Τεχνητό αιδοίο

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Τεχνητό αιδοίο για προσωπική χρήση.
Ποικιλία σχημάτων τεχνητών αιδοίων για προσωπική χρήση: (από αριστερά προς δεξιά} διακριτικό σχήμα, σχήμα στόματος, αιδοίου, πρωκτού.
Προσομοίωση αιδοίου φοράδας για την συλλογή σπέρματος από αρσενικό άλογο.

Το τεχνητό αιδοίο είναι τεχνητή κατασκευή, η οποία βρίσκει εφαρμογή στην ερωτική ψυχαγωγία, ενώ χρησιμοποιείται και στην κτηνοτροφία, για την συλλογή ζωικού σπέρματος μέσα στα πλαίσια της βιομηχανοποιημένης τεχνητής γονιμοποίησης.

Ερωτική ψυχαγωγία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Τεχνητά αιδοία για την προσωπική χρήση[ασαφές] διατίθενται σε διάφορα σχήματα και υλικά, ενίοτε και ηλεκτρικά δονούμενα με μπαταρίες[εκκρεμεί παραπομπή]. Η εξωτερική τους εμφάνιση μιμείται τον γυναικείο κόλπο, με ή χωρίς παρθενικό υμένα. Ιδιαίτερη περίπτωση συνιστά το ταξιδιωτικό τεχνητό αιδοίο σε σχήμα κύστης, το οποίο είναι αδειανό[ασαφές] για την εύκολη μεταφορά, ενώ γεμίζεται με ζεστό νερό πριν χρησιμοποιηθεί.[εκκρεμεί παραπομπή] Παρόμοιας κατασκευής είναι και ο τεχνητός πρωκτός, ο οποίος μιμείται το πίσω μέρος του ανθρώπινου σώματος.

Κτηνοτροφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το τεχνητό ζωικό αιδοίο προσφέρει ανεκτίμητη βοήθεια στην κτηνοτροφία, αφού χρησιμοποιείται για την συλλογή του ζωικού σπέρματος, το οποίο ακολούθως εκλεπτύνεται και χρησιμοποιείται στην τεχνητή γονιμοποίηση. Κατεξοχήν κλάδοι είναι η εκτροφή ίππων, χοίρων και ταύρων, αλλά και άλλων οικόσιτων ζώων. Το αρσενικό ζώο που προορίζεται ως δότης σπέρματος ερεθίζεται μπροστά στην θέα μιας θελκτικής του συντρόφου, ενώ παράλληλα το πέος του παραπέμπεται στην είσοδο τεχνητού αιδοίου, το οποίο καταλήγει σε δοχείο συλλογής του σπέρματος.[1][2]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Commons logo
Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα
  1. E. Kordts: Ein neues Modell der künstlichen Vagina zur Samengewinnung von Bullen. Sonderdruck aus Kieler Milchwirtschaftliche Forschungsberichte, Bd. VI, Heft 2, 1954). Mann Hildesheim 1954 Heft 6.
  2. Lutz Ahlswede: Leitfaden für die Pferdezucht Unterschleißheim 2007: Intervet. (PDF)