Τζένη Βάνου

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Τζένη Βάνου
Πραγματικό όνομα Ευγενία Βραχνού[1]
Γέννηση 10 Φεβρουαρίου 1939
Τόπος γέννησης Αθήνα, Ελλάδα
Θάνατος 5 Φεβρουαρίου 2014 (74 ετών)
Τόπος θανάτου Πειραιάς, Ελλάδα
Εθνικότητα Ελληνική
Υπηκοότητα Ελληνική
Είδος Τέχνης Τραγούδι
Καλλιτεχνικά ρεύματα Ελαφρό, Λαϊκό τραγούδι
Βραβεύσεις Α΄ βραβείο Φεστιβάλ Ελαφράς Μουσικής Θεσσαλονίκης (1964)

Η Τζένη Βάνου (10 Φεβρουαρίου 1939 - 5 Φεβρουαρίου 2014) ήταν Ελληνίδα τραγουδίστρια που διακρίθηκε, με τη χαρακτηριστική φωνή της, για αρκετές δεκαετίες στο ελαφρό και λαϊκό τραγούδι.

Γεννήθηκε στις 10 Φεβρουαρίου 1939 στην Αθήνα. Το πραγματικό της όνομα ήταν Ευγενία Βραχνού[1], το οποίο και άλλαξε για να μην την αναγνωρίσει ο πατέρας της, καθώς ήταν κάθετος στην απόφασή της να ασχοληθεί με το τραγούδι. Οι γονείς της χώρισαν, αφού η μητέρα της εγκατέλειψε τον πατέρα της. Γι' αυτόν το λόγο και της απαγορεύθηκε να βλέπει την κόρη της. Σπουδαίο ρόλο στη ζωή της Τζένης Βάνου έπαιξε η γιαγιά της.

Αρχικά σκόπευε να σπουδάσει στη Φυσικομαθηματική Σχολή, αλλά μετά τη γνωριμία της με τον συνθέτη Μίμη Πλέσσα, τον οποίο θεωρούσε μέντορά της, έδωσε εξετάσεις στο Εθνικό Ίδρυμα Ραδιοφωνίας. Ξεκίνησε την καριέρα της το 1959, ως τραγουδίστρια ελαφράς ορχήστρας, στον ραδιοφωνικό σταθμό της ΕΡΤ.

Τραγούδησε πρώτη φορά μπροστά σε κοινό το 1964, όπου με το τραγούδι του Πλέσσα «Τώρα» πήρε το Α΄ βραβείο στο Φεστιβάλ Ελαφράς Μουσικής της Θεσσαλονίκης. Σύντομα καθιερώθηκε ως τραγουδίστρια του ελαφρού τραγουδιού και ερμήνευσε ντουέτα κυρίως με τον Γιάννη Βογιατζή. Στα τέλη της δεκαετίας του '60 κυριάρχησε στο λαϊκό τραγούδι και το 1972 συναντά τον Τόλη Βοσκόπουλο, ο οποίος της κλείνει συμβόλαιο στην Columbia όπου γνώρισε μεγάλη επιτυχία τραγουδώντας λαϊκά.

Υπήρξε βασική ερμηνεύτρια και «μούσα» πολλών συνθετών. Ερμήνευσε τραγούδια του Μίμη Πλέσσα, του Μίκη Θεοδωράκη, του Γιώργου Μουζάκη, του Κώστα Γιαννίδη, του Ζακ Ιακωβίδη, του Αττίκ, του Αλέκου Χρυσοβέργη, του Τάκη Μουσαφίρη κ.ά.

Για τη δουλειά της βραβεύτηκε στην Ισπανία, την Πολωνία και την πρώην Σοβιετική Ένωση.[εκκρεμεί παραπομπή]

Τα τελευταία χρόνια της ζωής της βρισκόταν μακριά από τη δισκογραφία. Τον Αύγουστο του 2013 έκανε επέμβαση στον λαιμό για να της αφαιρεθεί ένας όγκος. Στις αρχές του 2014 αντιμετώπισε πάλι σοβαρά προβλήματα υγείας.[2] Στις 5 Φεβρουαρίου 2014 άφησε την τελευταία της πνοή στο νοσοκομείο Μεταξά, στον Πειραιά, όπου νοσηλευόταν.[3]

Δισκογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • 1970-Χίλιες βραδιές
  • 1972-Σ΄αγαπώ
  • 1973-Αγόρι μου
  • 1974-Αν η αγάπη
  • 1975-Αγάπησα αμάρτησα
  • 1975-Έρωτα μου ανεπανάληπτε
  • 1976-Έλα
  • 1977-Τζένη Βάνου
  • 1977-Να μ' αγαπάς
  • 1978-Το αμαξάκι
  • 1978-Έχασα εσένα
  • 1979-Άκουσε με
  • 1981-Τις ώρες που σε θέλω
  • 1982-Αν μ' αγαπούσες
  • 1982-Μπορώ
  • 1983-Αγάπη σημαίνει θυσία
  • 1984-Τα πρώτα μου τραγούδια (1959-1964)
  • 1985-Τα καλύτερα μου χρόνια
  • 1987-Και μου 'δωσες αγάπη
  • 1989-Μόνη
  • 1989-Οι Μεγαλύτερες Επιτυχίες
  • 1991-Για σένα
  • 1992-Μη χάνεσαι
  • 1992-Σχεδόν απόγευμα
  • 1993-Παιδί μου
  • 1993-Σαλονικιώτικο φεγγάρι
  • 1995-Μεγάλα πορτραίτα ΕΜΙ
  • 1996-Όσα ζήλεψα
  • 1997-Τα Καλύτερα μου τραγούδια
  • 1997-Τραγούδια από τις 45 στροφές
  • 1997-Τα Ερωτικά του 60
  • 1998-Αγία αχαριστία
  • 2000-Πορτραίτα Τραγουδιστών
  • 2002-Η δική μου η φωνή
  • 2002-Αγόρι μου - Αν η αγάπη
  • 2005-Τραγουδά Μίμη Πλέσσα
  • 2006-Σε τραγούδια από τον κινηματογράφο
  • 2007-Η Φωνή 1959 - 1982 4 Cd

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]