Συνθήκη Αλχεθίρας

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση

Η λεγόμενη "Συνθήκη Αλχεθίρας" είναι η Διεθνής Συνθήκη που συνομολογήθηκε από την ομώνυμη Διεθνή Διάσκεψη Αλχεθίρας που συνήλθε από τις 16 Ιανουαρίου μέχρι τις 7 Απριλίου του 1906, στην ισπανική πόλη Αλχεθίρας, εξ ου και η ονομασία της, η οποία και υπήρξε πολύ σημαντική στην ιστορία του Μαρόκου.

Η Διάσκεψη αυτή συνήλθε στη "Κάζα Κονστουτοριάλ" (Δημαρχείο) της Αλχεθίρας κατά την οποία συνομολογήθηκε ή ομώνυμη συνθήκη με την οποία και εγκρίθηκαν τα σχέδια της Γαλλίας για την παρεμβολή της στο Μαρόκο, έναντι των οποίων η Αυτοκρατορία της Γερμανίας επεδίωκε, φαινομενικά, τη διατήρηση της ανεξαρτησίας του Μαρόκου.

Τη Συνθήκη αυτή αναγνώρισε και επικύρωσε στη συνέχεια ο τότε Σουλτάνος (Μουλάι) του Μαρόκου Αμπντούλ Αζίζ ο Δ' με ιδιαίτερο διάταγμα στις 18 Ιουνίου του ίδιου έτους. Σημειώνεται ότι της συνθήκης αυτής είχε προηγηθεί η Συμφωνία της Μαδρίτης (1880) με την οποία αναγνωρίστηκε η ανεξαρτησία του Μαρόκου. Συνέχεια δε της συνθήκης Αλχεθίρας ακολούθησε, έξι χρόνια μετά, το 1912, η Συνθήκη της Φεζ με την οποία αναγνωρίστηκε η μετάπτωση του Μαρόκου από κυρίαρχο κράτος σε Προτεκτοράτο της Γαλλίας.

Αιτία αυτής της μετάπτωσης ήταν αφενός μεν οι συνεχείς εξεγέρσεις των Βερβέρων και η αδυναμία εκ μέρους του τότε νεαρού Σουλτάνου να τις καταστείλει και αφετέρου οι μόνιμα αποικιοκρατικές βλέψεις της Γαλλίας και της διασφάλισης του δανείου που είχε παραχωρήσει στο Μαρόκο για την οργάνωση και ανόρθωση της χώρας.

Σημειώσεις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η Συνδιάσκεψη της Αλχεθίρας αποτελεί σταθμό στη διπλωματική ιστορία της Ευρώπης. Η ολοκλήρωση και η συνομολόγηση της ομώνυμης συνθήκης συντελέστηκε μετά από ένα μακροχρόνιο έντονο παρασκήνιο εμπλοκών Ηγεμόνων, πρωθυπουργών, υπουργών Εξωτερικών και διπλωματών της Ευρώπης ακόμα και των ΗΠΑ. Με την συνομολόγηση του τελικού κειμένου έληξε και η λεγόμενη κρίση του Μαρόκου.

Χαρακτηριστική υπήρξε σχετική γελοιογραφία της εποχής που παρουσίαζε τον ερυθρό αετό της Γαλλίας και τον εστεμμένο μαύρο αετό της Γερμανίας να "αετομαχούν" στο τραπέζι της Συνδιάσκεψης υπό τα έκπληκτα μάτια των συνέδρων, ενώ κάποια άλλη γελοιογραφία (του Πωντς) παρουσίαζε Γάλλο Αξιωματικό να ερωτοτροπεί με την δεσποινίδα Μαρόκο υπό τον τίτλο «Η συντροφιά των δύο» υπό τα έκπληκτα μάτια Άγγλου και Γερμανού αξιωματικού που ομολογούσαν πως ίσως είναι ανεπιθύμητοι αυτοί εκεί.

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • "Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Larousse Britannica" τομ.6ος, σελ.222.
  • "Ιστορία του 20ου Αιώνος" τομ. 6, Εκδ. ΠΑΡΝΕΛ - Χρυσός Τύπος - Αθήναι 1974, τομ.1ος, σελ.131.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]