Τάσος Αθανασιάδης
Ο Τάσος Αθανασιάδης του Μιχαήλ (Σαλιχλί Μικράς Ασίας, Νοέμβριος 1913- Αθήνα, 21 Σεπτεμβρίου 2006) ήταν συγγραφέας και ακαδημαϊκός.[1]
Πίνακας περιεχομένων |
Βιογραφικά στοιχεία [Επεξεργασία]
Σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και δικηγόρησε στη περίοδο 1940-1945. Το 1945 διορίστηκε Διευθυντής της Γραμματείας του Εθνικού Θεάτρου, και στη συνέχεια γενικός διευθυντής, θέση την οποία διατήρησε μέχρι το 1972. Το 1994 αναγορεύτηκε επίτιμος διδάκτορας της Φιλοσοφικής του Πανεπιστημίου Αθηνών. Τιμήθηκε από την ελληνική πολιτεία με τρία Κρατικά Βραβεία και το παράσημο του Τάγματος του Φοίνικα και, επίσης, με το αργυρό μετάλλιο της Γαλλικής Ακαδημίας και το διεθνές βραβείο Χέρντερ. Έγινε γνωστός από τα έργα του Οι Φρουροί της Αχαΐας (δίτομο μυθιστόρημα, βραβείο Ακαδημίας Αθηνών Ιδρύματος Ουράνη), Οι Πανθέοι (μυθιστορηματική τριλογία σε 4 τόμους, βραβείο Ακαδημίας Αθηνών -1961), Αίθουσα του θρόνου (κρατικό βραβείο μυθιστορήματος -1969), και Τα παιδιά της Νιόβης, τα οποία μεταφέρθηκαν στην ελληνική τηλεόραση. Εξελέγη ακαδημαϊκός το 1986 και χρημάτισε πρόεδρος του Ιδρύματος Ουράνη, του ιδρύματος Παλαμά και των Λογοτεχνικών Βραβείων Ιπεκτσί.[2]
Ομιλούσε επίσης γαλλικά και ήταν μόνιμος κάτοικος Αθηνών.
Αποτίμηση του έργου του [Επεξεργασία]
Ο Αθανασιάδης είναι ο βασικός εισηγητής του μυθιστορήματος-ποταμού (roman-fleuve)στην ελληνική γλώσσα. Διαβάζει ξένους μυθιστοριογράφους και τον επηρεάζουν: Σταντάλ, Ουγκώ, Φλωμπέρ, Γκάλσγουορθυ[3] Έντονο είναι το επικό στοιχείο και η αφήγηση είναι πολυπρόσωπη ενώ διαπλέκεται ο μύθος ενός ήρωα με το μύθο ενός άλλου[4] Τα μυθιστορήματά δίνουν «έναν πλατύ και συνθετικό πίνακα της ελληνικής αστικής κοινωνίας» στα τρία τέταρτα περίπου του εικοστού αιώνα.[5]
Έργα του [Επεξεργασία]
- Ντοστογιέφσκι, από το κάτεργο στο πάθος (Κρατικό βραβείο βιογραφίας 1955)
- Αλβέρτος Σβάιτσερ (Κρατικό βραβείο βιογραφίας 1963)
- Ταξίδι στη Μοναξιά (χρονικό)(1944)
- Τρία παιδιά του αιώνα τους (βιογραφικά χρονικά)
- Τα παιδιά της Νιόβης (μυθιστόρημα)(πρώτη τρίτομη μορφή 1948, 1953,1961, δεύτερη τετράτομη: 1967-1968)
- Οι τελευταίοι εγγονοί (μυθιστόρημα)(2 τόμοι 1984)
- Πάνθεοι (μυθιστόρημα)
- Οι φρουροί της Αχαΐας (μυθιστόρημα)(2 τόμοι, 1975)
- Η αίθουσα του θρόνου (μυθιστόρημα),1969
- Αναγνωρίσεις (δοκίμια)
- Ο Γιος του Ήλιου (βιογραφία)(1978)
Παραπομπές [Επεξεργασία]
- ↑ Παρουσίαση του Τάσου Αθανασιάδη στην ιστοσελίδα Πύλη για την ελληνική γλώσσα και τη γλωσσική εκπαίδευση του Κέντρου Ελληνικής Γλώσσας
- ↑ Οπτικοακουστικό αρχείο ΕΡΤ «Συνέντευξη του Τάσου Αθανασιάδη στην εκπομπή Νυχτερινός Επισκέπτης»
- ↑ Οι απαρχές του είδους εντοπίζονται στη Γαλλία από τους Μπαλζάκ και Ζολά και στη Ρωσία από τον Τολστόι κατά τον 19ο αι. Παναγιώτης Μαστροδημήτρης, «Το Ιωνικό ήθος της κριτικής του Τάσου Αθανασιάδη», στου Μαστροδημήτρη, Ανάλεκτα Νεοελληνικής φιλολογίας,εκδ.Νεφέλη, Αθήνα, 1995, σ.264
- ↑ Παναγιώτης Μαστροδημήτρης, «Το Ιωνικό ήθος της κριτικής του Τάσου Αθανασιάδη», στου Μαστροδημήτρη, Ανάλεκτα Νεοελληνικής φιλολογίας,εκδ.Νεφέλη, Αθήνα, 1995, σ.265
- ↑ Λίνος Πολίτης, Ιστορία της Νεοελληνικής Λογοτεχνίας, εκδ.Μ.Ι.Ε.Τ., Αθήνα, 1993, σ.325
Εξωτερικές συνδέσεις [Επεξεργασία]
Τάσος Αθανασιάδης (Αρχείο ντοκιμαντέρ της Ε.Ρ.Τ.)- Τάσος Αθανασιάδης (Νυχτερινός Επισκέπτης) (Αρχείο ντοκιμαντέρ της Ε.Ρ.Τ.)
