής, Προλογικά κείμενα: Μιχάλης Λιάπης (Υπουργός Πολιτισμού), Χριστόδουλος Οικονομίδης (Δήμαρχος Καλαμαριάς), Χρήστος Καλεμκερής (Πρόεδρος του Μουσείου Φωτογραφίας), Έκδοση Μουσείο Φωτογραφίας "Χρήστος Καλεμκερής" Δήμου Καλαμαριάς, Θεσσαλονίκη 2007 ISBN 978-960-87946-5-8