Τελανγκάνα

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση

Συντεταγμένες: 17°59′N 79°35′E / 17.99°N 79.59°E / 17.99; 79.59

Η περιοχή της Τελανγκάνα στο χάρτη της Ινδίας.

Η Τελανγκάνα (Τελούγκου: తెలంగాణ ), είναι μια ιστορική, γεωγραφική και πολιτιστική περιοχή της Ινδίας που αποτελούσε άλλοτε μέρος της πολιτείας Χαϊντεραμπάντ, αυτόνομο πριγκιπάτο Νιζάμ. Σήμερα φέρεται στη πολιτεία Άντρα Πραντές της οποίας και αποτελεί μία από τις τρεις περιφέρειές της, (οι άλλες δύο είναι η Παράκτια Άντρα, ανατολικά και η Ραγιαλασίμα, νότια).

Η Τελαγκάνα, που μορφολογικά πρόκειται για οροπέδιο, το ανατολικό του Ντέκαν, συνορεύει με τις πολιτείες Μαχαράστρα προς τα βόρεια και βορειο-δυτικά, Καρνάτακα στα δυτικά, Τσατίσγκαρ στα βόρειο-ανατολικά και Ορίσα προς τα ανατολικά. Η έκτασή της φθάνει τα 114.840 τετραγωνικά χιλιόμετρα (ή 44.340 τετραγωνικά μίλια) και ο φερόμενος πληθυσμός της τους 35.286.757 κατοίκους, (απογραφή του 2011), περίπου το 41,6% του συνολικού πληθυσμού της Άντρα Πραντές κράτος.

Η περιοχή Τελανγκάνα που αποτελείται από 10 περιοχές, τις: Χαϊντεραμπάντ, Αντιλαμπάντ, Χάμαμ, Καρίμναγκαρ, Μαμπούμπναγκάρ, Μεντάκ, Ναλγκόντα, Νιζάμαμπαντ, Ρανγκαρέντυ και Βάρανγκαλ, διαρρέεται από τους ποταμούς Μούσι Κρίσνα και Γκοντάβαρι με κατεύθυνση ανατολική. Κύρια προϊόντα της περιοχής είναι δημητριαά, βαμβάκι, όσπρια κ.λπ. Επίσης υφίστανται κοιτάσματα αμιάντου γαιάνρθρακα, χρωμίτη, σιδήρου μαρμαρυγία και κυανίτη.

Το 1956 συγχωνεύθηκε με την Άντρα Πραντές παρά τις αντιδράσεις που υπήρξαν εκ μέρους των κατοίκων. Συνεχιζομένων όμως αυτών μέχρι τελευταία, εξανάγκασαν την κυβέρνηση της Ινδίας να δηλώσει το 2009, την πρόθεσή της για δημιουργία ιδιαίτερης πολιτείας. Αυτό επέφερε νέες ταραχές στις όμορες περιοχές, αλλά και εντός αυτής με συνέπεια το θέμα, λόγω της πολιτικής αστάθειας, να αναβληθεί προς επανεξέταση.

Στις 2 Ιουνίου 2014 έγινε επίσημα το 29ο κρατίδιο της Ινδίας.[1] Στις βουλευτικές εκλογές στο νέο κρατίδιο πλειοψήφησε Τελανγκάνα Ράστρα Σαμίτι και πρωθυπουργός ανέλαβε ο Τσαντρασεχάρα Ράο.

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • "Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Larousse Britannica" τομ.57ος, σελ.50.