Συνθήκη του Προύθου

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση

Με την ονομασία Συνθήκη του Προύθου φέρεται η συνθήκη ειρήνης που συνομολογήθηκε εσπευσμένα μεταξύ Ρωσικής Αυτοκρατορίας και Οθωμανικής Αυτοκρατορίας τον Ιούλιο του 1711.

Συγκεκριμένα η συνθήκη αυτή συνομολογήθηκε με την επέμβαση – διαπραγματεύσεις - της Αυτοκράτειρας Αικατερίνης με την Υψηλή Πύλη, επί Σουλτάνου Αχμέτ Γ΄, όταν ο σύζυγός της Τσάρος Μέγας Πέτρος βρέθηκε σε μια δύσκολη κατάσταση πολιορκίας του, υπό 150.000 οθωμανικού στρατού, τον Ιούλιο του 1711, στις όχθες του ποταμού Προύθου, παρά το Φάλτον, εξ ου και η ονομασία της συνθήκης.

Με την συνθήκη αυτή που τελικά συνομολογήθηκε στις 21 Ιουλίου του 1711 έληξε ο Ρωσοτουρκικός πόλεμος (1710 – 1711) με την παραίτηση του Τσάρου απ΄ όλες τις κτήσεις του στην Αζοφική θάλασσα και τον Εύξεινο Πόντο.

Η συνθήκη αυτή χαρακτηρίστηκε ιδιαίτερα επιτυχής χάρη της οποίας αποδεσμεύτηκε ο ρωσικός στρατός για το νέο μέτωπο που είχε ξεκινήσει στα βορειοδυτικά σύνορα της Ρωσικής Αυτοκρατορίας (Σουηδία).
Οι δε κτήσεις που έχασε προς το παρόν ο Τσάρος επανήλθαν αργότερα υπό της Μεγάλης Αικατερίνης.

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • "Μεγάλη Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια" τομ.Κ΄, σελ.804.