Τίτσου

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Τίτσου
Tichu cards.jpg
Κάποιες από τις κάρτες του Τίτσου.
Εκδότης Fata Morgana Spiele
Έκδοση 1991
Είδος Στρατηγικής / Αγοράς-Εκτέλεσης
Παίκτες 3, 4, 6, 5-12 (για την «Βασιλική» μόνο)
Ηλικίες 10+
Παιχνίδι ~15 λεπτά ανά παρτίδα
Τυχαίος παράγοντας Μέτριος
Προϋποθέτει ειδική τράπουλα, που όμως μπορεί να αντικατασταθεί από μια κοινή, με 4 επιπλέον φύλλα.

Το Τίτσου (στα αγγλικά Tichu) είναι ένα παιχνίδι που παίζεται με τράπουλα. Δημιουργήθηκε το 1991 από τον Urs Hostettler και εκδίδεται από την γερμανική εταιρία Fata Morgana.Tο παιχνίδι παίζεται πολλά χρόνια σε διάφορες παραλλαγές στην Κίνα. Είναι ένας συνδυασμός από κουμ-καν, πόκερ και μπριτζ. Παίζεται σε διάφορες παραλλαγές, με διαφορετικά ονόματα, ωστόσο αυτές που έχουν επικρατήσει στην Ελλάδα είναι το Τίτσου, το Τρίτσου και το Τιεντσίν, που είναι ουσιαστικά το ίδιο παιχνίδι με διαφορετικό αριθμό παικτών (4, 3 και 6 αντίστοιχα), όπως πρωτοεμφανίστηκε το 2000 στα καταστήματα Playhouse.

Παίζεται πάντα με δύο ομάδες, και στόχος είναι η κάθε ομάδα να μαζέψει περισσότερους πόντους παίζοντας στρατηγικά. Το πιο συνηθισμένο όριο που πρέπει να φτάσει μια ομάδα για να κερδίσει το παιχνίδι είναι 1000.

Τρόπος παιχνιδιού[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Οι παίκτες (4 για το απλό Τίτσου) κάνουν 2 ομάδες και κάθονται οι παίκτες ώστε να είναι ο κάθε παίκτης ανάμεσα στους δύο αντιπάλους και απέναντι από τον συμπαίκτη. Παραδοσιακά, η κίνηση του παιχνιδιού γίνεται ανάποδα από τη φορά του ρολογιού, δηλαδή προς τα δεξιά.

Το παιχνίδι παίζεται με ειδική τράπουλα με 56 φύλλα. Επιπρόσθετα των κλασσικών 52 φύλλων (2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10, Βαλές, Ντάμα, Ρήγας, Άσσος), υπάρχουν 4 ακόμα ειδικές κάρτες (Μαγιόνγκ, Σκυλιά, Φοίνικας και Δράκος). Οι «φυλές» των χαρτιών στο Τίτσου είναι Σμαράγδια, Σπαθιά, Παγόδες και Άστρα. Οι «φυλές» ή «χρώματα» λοιπόν είναι διαφορετικά από την κλασσική τράπουλα (Μπαστούνια, Σπαθιά, Κούπες και Καρό), η χρήση ωστόσο μιας κοινής τράπουλας, με 4 επιπρόσθετα σημειωμένα χαρτιά, δεν επηρεάζει το παιχνίδι.

Τα φύλλα μοιράζονται πάντα ανά ένα σε κάθε παίκτη, ξεκινώντας από αυτόν που βρίσκεται στα δεξιά της «μάνας» (εναλλακτικά, η τράπουλα μπαίνει στο κέντρο και τραβούν όλοι από ένα φύλλο). Αρχικά, όλοι οι παίκτες παίρνουν 8. Όταν δουν όλοι και τα 8 φύλλα που έχουν πάρει, τότε κάθε παίκτης έχει το δικαίωμα να βάλει ένα στοίχημα που ονομάζεται «Γκραν Τίτσου» (δείτε την επόμενη ενότητα για τους πόντους). Αυτό σημαίνει ότι πιστεύει ότι θα καταφέρει να μείνει χωρίς φύλλα πριν από όλους τους άλλους παίκτες, συμπεριλαμβανομένου του συμπαίκτη του. Αφού έχουν αποφασίσει όλοι αν θα πουν ή όχι «Γκραν Τίτσου», τότε συνεχίζεται το μοίρασμα μέχρι να έχουν όλοι 14 φύλλα (και η τράπουλα να τελειώσει). Κανένας παίκτης δεν μπορεί να πει πλέον «Γκραν Τίτσου», ούτε να ακυρώσει αν έχει ήδη πει. Αφού μοιραστούν τα υπόλοιπα χαρτιά, ξεκινάει η φάση του «Τίτσου». Σε αυτή τη στιγμή, και μέχρι να παίξει το πρώτο του φύλλο, ο κάθε παίκτης έχει δικαίωμα να πει «Τίτσου». Είναι ακριβώς το ίδιο στοίχημα με το «Γκραν Τίτσου», δηλαδή ο παίκτης που το βάζει πιστεύει ότι θα βγει πριν από όλους τους υπόλοιπους. Η κύρια διαφορά των δύο στοιχημάτων είναι οι πόντοι που συνεπάγονται, και τα χαρτιά που έχει δει ο παίκτης.

Αφού μοιραστούν όλα τα φύλλα, και άσχετα αν έχει ειπωθεί «Γκραν Τίτσου» ή «Τίτσου», ο κάθε παίκτης ξεχωρίζει 3 χαρτιά από το χέρι του για να δώσει στους άλλους παίκτες. Τα φύλλα αυτά ονομάζονται «ανταλλαγές» και δίδονται ανάποδα στους παίκτες. Οι παίκτες δεν έχουν το δικαίωμα να δουν τα φύλλα που τους δόθηκαν μέχρι να μοιράσουν όλοι οι παίκτες τις ανταλλαγές τους. Η πιο συνηθισμένη τακτική είναι να δίνονται στους αντιπάλους όσο πιο χαμηλά φύλλα γίνεται, ενώ στο συμπαίκτη όσο πιο ψηλό. Μέχρι να τελειώσουν όλες οι ανταλλαγές όλοι οι παίκτες έχουν το δικαίωμα να αλλάξουν τις ανταλλαγές που έδωσαν αν το επιθυμούν. Άπαξ και ανασηκωθεί έστω και ένα φύλλο από τις ανταλλαγές, δεν γίνεται καμία αλλαγή.

Αφού σηκώσουν όλοι οι παίκτες τις ανταλλαγές που τους δόθηκαν, ξεκινάει το παιχνίδι. Πρώτος είναι ο παίκτης που έχει την κάρτα Μαγιόνγκ. Μπορεί είτε να παίξει την κάρτα μόνη της, είτε σε κέντα (δείτε την ενότητα Συνδυασμούς παρακάτω). Οι υπόλοιποι παίκτες μπορούν να παίξουν ή να πουν πάσο. Αν παίξουν, είναι υποχρεωμένοι να ακολουθήσουν τον συνδυασμό και να ρίξουν ένα χέρι που έχει υψηλότερη και όχι ίδια ή χαμηλότερη αξία από το φύλλο που βρίσκεται ήδη κάτω. Εξαίρεση αποτελούν οι Βόμβες (δείτε παρακάτω). Εάν όλοι οι παίκτες μετά τον τελευταίο που έπαιξε πουν πάσο, ο παίκτης αυτός μαζεύει την μπάζα και ανοίγει αυτός τον επόμενο γύρο, με οποιοδήποτε συνδυασμό θέλει.

Το παιχνίδι τελειώνει όταν έχει μείνει μόνο ένας παίκτης με φύλλα στο χέρι του και έχουν βγει οι υπόλοιποι. Ο τελευταίος παίκτης υφίσταται ποινή, η οποία συνίσταται στο να δίνει όλα τα φύλλα που έχει στο χέρι του στους αντιπάλους, και όλες τις μπάζες του στον πρώτο παίκτη που βγήκε από το παιχνίδι, ασχέτως ομάδας. Είναι λοιπόν δυνατόν, ο τελευταίος παίκτης να δώσει τις μπάζες του στο συμπαίκτη, εάν βγήκε αυτός πρώτος.

Αφού τελειώσει το παιχνίδι, μετρούνται και καταγράφονται οι πόντοι που κέρδισε η κάθε ομάδα (βλέπε την ενότητα Πόντοι).

Συνδυασμοί[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Για ευκολία στην αναγνώριση των συνδυασμών, τα φύλλα θα γράφονται με την αξία τους και συνεχόμενα, χωρίς κενά.

Οι συνδυασμοί που μπορούν να παιχτούν είναι οι εξής:

  • Ένα φύλλο, γνωστό και ως «μονοφυλλία» πχ. 3
  • Ένα ζευγάρι από ίδια φύλλα πχ. 44
  • Δύο ή περισσότερα σκαλιά ή αλλιώς συνεχόμενα ζευγάρια πχ. 44 55 66. (προσοχή, μόνο ζευγάρια που απαρτίζονται από φύλλα ακολουθίας μπορούν να παιχτούν. πχ Ο συνδυασμός 33 66 99 δεν είναι έγκυρος)
  • Μία τρίτη από ίδια φύλλα πχ. 888
  • Μία κέντα, ασχέτως «φυλής» τουλάχιστον πέντε φύλλων πχ. 45678. Οποιαδήποτε κέντα πάνω από 5 φύλλα είναι επίσης έγκυρος συνδυασμός πχ. 2345678910JQ
  • Ένα φουλ, το οποίο είναι ουσιαστικά μία τρίτη με ένα ζευγάρι πχ. 55522. (προσοχή, στα φουλ η δύναμη βρίσκεται πάντα στην τρίτη και όχι στο ζεύγος, δηλαδή πχ. το φουλ του 5 με άσσους (555ΑΑ) είναι πιο αδύναμο από πχ. το φουλ της Ντάμας με δυάρια (QQQ22))

Ένας ειδικός συνδυασμός που δεν ακολουθεί τα πρότυπα είναι οι Βόμβες. Οι βόμβες είναι ακολουθίες φύλλων που νικάνε οποιοδήποτε συνδυασμό και μπορούν να χτυπηθούν μόνο από μεγαλύτερες βόμβες. Υπάρχουν δύο είδη βόμβας:

  • Το Καρέ, που αποτελείται από 4 ίδια φύλλα πχ. 4444.
  • Η Κέντα Χρώμα, που αποτελείται από μία κέντα τουλάχιστον 5 φύλλων της ίδιας φυλής, πχ. 23456 ή 910JQKA.

Η δύναμη της βόμβας καθορίζεται πρώτα από τον αριθμό των φύλλων, και μετά από την αξία των φύλλων. Οπότε μία ακολουθία από βόμβες η οποία χτυπάει η κάθε μία την προηγούμενη είναι η εξής: 2222 < 8888 < AAAA < 23456 < 10JKQA < 234567. Οπότε λοιπόν βλέπουμε ότι ένα καρέ είναι πιο αδύναμο από μία πεντάφυλλη κέντα χρώμα, ενώ η πεντάφυλλη κέντα χρώμα είναι πιο αδύναμη από μια εξάφυλλη.

Τα ειδικά φύλλα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Τα ειδικά φύλλα είναι 4 και απαιτούν ειδική τράπουλα ή διαμόρφωση της κλασσικής, με την προσθήκη 4 φύλλων με σημειωμένα τα ονόματα.

Μαγιόνγκ, Σκύλος, Φοίνικας, Δράκος.
  • Το Μαγιόνγκ έχει αξία 1 και αποτελεί την κάρτα που δίνει το δικαίωμα στον παίκτη που την έχει να παίξει πρώτος. Μπορεί είτε να παίξει μόνο του το Μαγιόνγκ, είτε σαν μέλος μίας κέντας. Αφού η αξία του Μαγιόνγκ είναι 1, η κέντα μπορεί να είναι Μ2345. Μπορεί επίσης να μη ρίξει το Μαγιόνγκ σαν πρώτη κάρτα, και να την κρατήσει για αργότερα. Ο παίκτης που θα ρίξει το Μαγιόνγκ (μόνο του ή σε συνδυασμό) μπορεί εάν θέλει να κάνει μία ευχή, γνωστή και σαν την ευχή του Μαγιόνγκ. Αυτό σημαίνει ότι μπορεί να ζητήσει οποιοδήποτε φύλλο επιθυμεί από το 2 έως τον Άσσο, και ο επόμενος παίκτης που το έχει είναι υποχρεωμένος να το ρίξει, ακολουθώντας βέβαια τον συνδυασμό που παίχτηκε. Εάν το φύλλο που ζητήθηκε είναι μέλος μίας βόμβας του επόμενου παίκτη, ακόμα και αν δεν μπορεί να ρίξει τον συνδυασμό που ακολουθήθηκε, είναι υποχρεωμένος να ρίξει τη βόμβα. Η ευχή του Μαγιόνγκ παραμένει ενεργή μέχρι να καλυφθεί. πχ. Ο παίκτης Α ρίχνει το συνδυασμό Μ2345678 και ζητάει 2. Ο επόμενος παίκτης δεν έχει εννιάφυλλη κέντα, έχει όμως 23456. Μιας και οι βόμβες είναι το πιο δυνατό φύλλο, αφού μπορεί να χτυπήσει τον συνδυασμό του προηγούμενου, ο παίκτης Β είναι υποχρεωμένος να την ρίξει.
Υφίσταται η εξής ιδιομορφία: αν ο παίκτης Α ζητήσει με το Μαγιόνγκ ένα φύλλο το οποίο ο παίκτης Β μπορεί να ρίξει, ο συμπαίκτης του Β μπορεί να προστατεύσει τον Β ρίχνοντας μια βόμβα πριν προλάβει ο Β να παίξει, κερδίζοντας έτσι τη μπάζα και ικανοποιώντας μετά ο ίδιος την ευχή του Μαγιόνγκ. Αυτή η τακτική είναι συνηθισμένη όταν ο ένας παίκτης έχει βάλει στοίχημα Γκραν ή απλό Τίτσου, και ο συμπαίκτης του καταλάβει ότι η ευχή χαλάει ένα πολύ δυνατό χέρι του παίκτη που στοιχημάτισε. Η ευχή του Μαγιόνγκ επίσης δεν ικανοποιείται, εάν στη θέση του φύλλου που ζητήθηκε μπαίνει φοίνικας, πχ. αν ο παίκτης Α παίξει Μ23456 και ζητήσει 4, αν ο επόμενος παίκτης έχει 23Φ567, δεν είναι υποχρεωμένος να παίξει. Αν έχει όμως 234Φ67, τότε πρέπει να παίξει, μιας και μπορεί να φτιάξει το συνδυασμό με το φοίνικα και έχει το φύλλο που ικανοποιεί την ευχή (το 4).
  • Τα Σκυλιά έχουν ανύπαρκτη αξία και παίζονται μόνο αν ο παίκτης που τα έχει παίζει πρώτος στο γύρο. Με τα Σκυλιά, ο γύρος κλείνει και ο παίκτης δίνει πάσα στο συμπαίκτη του να παίξει πρώτος. Αν ο συμπαίκτης του έχει βγει, τότε παίζει ο επόμενος αντίπαλος. Αν έχει βγει και αυτός, τότε ξαναπαίζει ο παίκτης που τα έριξε. Τα Σκυλιά είναι η μόνη κάρτα που δεν χτυπιέται από βόμβα.
  • Ο Φοίνικας έχει αξία Χ και λειτουργεί σαν μπαλαντέρ ή σαν +0.5 στην αξία της τελευταίας κάρτας που παίχτηκε αν πρόκειται για μονοφυλλία. Η αξία του Φοίνικα καθορίζεται από τον συνδυασμό στον οποίο παίχτηκε και λειτουργεί σαν οποιοδήποτε φύλλο. Ο Φοίνικας δηλαδή μπορεί να σχηματίσει οποιοδήποτε συνδυασμό από τον οποίο λείπει ένα φύλλο πχ. 234Φ67, 88Φ33, 44556Φ κλπ. Εάν παιχτεί σε μονοφυλλία, πχ. πάνω σε 6, τότε ο επόμενος παίκτης μπορεί να χτυπήσει το Φοίνικα με 7, καθώς η αξία του Φοίνικα στην προκειμένη περίπτωση είναι 6.5. Ο Φοίνικας σε μονοφυλλία είναι πιο δυνατός πάνω στον Άσσο, αφού χτυπιέται μόνο από Δράκο (βλέπε παρακάτω) και βόμβα. Ο Φοίνικας δεν μπορεί να κάνει ζευγάρι με Μαγιόνγκ ή Δράκο. Ο Φοίνικας δεν μπορεί να φτιάξει βόμβα. Επίσης, ο φοίνικας δεν ικανοποιεί την ευχή του μαγιόνγκ, ακόμα και εάν παίρνει την αξία του φύλλου που ζητήθηκε.
  • Ο Δράκος έχει αξία Χ και είναι η πιο δυνατή κάρτα μόνο σε μονοφυλλία. Χτυπάει οποιοδήποτε μονό φύλλο και μπορεί να χτυπηθεί μόνο από βόμβα. Ωστόσο, έχει ποινή, η οποία εφαρμόζεται αν δεν παιχτεί βόμβα. Εάν ο παίκτης κερδίσει τη μπάζα με το Δράκο, είναι υποχρεωμένος να δώσει όλη τη μπάζα που κέρδισε σε αυτό το γύρο σε έναν από τους αντιπάλους. Η πιο συνηθισμένη τακτική είναι να δίνεται η μπάζα του δράκου στον παίκτη που αυτός που έριξε το δράκο νομίζει ότι θα βγει τελευταίος. Είναι δυνατόν ο παίκτης που έριξε το δράκο να ρίξει και βόμβα αμέσως μετά, ώστε να κερδίσει και το δράκο, μιας και την μπάζα κερδίζει η βόμβα και όχι ο δράκος.

Πόντοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Οι συνολικοί καθαροί πόντοι στο Τίτσου (χωρίς στοίχημα) είναι 100, οπότε το σύνολο των πόντων και των δύο ομάδων είναι πάντα 100. Τα φύλλα που μετρούν πόντους είναι τα πεντάρια (5) (5 πόντους το καθένα), τα δεκάρια (10) (10 πόντους), οι Ρηγάδες (Κ) (10 πόντους), ο Δράκος (25 πόντους) και ο Φοίνικας (-25 πόντους, αρνητικούς).

Το στοίχημα Γκραν Τίτσου είναι 200 πόντοι. Εάν αυτός που στοιχημάτισε το κερδίσει, η ομάδα του κερδίζει 200 πόντους, εάν το χάσει, χάνει 200 πόντους. Αντίστοιχα για το στοίχημα Τίτσου είναι 100 πόντοι κερδισμένοι ή χαμένοι.

Ένα στοίχημα που είναι πάντα ενεργό και δε δηλώνεται και δεν επιφέρει ποινή σε περίπτωση που χαθεί, ονομάζεται «ένα-δύο» και συνιστά ότι και οι δύο παίκτες της μιας ομάδας θα βγουν πριν προλάβουν οι αντίπαλοι να βγουν. Δηλαδή θα βγει πρώτα ο ένας παίκτης, μετά ο συμπαίκτης του, ενώ οι αντίπαλοι θα έχουν ακόμα φύλλα στα χέρια τους. Για το ένα-δύο, η ομάδα που το κατάφερε παίρνει 200 πόντους, ενώ δεν μετριούνται καθόλου φύλλα για την άλλη ομάδα, δηλαδή το σκορ για το γύρο που έγινε το ένα-δύο είναι 200-0.

Συνήθως, το παιχνίδι τελειώνει όταν μία ομάδα καταφέρει να συγκεντρώσει 1000 βαθμούς.

Είναι δυνατόν μία ομάδα να έχει αρνητικούς πόντους.

Συνηθισμένες στρατηγικές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Ξεφορτωνόμαστε τα χαμηλά μας φύλλα νωρίς στο παιχνίδι και κρατάμε βόμβες, δράκο, άσσους και φοίνικα όσο πιο πολύ γίνεται. Εάν μετά από πχ. μία βόμβα ρηγάδες μένουμε με 2 και Σκυλιά, τότε φυσικά δεν ήταν λογική κίνηση.
  • Αποφεύγουμε να ζητάμε με το Μαγιόνγκ εάν έχει πει Γκράντ ή Τίτσου ο συμπαίκτης μας. Υπάρχει περίπτωση να του χαλάσουμε έναν εξαιρετικό συνδυασμό ή ακόμα και βόμβα.
  • Εάν ο αντίπαλος που παίζει μετά από εμάς έχει πει Γκραντ ή Τίτσου, προσπαθούμε να καταλάβουμε με βάση τα δικά μας φύλλα τι θα μπορούσε να έχει. Αν πχ δεν έχουμε ούτε έναν άσσο, τότε σημαίνει ότι ο αντίπαλος έχει τουλάχιστον έναν, οπότε του τον ζητάμε με το Μαγιόνγκ.
  • Εάν δεν έχει πει ο αντίπαλος Γκραντ ή Τίτσου, τότε του ζητάμε το φύλλο που του δώσαμε (για να σιγουρευτούμε ότι του χαλάμε συνδυασμό ή βόμβα που μπορεί να του δώσαμε).
  • Επίσης, αν έχει πει Γκραντ ο συμπαίκτης συνήθως δίνουμε Άσσο, Δράκο ή Φοίνικα. Αν έχουμε και από τα τρία, τότε δίνουμε Δράκο, μιας και ξέρουμε ότι δεν τον χτυπάει άλλο φύλλο. Αν έχουμε Φοίνικα-Άσσο, τότε δίνουμε Φοίνικα. Φυσικά αυτές είναι απλά συμβουλές, μπορείτε να κρατήσετε τα ειδικά σας φύλλα για να κάνετε το ένα δύο.
  • Να θυμάστε πάντα ότι οι Άσσοι, οι Ρηγάδες και οι Ντάμες είναι δυνατά φύλλα. Δηλαδή αν έχουμε βόμβα φιγούρες, εκτός κι αν μας το ζητήσουν, σπάνια θα την ρίξουμε σαν βόμβα. Επίσης, ενώ υφίσταται βόμβα Άσσοι, είναι σχετικά κακή στρατηγική να παίξουμε με βόμβα εκτός κι αν βγαίνουμε. Από εκεί που θα είχαμε 2 σίγουρα χέρια (υποθέτωντας ότι οι αντίπαλοι έχουν φοίνικα και δράκο και μας χτυπάνε τους δύο), τώρα έχουμε ένα (ή και κανένα αν πέσει Κέντα χρώμα). Γενικά, από 10 και πάνω σκεφτόμαστε αν η βόμβα είναι ο καλύτερος τρόπος για να παίξουμε το φύλλο μας.
  • Απαγορεύεται να ζητάμε φύλλα. Υπάρχει ένα σήμα ωστόσο, όταν λες στον συμπαίκτη «βρες με» σημαίνει ότι θέλουμε φύλλο από 5 έως 10 (χωρίς όμως να το κατονομάζουμε). Ωστόσο αυτό πρέπει να συμφωνηθεί από πριν, μιας και δεν ανέχονται όλοι οι παίκτες τέτοιου είδους συνεννοήσεις. Επίσης δεν λέμε ποτέ «αν μου δώσεις καλό φύλλο θα πω Τίτσου». Το Γκραντ και το Τίτσου είναι καθαρά δική μας ευθύνη.
  • Δίνουμε σκυλιά σε αντιπάλους που έχουν πει Τίτσου ή Γκραντ και τα κρατάμε αν έχει πει ο συμπαίκτης. Αν έχουμε πει Γκραντ ή σκεφτόμαστε για Τίτσου, δίνουμε τα Σκυλιά στο συμπαίκτη, εκτός κι αν το φύλλο μας είναι εξαιρετικό και είναι σίγουρο ότι δε θα χρειαστούμε βοήθεια. Μιας και τα Σκυλιά είναι βάρος, αν δε χρειαζόμαστε έξτρα ευκαιρία, τα δίνουμε σε αντιπάλους.
  • Αποφεύγουμε να βάζουμε φοίνικα στο τέλος ή στην αρχή μιας κέντας, εκτός κι αν βγαίνουμε. Είναι καλύτερο να κρατάμε το φοίνικα για μελλοντικές ευκαιρίες.

Παραλλαγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Τρίτσου (3 παίκτες)[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το Τρίτσου παίζεται ακριβώς όπως το Τίτσου, με τη διαφορά ότι παίζουν τρεις παίκτες. Στο Τρίτσου, κάθε φορά, ο παίκτης που μοίρασε παίζει με έναν αόρατο συμπαίκτη, το τραπέζι. Τα φύλλα μοιράζονται κανονικά για 4 παίκτες, ενώ τα φύλλα του τραπεζιού τα διαχειρίζεται ο συμπαίκτης του. Το τραπέζι δεν μπορεί να πει Γκραν Τίτσου, αφού τα φύλλα του τα βλέπει ο συμπαίκτης μόνο αφού έχουν μοιραστεί και τα 14. Το τραπέζι δίνει και παίρνει ανταλλαγές, αλλά δεν δίνει στο συμπαίκτη του φύλλα, ούτε παίρνει από αυτόν. Ουσιαστικά, οι παίκτες της ομάδας του τραπεζιού δίνουν και παίρνουν 2 ανταλλαγές αντί 3. Αφού τελειώσουν οι ανταλλαγές, τα φύλλα του τραπεζιού ανοίγονται και τα βλέπουν όλοι οι παίκτες. Το τραπέζι μπορεί να πει Τίτσου και επίσης δε χρειάζεται να ολοκληρώσει την ευχή του Μαγιόνγκ.

Τιεντσίν (6 παίκτες)[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το Τιεντσίν παίζεται με 6 παίκτες, οι κανόνες είναι ίδιοι με κάποιες παραλλαγές,ενώ η κύρια διαφορά είναι ότι οι 2 ομάδες έχουν από 3 παίκτες. Οι αλλαγές στους κανόνες είναι οι εξής:

  • Το Γκραν Τίτσου λέγεται αφού έχουν μοιραστεί μόνο 6 φύλλα.
  • Ο αριθμός των φύλλων δεν είναι ο ίδιος για όλους τους παίκτες, αφού όλοι παίρνουν 9, ενώ αυτοί που είναι δεξιά αυτού που μοιράζει παίρνουν +1 φύλλο δηλαδή 10.
  • Ανταλλαγές δίνονται μόνο στους συμπαίκτες μας και όχι στους αντιπάλους.
  • Αυτός που ρίχνει τα Σκυλιά διαλέγει ποιος συμπαίκτης του βγαίνει. Αν έχει μείνει μόνος του από την ομάδα, παίζει ο παίκτης στα αριστερά του.
  • Δεν υπάρχει ένα-δύο όπως στο κανονικό Τίτσου, αλλά μόνο ένα-δύο-τρία εάν βγουν πρώτοι όλοι οι παίκτες μίας ομάδας, που αξίζει για 300 πόντους.

Βασιλική (5-12 παίκτες)[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η Βασιλική είναι παιχνίδι ρόλων που παίζεται με την τράπουλα και τους βασικούς κανόνες του Τίτσου. Στη βασιλική έχει μεγάλη σημασία ο τρόπος που κάθονται οι παίκτες.

Τρόπος παιχνιδιού[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το παιχνίδι ξεκινάει μοιράζοντας τις κάρτες σε όλους τους παίκτες μέχρι να τελειώσουν. Δεν υπάρχουν πόντοι, ούτε στοιχήματα, καθώς ο καθένας παίζει για τον εαυτό του. Επίσης δεν υπάρχουν ανταλλαγές. Το παιχνίδι αυτό είναι «δοκιμαστικό» για να καθοριστούν οι ρόλοι. Ανάλογα με τη σειρά που βγήκαν οι παίκτες, παίρνουν ρόλους. Η πλήρης λίστα με τους ρόλους είναι η εξής:

  • Ο Βασιλιάς, ο οποίος βγήκε πρώτος.
  • Ο Στρατηγός, ο οποίος βγήκε δεύτερος.
  • Ο Ακόλουθος, ο οποίος βγήκε τρίτος.
  • Ο Πολίτης, ο οποίος βγήκε τέταρτος.
  • Ο Φτωχός, ο οποίος βγήκε πέμπτος.
  • Ο Ζητιάνος, ο οποίος βγήκε έκτος.

Αφού καθοριστούν αυτοί οι ρόλοι, οι παίκτες κάθονται σαν να βρίσκονται σε στρογγυλή τραπέζη. Ο Βασιλιάς στην καλύτερη θέση του τραπεζιού, στα αριστερά του ο Στρατηγός και στα δεξιά του ο Ακόλουθος, ενώ ακολουθούν οι υπόλοιποι παίκτες εναλλάξ όσο γίνεται. Ο Ακόλουθος έχει την δυνατότητα εάν θέλει να συμβουλεύει το βασιλιά σχετικά με τις κινήσεις του, αρκεί να μην αναφερθεί στα φύλλα που έχει ο ίδιος. Τα φύλλα ξαναμοιράζονται και ξεκινάει μια κανονική παρτίδα Τίτσου. Επίσης γίνονται ανταλλαγές, με τις εξής διαφορές:

  • Ο Ζητιάνος δίνει τις τρεις καλύτερές του κάρτες στο Βασιλιά, ενώ ο Βασιλιάς του δίνει τις 3 χειρότερες.
  • Ο Φτωχός δίνει τις δύο καλύτερές του κάρτες στο Βασιλιά, ενώ παίρνει τις δύο χειρότερες.
  • Ο Πολίτης δίνει την καλύτερή του κάρτα στο Βασιλιά, ενώ παίρνει τη χειρότερη.

Όπως και στο Τιεντσίν, ανταλλάζουν μόνο οι συμπαίκτες μεταξύ τους.

Η Βασιλική είναι παραλλαγή για διασκέδαση, και δε μετρούνται συνήθως πόντοι. Σκοπός του παιχνιδιού είναι να βγει ο Βασιλιάς πρώτος. Εάν βγει πρώτος, τότε το παιχνίδι τελειώνει και ξαναρχίζει με τους ίδιους ρόλους. Αλλιώς, σημειώνεται η σειρά με την οποία βγήκαν οι παίκτες και λαμβάνουν τους αντίστοιχους ρόλους.

Επειδή η Βασιλική είναι για πολλούς παίκτες, ίσως να χρειαστούν δύο τράπουλες. Εάν συμβεί αυτό, τότε υπάρχουν οι εξής ιδιομορφίες:

  • Η δεύτερη τράπουλα δεν έχει Σκυλιά και Μαγιόνγκ.
  • Ο δεύτερος Φοίνικας χτυπάει τον πρώτο, αλλά και πάλι χτυπιέται από το επόμενο φύλλο στην ιεραρχία, καθώς σε μονοφυλλία η αξία του Φοίνικα διαμορφώνεται στο +0.3 αντί για +0.5 που είναι με μία τράπουλα.
  • Ο δεύτερος Δράκος χτυπάει τον πρώτο.
  • Ζευγάρι Φοίνικας Φοίνικας ή Δράκος Δράκος δεν γίνεται.
  • Οι βόμβες καρέ πρέπει να είναι 4 φύλλα διαφορετικής φυλής.

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]