Τζόζεφ Κόνυ

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση

Ο Τζόζεφ Ράο Κόνυ, είναι Ουγκανέζος επικεφαλής μιας αντάρτικης ομάδας, του Στρατού Αντίστασης του Κυρίου (LRA). Η LRA πρόκειται για μια ομάδα ανταρτών, που με την βία θέλουν να υπάρχει στην χώρα τους, την Ουγκάντα, Θεοκρατική δημοκρατία, βασισμένη στις Δέκα εντολές. Πρόκειται για μια ομάδα που έχει πράξει δολοφονίες, βιασμούς, έχουν κάνει ακρωτηριασμούς σε πολίτες της χώρας και έχουν προκαλέσει κανιβαλισμό. Ο Κόνυ κατηγορείται από το Δικαστήριο της Χάγης, το 2005 για εγκληματικές ενέργειες αλλά ποτέ δεν έχει συλληφθεί.

Βιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Νεανικά χρόνια[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Κόνυ γεννημένος το 1961 στο χωριό Οντέκ, ανατολικά της περιοχής Γκούλου, ήταν γιος δυο αγροτών. Ο πατέρας είχε την θρησκεία του Κατηχισμού και η μητέρα του τη θρησκεία του Αγγλικανισμού. Ο Κόνυ λόγω των θρησκειών των γονιών του, έγινε παπαδοπαίδι της τοπικής εκκλησίας αλλά στα 15 του σταμάτησε να πηγαίνει. Ύστερα, ανέλαβε ως γιατρός της περιοχής μετά τον θάνατο του μεγαλύτερου του αδερφού, όπου τον αντικατέστησε. Ο Κόνυ δεν ολοκλήρωσε ποτέ το Λύκειο, αλλά συμμετείχε σε ομάδες προχιλιασμού ενώ συμμετείχε και στον πόλεμο της Ουγκάντας με το μέρος της φυλής του, της φυλής Ακόλι.

Στρατός Αντίστασης του Κυρίου (LRA)[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η ομάδα σχηματίστηκε ως "Ηνωμένος Ιερός Στρατός της Σωτηρίας" την δεκαετία του '80. Ο Ηνωμένος Στρατός, αποτέλεσε έναν μεγάλο ανταγωνιστή της δημοκρατίας της Ουγκάντα για αυτό και ήρθαν σε συμφωνία, το 1988 κάνοντας την ομάδα ως μορφή εξέγερσης. Η ομάδα αποτελούνταν περισσότερο από παιδιά, και σύμφωνα με εκτιμήσεις του 1986, ο αριθμός των παιδιών είχε φτάσει στις 104.000. Σκοπός της ομάδας ήταν να απαγάγει παιδιά, να σκοτώνει τις οικογένειες τους και να τα εκπαιδεύουν στο να γίνουν αντάρτες. Το 1992, η ομάδα μετονομάστηκε Ενιαίος Δημοκρατικός Χριστιανικός Στρατός" και στις 10 Οκτωβρίου του 1996 είχαν απαγάγει από το θρησκευτικό σχολείο 44 κορίτσια. Τέλος, μετονομάστηκε σε "Στρατός Αντίστασης του Κυρίου". Μέχρι και σήμερα, παρόμοιες κινήσεις συνεχίζουν να γίνονται από την ομάδα του Κόνυ.

Δράσεις εναντίον του Κόνυ[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ουγκάντα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Στρατός της Ουγκάντας είχε κληθεί να σκοτώσει τον Κόνυ, αλλά όχι την ομάδα ανταρτών του. Η τελευταία φορά που εμφανίστηκε ήταν στο Κονγκό. Μάλιστα, είχε ακουστεί πως η LRA ήταν αυτή που προκάλεσε τις καταστροφές της 11ης Σεπτεμβρίου αλλά τελικά διαψεύστηκε όταν μαθεύτηκε πως η επίθεση ήταν από μέλη της Αλ- Κάιντα. Τελικά, ο Κόνυ κατάφερε να ξεφύγει από τον Στρατό με αποτέλεσμα να παραμείνει καταζητούμενος.

Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

To 2008 οι Η.Π.Α. αποφάσισαν να βοηθήσουν τον στρατό της Ουγκάντα δίνοντας τον απαραίτητο εξοπλισμό. Μαθεύτηκαν οι πράξεις του Κόνυ, και ο Ομπάμα τον Μαίο του 2010, υπέγραψε για να γίνει η διακοπή της ομάδας του Κόνυ. Στις 12 Μαΐου τα δύο τρίτα του Κονγκρέσου, ψήφισαν υπέρ του νόμου. Τον Οκτώβριο του 2011, ο Αμερικανός πρωθυπουργός έστειλε περίπου 100 εξοπλισμένα στρατεύματα για να πολεμήσουν τον Κόνυ και τους αντάρτες του.

Άλλα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Τον Μάρτιο του 2012, ο Jason Russell, καλεί τον κόσμο να κάνουν τον Κόνυ διάσημο παγκοσμίως για να γίνει η σύλληψη του, ανεβάζοντας ένα 30λεπτο βίντεο στο διαδίκτυο. Ο Μάικλ Γκέχεραν του The Huffington Post έγραψε: "Αυτό το 30λεπτό πρωτοεμφανίστηκε στην ιστοσελίδα "Vimeo", ενώ στη συνέχεια ανέβηκε και στο "YouTube". Δεν περίμενα να υπάρξει τέτοια υποστήριξη απο τον κόσμο." Επίσης, αυτό το βίντεο τράβηξε τα βλέμματα διαφόρων διάσημων, σύμφωνα με την The Telegraph. Η Ελίζαμπεθ Φλόκ, του The Toronto Star, αναγνωρίζει στους πολίτες τον Κόνυ και στις 20 Απριλίου καλούνται να αφισοκολλήσουν αφίσες κατά του Κόνυ.

Βιβλιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Green, Matthew (2008). The Wizard of the Nile: The Hunt for Africa's Most Wanted. Portobello Books.
  • Briggs, Jimmie (2005). The Innocents Lost: When Child soldiers Go to War. Basic Books.
  • Bussman, Jane (2009). The Worst Date Ever: War Crimes, Hollywood Heart-Throbs and Other Abominations. Macmillan.

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]