Τζιμ Λόντος

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
O Τζιμ Λόντος, εφ. "Η Αθλητική", 17/11/1928.

O Τζιμ Λόντος (αγγλ.: Jim Londos) υπήρξε θρυλικός Ελληνοαμερικανός επαγγελματίας παλαιστής της ελεύθερης πάλης[εκκρεμεί παραπομπή]. Γεννήθηκε στο Κουτσοπόδι του Άργους στις 2 Ιανουαρίου 1897 και πέθανε στις 19 Αυγούστου 1975. Το πραγματικό του όνομα ήταν Χρήστος Θεοφίλου (Christos Theofilou ή Christopher Theophelus).

Βιογραφικό[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Χρήστος Θεοφίλου ήταν ο πιο μικρός από 13 αδέλφια. Εγκαταστάθηκε στην Αμερική σε ηλικία 14 ετών. Αρχικά εργάστηκε σε διάφορες δουλειές για βιοπορισμό, όπως αχθοφόρος, καμαρώτος, μοντέλο για ζωγράφους και φωτογράφους κ.ά. Παράλληλα επιδόθηκε στα αγωνίσματα ελεύθερης πάλης όπου και διακρίθηκε. Τρία μόλις χρόνια από την ενασχόλησή του με την πάλη θεωρείτο από τους ικανότερους ερασιτέχνες παλαιστές στην περιφέρεια του Σαν Φρανσίσκο.

Μεταπήδησε στην επαγγελματική πάλη, αφου πρώτα εργάστηκε σε τσίρκο ως κατσέρ σε ακροβατικό νούμερο. Αρχικά εμφανιζόταν ως "The Wrestling Plasterer" Christopher Theophelus και αργότερα καθιέρωσε το Jim Londos. Προικισμένος εκ φύσεως με καταπληκτική δύναμη αλλά και τεχνικά καταρτισμένος άρτια είχε καταστεί το ίνδαλμα των φιλάθλων, όχι μόνο των Ελλήνων αλλά και όλου του κόσμου. Σπάνιας αντοχής, είχε δώσει μεγάλη σειρά αγώνων ασυνήθους αριθμού στην Αμερική, Ευρώπη, Αφρική (Αίγυπτο) και Αυστραλία. Συνδύαζε τη σωματική ρώμη με την τεχνική της πάλης. Έγινε ταχύτατα γνωστός για το λεγόμενο "αεροπλανικό κόλπο" (τεχνική), με το οποίο εξουδετέρωνε τους αντιπάλους του.

Σωματομετρικά μεγέθη[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ήταν κοντός αλλά πολύ γεροδεμένος. Την περίοδο της ακμής του τα σωματομετρικά του μεγέθη ήταν τα ακόλουθα:

  • ύψος: 1,68μ.
  • βάρος: 88 κιλά.
  • περιφέρεια λαιμού: 0,47μ.
  • περιφέρεια στήθους: 1,15-1,20μ.
  • περιφέρεια βραχιόνων: 0,41-0,43μ.
  • περιφέρεια μηρών: 0,55μ.
  • περιφέρεια κνήμης: 0,39μ.

Αγωνιστικοί σταθμοί[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Κέρδισε πολλές διακρίσεις στην πάλη με σημαντικότερη την ανάδειξή του σε παγκόσμιο Πρωταθλητή βαρέων βαρών στις 18 Νοεμβρίου 1938. Σκληρότεροι αντίπαλοί του, κατά τους αθλητικούς χρονογράφους της εποχής, ήταν ο "στραγγαλιστής Λιούις" και οι "Στέκερ" Μπράουνιγκ και Σίκατ.

Στην πορεία του προς την κορυφή πέτυχε τις ακόλουθες σημαντικές νικες:

  • 1916: νικά δύο φορές τον Ρωσοαμερικανό Εϋτζάζ, πρωταθλητή Δυτικών Πολιτειών ΗΠΑ.
  • 1917: νικά τον Πίτερσον, πρωταθλητή ακτών Ειρηνικού ΗΠΑ.
  • 1918: νικά τον Νορβηγό Μπένσον, πρωταθλητή Όρεγκον.
  • 1921: νικά τον Ελληνοαμερικανό πρωταθλητή ΗΠΑ Δημητρέλλη και ανακηρύσσεται πρωταθλητής.
  • 1921: δεν καταφέρνει να νικήσει τον παγκόσμιο πρωταθλητή Στέκερ, σε αγώνα για τον παγκόσμιο τίτλο.
  • 1926: αναδεικνύεται ισόπαλος με τον" Στέκερ" Μπράουνιγκ και δεν καταφέρνει να του πάρει τον παγκόσμιο τίτλο. Στη συνέχεια ο Στέκερ έχασε τον τίτλο από τον Λούις και ορίζεται αγώνας Λόντου - Λιούις
  • 1927: στον αγώνα για τον παγκόσμιο τίτλο με τον Λούις, ο Λιούις δεν εμφανίζεται. Ορίζεται προθεσμία ενός μηνός για την τέλεση του αγώνα και μετά την παρέλευσή της ο Λόντος ανακηρύσσεται επίσημα πρωταθλητής κόσμου.
  • 6 Ιουνίου 1930: προκάλεσε σε αγώνα στην Αμερική τον τότε παγκόσμιο πρωτοπαλαιστή Ντικ Σίκατ (Dick Shikat), τον οποίο και κατανίκησε λαμβάνοντας ταυτόχρονα τον τίτλο του παγκόσμιου πρωτοπαλαιστή βαρέων βαρών της National Wrestling Association.
  • 10 Αυγούστου 1937: νίκησε στο Παρίσι τον διεκδικητή του τίτλου Πολωνό Κάρολ Νόβινα Ζμπίσκο.
  • 18 Νοεμβρίου 1938: αναδεικνύεται παγκόσμιος πρωταθλητής βαρέων βαρών (World heavyweight championship) λαμβάνοντας την περίφημη χρυσή και αδαμαντοποίκιλτη ζώνη. Διατήρησε τον τίτλο του ως το 1946, που αποσύρθηκε από την ενεργό δράση.

Επίλογος[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Μετά το 1946 αποσύρθηκε από την ενεργό δράση, διατηρώντας εθιμικά τον τίτλο του ισόβιου παγκόσμιου πρωταθλητή και λαμβάνοντας στην Αμερική τη περίφημη χρυσή και αδαμαντοποίκιλτη ζώνη που φορά σε πολλές φωτογραφίες.

Τα υπόλοιπα χρόνια της ζωής του εργάστηκε για λογαριασμό διαφόρων φιλανθρωπικών οργανώσεων, κυρίως για την περίθαλψη και προστασία ορφανών Ελληνόπουλων, θυμάτων του Β΄ παγκοσμίου πολέμου. Για την φιλανθρωπική του δράση τιμήθηκε από την ελληνική και αμερικανική πολιτεία, από τον βασιλιά της Ελλάδος Παύλο και από τον πρόεδρο των ΗΠΑ Ρίτσαρντ Νίξον.

Απεβίωσε από καρδιακή προσβολή στις 19 Αυγούστου 1975 και το μνημείο του υπάρχει στο Oak Hill Memorial Park στο Escondido της Καλιφόρνια.

Αγώνες και φήμη στην Ελλάδα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το Νοέμβριο του 1928 επισκέφθηκε την Ελλάδα και οργάνωσε αγώνα στο Παναθηναϊκό Στάδιο αντιμετωπίζοντας τον αήττητο ως τότε Πολωνοαμερικανό πρωταθλητή Ευρώπης Καρλ Ζμπύσκο, τον οποίο νίκησε. Στις προπονήσεις του Λόντου μαζεύονταν χιλιάδες θεατές και στον αγώνα επικράτησε το αδιαχώρητο παρά τη βροχή. Ο αγώνας έγινε με μεγάλη επισημότητα. Οργανωτής ήταν η εφ. "Η Αθλητική" και επίτιμοι συνδιοργανωτές ο υπουργός Παιδείας, οι πρέσβεις των ΗΠΑ και της Πολωνίας, η Ολυμπιακή Επιτροπή, ο ΣΕΓΑΣ, ο Δήμαρχος Αθηναίων κ.ά. Ο αγώνας αναβλήθηκε δύο φορές, την πρώτη λόγω επειδή ο Λόντος ασθένησε από δάγκειο πυρετό και τη δεύτερη λόγω κακοκαιρίας και τελικά έγινε στις 2 Δεκεμβρίου 1928 με διαιτητή τον παλιό ολυμπιονίκη Δημήτρη Τόφαλο.

Το 1933 επανήλθε στην Ελλάδα και αγωνίσθηκε και πάλι στο Παναθηναϊκό Στάδιο αντιμετωπίζοντας νικηφόρα τον Ρωσοπολωνό γίγαντα Κόλα Κοβριάνι. Για τη μεγάλη νίκη αυτή, ο μεγάλος του ρεμπέτικου Μάρκος Βαμβακάρης, έγραψε και ηχογράφησε ένα τραγούδι σε ρυθμό ζεϊμπέκικο[1] :

"Πάρ' την αιμοβορία σου, και τράβα στην πατρίδα σου, αγαπητέ Κοριάνι,

που σ' έστειλε ο Λόντος μας σε μακρινό σεργιάνι.

Ήρθες απ' την πατρίδα σου το ζόρικο να κάνεις,

κι ο κόσμος αν δε σε γλύτωνε, κόντεψες να πεθάνεις.

Να είσουνα μονάχα εσύ, κομμάτια πια να γίνει,

μα πόσοι ευρεθήκανε την πάθανε κ' εκείνοι.

Έτσι λοιπόν ο Λόντος μας, βρέθηκε παλληκάρι,

κι όλος ο κόσμος τον αγαπά , του Άργους το καμάρι."

Το όνομά του έγινε θρύλος στην Ελλάδα. Στις δεκαετίες του '50 και του '60 σχεδόν σε όλη την Ελλάδα όταν ήθελαν να χαρακτηρίσουν ένα άτομο δυνατό, τον αποκαλούσαν "Τσιμπλόντο", σε παραφθορά του ονόματός του. Αναφορά επίσης στο όνομά του κάνουν και κάποια ελληνικά λαϊκά τραγούδια της ίδιας εποχής.

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]