Συζυγία (γραμματική)

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση

Στη γραμματική, συζυγία είναι ένα σύνολο ρημάτων που έχουν ιδιαίτερη, χαρακτηριστική κλίση.

Στα ελληνικά, ξεχωρίζουν 2 συζυγίες ανάλογα με τη μορφή που έχουν στο α' πρόσωπο του ενεστώτα.Όσα ρήματα κλίνονται με τον ίδιο τρόπο αποτελούν μια συζυγία.

Πρώτη συζυγία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Στην 1η συζυγία ανήκουν τα ρήματα που στο α' πρόσωπο του ενικού αριθμού, στην ενεργητική φωνή τονίζονται στην παραλήγουσα (δηλαδή -ω) *π.χ. δένω*. Επίσης ανήκουν τα ρήματα που στο α' πρόσωπο του ενικού αριθμού, στην παθητική φωνή έχουν κατάληξη -ομαι *π.χ. εμπιστεύομαι

Δεύτερη συζυγία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Στην 2η συζυγία ανήκουν τα ρήματα που στο α' πρόσωπο του ενικού αριθμού,στην ενεργητική φωνή τονίζονται στην λήγουσα (δηλαδή -ώ) *π.χ. αγαπώ* Επίσης ανήκουν τα ρήματα που στο α' πρόσωπο του ενικού αριθμού, στην παθητική φωνή έχουν καταλήξεις -ιέμαι, -ούμαι, -άμαι *π.χ. αγαπιέμαι, απολογούμαι, φοβάμαι*

Τάξεις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στην Α' συζυγία υπάρχει μία τάξη , όμως στη Β' συζυγία διακρίνουμε δύο τάξεις.Στην Α' τάξη κατατάσσονται τα ρήματα σαν το αγαπάω που μπορεί να γραφτεί και ως αγαπώ,δηλαδή παίρνει τις καταλήξεις -άω και -ώ. Στη Β΄τάξη κατατάσσονται τα ρήματα που παίρνουν μόνο την κατάληξη -ώ. παιδια αυτο το εγραψε η τζουλιανα γεια σας