Τέννης (μυθολογία)

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση

Κατά την ελληνική μυθολογία ο Τέννης ήταν ο οικιστής και βασιλιάς της Τενέδου, που έδωσε και το όνομά του στο νησί αυτό. Από τους κατοίκους του αποδίνονταν στον Τέννη τιμές θεϊκές και είχε αφιερωθεί σε αυτόν ιερό με άγαλμα στο εσωτερικό του, το οποίο ο Ουέρρης αργότερα μετέφερε στη Ρώμη.

Γενεαλογικά, αναφέρεται ότι ο Τέννης ήταν γιος του Κύκνου από τους Κολωνούς της Τρωάδας (και επομένως εγγονός του θεού Ποσειδώνα) και της Προκλείας, κόρης του Λαομέδοντα. Αργότερα, ο Κύκνος πήρε σε δεύτερο γάμο τη Φιλονόμη, η οποία ερωτεύθηκε σφοδρά τον Τέννη, αλλά εκείνος δεν ανταποκρίθηκε στο αίσθημά της. Τότε η Φιλονόμη κατηγόρησε τον Τέννη στον Κύκνο ότι προσπάθησε να τη βιάσει, χρησιμοποιώντας ως ψευδομάρτυρα τον αυλητή Μόλπο ή Εύμολπο. Ο Κύκνος πείσθηκε, έκλεισε τον Τέννη και την αδελφή του Αμφιθέα ή Ημιθέα σε μία λάρνακα, και την πέταξε στη θάλασσα. Αλλά με τη βοήθεια του παππού τους, του Ποσειδώνα, τα δύο αδέλφια έφθασαν ομαλά στη νήσο Λεύκοφρυν, αυτή που αργότερα ονομάσθηκε Τένεδος (αρχικώς Τέννεδος και μετά απλογραφήθηκε με ένα «ν») από τον Τέννη. Ο Τέννης εποίκησε το νησί και αναδείχθηκε από τους κατοίκους βασιλιάς τους. Υπήρξε για την Τένεδο ό,τι ο Θησέας για την Αθήνα.

Ο Τέννης αναφέρεται ότι σκοτώθηκε από τον Αχιλλέα σε μάχη του Τρωικού Πολέμου.