Σχολή Μπαρμπιζόν

Πίνακας (1852) του Τεοντόρ Ρουσό

«Το δάσος του Φοντενεμπλώ» (1860), πίνακας του Γάλλου τοπιογράφου Βιργκίλ Ντιάζ ντε λα Πένια, Μουσείο τέχνης Ρεν.

Η Σχολή Μπαρμπιζόν (École de Barbizon), όπως ονομάστηκε συμβατικά, αναπτύχθηκε στην ομώνυμη πόλη της Γαλλίας κατά τον 19ο αι. στη Γαλλία. Ονομάζεται και σχολή του Φοντενεμπλώ του 1830, από την πιθανή χρονολογία της ίδρυσής της. Ωστόσο, επεκράτησε η ονομασία Μπαρμπιζόν, επειδή ως σχολή του Φοντενεμπλώ είναι πιο γνωστή μια ομάδα ζωγράφων που εργάστηκαν στον πύργο του Φονταινεμπλώ κατά τον 16ο αιώνα.

Καλλιτεχνικό ρεύμα

Η σχολή της Μπαρμπιζόν αντιπροσωπεύει μια ενδιάμεση φάση ανάμεσα στη ρομαντική τοπιογραφία, που εξέφραζε κυρίως ψυχικές καταστάσεις και λογοτεχνικά θέματα, και στην ιμπρεσιονιστική τοπιογραφία, που επιζητούσε τη στιγμιαία απεικόνιση της αντικειμενικής πραγματικότητας.

Εκπρόσωποι της σχολής Μπαρμπιζόν

Οι σταχολογήτρες, πρώιμο έργο του Μιγιέ (1857) με στοιχεία ακαδημαϊκής τέχνης στις φιγούρες των τριών γυναικών.

Οι εκπρόσωποι της σχολής Μπαρμπιζόν μελετούσαν απευθείας το τοπίο και το φυσικό θέαμα, χωρίς ωστόσο να απομακρύνονται από τη ζωγραφική του Πουσέν, των Ολλανδών του 17ου αι. και τών Άγγλων Μπόντιγκτον και Κόνσταμπλ, γεγονός που προσδίδει στα έργα τους ένα χαρακτήρα εξιδανίκευσης. Ο ιδρυτής της σχολής της Μπαρμπιζόν, Τεοντόρ Ρουσό, κατέφυγε εκεί εξαιτίας της ανέχειας και της ασημότητας που αντιμετώπιζε στο Παρίσι. Τον ακολούθησαν ο Ζιλ Ντιμπρέ, που υπήρξε ο πλησιέστερος στο πνεύμα του, ο Βιργκίλ Ναρσίζ Ντιάζ ντε λα Πένια (Narcisse Virgile Diaz de La Pena) και ο Κονστάν Τρουαγιόν. Ο Ζαν Φρανσουά Μιγέ, ο οποίος προσχώρησε στην ομάδα το 1849 και παρέμεινε στη Μπαρμπιζόν μέχρι τον θάνατό του (1875), διακρίνεται για το κοινωνικά κυρίως ενδιαφέροντά του.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

• Οπτικοακουστικό υλικό