Σταύρος Βαβούρης

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση

Ο Σταύρος Βαβούρης ήταν Έλληνας ποιητής.

Φιλόλογος και ποιητής[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Σταύρος Βαβούρης γεννήθηκε στην Αθήνα το 1925. Την περίοδο 1946-1952 σπούδασε φιλολογία στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Εξαιρετικά δραστήριος παρά μια εκ γενετής αναπηρία, εργάστηκε ως καθηγητής φιλόλογος στη (δημόσια) Μέση Εκπαίδευση.
Πρώτες του δημοσιεύσεις ήταν τα ποιήματα «Σοφίας κρίματα» στο περιοδικό «Ξεκίνημα» της Θεσσαλονίκης (Ιούνιος 1944, τεύχος 6-7), και «Χίμαιρα» στο περιοδικό «Νεανική φωνή».

Αποτίμηση[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στα πρώτα ποιήματά του ακολουθεί την τεχνική του Καβάφη. Δίνοντάς τους δραματουργική μορφή, σφραγίζει πρόσωπα με ιστορική υπόσταση με την αβεβαιότητα του έρωτα και το τραύμα που προκαλεί η απώλεια. Μετά το 1980 πραγματοποιεί στροφή στο έργο του: αιχμηρά αλλά και με ειρωνεία παρουσιάζει τη ματαιότητα του έρωτα και το ανέφικτο της ευτυχίας.
Ποιητής του πάθους, που δοκιμάζεται στα όρια της οδύνης, μιλάει σωματικά για τον έρωτα, συγκρατημένα και κομψά, χωρίς να κάνει δηλώσεις για τη σεξουαλική του επιλογή. Μόνο στα ποιήματα της τελευταίας εικοσαετίας και μετά την έξοδό του από τη δευτεροβάθμια εκπαίδευση, αναφέρεται ανοιχτά στην ομοφυλοφιλία του. Ανήκει στην πρώτη μεταπολεμική γενιά.
Του απονεμήθηκε το 2ο Κρατικό Βραβείο Ποίησης για τη συλλογή «Πού πάει, πού με πάει αυτό το ποίημα» το 1986.
Ποιήματά του μεταφράστηκαν στα αγγλικά, ολλανδικά, πολωνικά, βουλγαρικά.
Πέθανε στην Αθήνα τον Νοέμβριο του 2008.

Έργα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ποίηση[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Εδώ φαντάσου καλπασμούς και κύματα (1952)
  • Τρία ποιήματα (1954)
  • Σημειώσεις για έναν άνθρωπο που πέθανε (1956)
  • Πικρά χείλη δίχως γεύση παραδοχής (1959)
  • Τα ξηρά ποιήματα - Στη διακεκαυμένη (1963)
  • Οι Ατρείδες της φωτιάς και της σιωπής (1964)
  • Ορφέας κατερχόμενος (1971)
  • Delecta (1971, ανθολογία ποιημάτων του)
  • Ποιήματα (1977, ανθολογία ποιημάτων του)
  • Στον αστερισμό των εγκλίσεων και των χρόνων του ρήματος «έρχομαι» (1980)
  • Carmina profana 1979-1982 (1983)
  • Τα ακαριαία: εμείς 1980-1984 (1984)
  • Πού πάει, πού με πάει αυτό το ποίημα (1985, 2ο Κρατικό Βραβείο Ποίησης το 1986)
  • Ημέρες, νύχτες, πού 'ναι τες (1987)
  • Εξάλλου μη ρωτάς (1988)
  • Πού πήγε, ως πού πήγε αυτό το ποίημα 1940-1993 (1998, ανθολογία ποιημάτων του)
  • Κι αυτό; Ίσως (1999)

Πεζά[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Εν ερημίαις και σκολιαίς (1965, διηγήματα)

Μελέτες[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Προτάσεις για την ποίηση του Άθω Δημουλά (1966)

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Η ελληνική ποίηση · Η πρώτη μεταπολεμική γενιά (εκδόσεις Σοκόλη, σελ. 244-245)
  • Βασίλη Κ. Καλαμαρά «Πέθανε στα 83 του ο ποιητής Σταύρος Βαβούρης» (Ελευθεροτυπία, 7/11/08)