Σπάνιελ μπρετόν

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Epagneul Breton.jpg

Το Σπάνιελ Μπρετόν, Σπάνιελ της Βρετάνης ή Επανιέλ Μπρετόν είναι ράτσα σκύλου η οποία ανήκει στη κατηγορία των σκύλων κυνηγών που εκτρέφονται κατά κύριο λόγο για το κυνήγι πουλιών. Αν και λέγονται Σπάνιελ, τα χαρακτηριστικά τους μοιάζουν με αυτά ενός πόιντερ ή ενός σέττερ.

Ιστορία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το όνομά τους τα Σπάνιελ Μπρετόν το παίρνουν από τη περιοχή της Βρετάνης, στη βορειοδυτική Γαλλία. Η περιοχή στα αγγλικά λέγεται Britanny, και γι' αυτό το λόγο ο σκύλος στα αγγλικά ονομάζεται μπρίτανι. Τα σπάνιελ μπρετόν απεικονίζονται για πρώτη φορά σε ταπισερί και πίνακες ζωγραφικής από τον 17ο αιώνα. Αυτές οι εικόνες απεικονίζουν πορτοκαλί και λευκά σκυλιά να κυνηγούν και να ανακτούν το θήραμα. Η πρώτη γραπτή και επαληθεύσιμη αναφορά στα σπάνιελ μπρετόν προέρχεται από μια περιγραφή κυνηγιού που γράφτηκε από Αιδεσιμότατο Ντάβις το 1850. Ο Ντάβις περιγράφεται το κυνήγι με μικρά κοντόουρα σκυλιά που είχαν έδειχναν και ήταν εξαιρετικά ριτρίβερ. Ήταν περίπου την ίδια περίοδο που τα σύγχρονα Σπάνιελ Μπερτόν φημολογείται ότι είχαν εκτραφεί με ζευγάρωμα με Αγγλικά Σέττερ. Πρώτη φορά παρουσιάστηκε στην έκθεση σκύλων του Παρισιού το 1900, αν και η ράτσα ήταν γνωστή στην Ευρώπη για αιώνες. Τα σπάνιελ μπρετόν αναγνωρίστηκαν για πρώτη φορά ως φυλή το 1907, όταν ένα πορτοκαλί και λευκό αρσενικό που ονομάζεται "Boy" καταχωρήθηκε στη Γαλλία. Στην Αμερική η ράτσα εγκρίθηκε από το American Kennel Club το 1934.