Σουλαουέζι

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση

Συντεταγμένες: 02°S 121°E / 2°S 121°E / -2; 121

Σουλαουέζι
Τοπογραφικός χάρτης
Γεωγραφία
Τοποθεσία Νοτιοανατολική Ασία
Συντεταγμένες 02°S 121°E / 2°S 121°E / -2; 121
Αρχιπέλαγος Νήσοι Σούνδες
Έκταση 174.600 χλμ2
Ακτογραμμή 6.100[1] χλμ
Υψόμετρο 3.478 μ
Υψηλότερη κορυφή Ραντεμάριο
Χώρα
Επαρχίες (Πρωτεύουσα) Γκοροντάλο (Γκοροντάλο),
Δυτικό Σουλαουέζι (Μαμούτζου),
Νότιο Σουλαουέζι (Μακασάρ),
Κεντρικό Σουλαουέζι (Παλού),
Νοτιοανατολικό Σουλαουέζι (Κεντάρι)
Βόρειο Σουλαουέζι (Μανάντο)
Μεγαλύτερη πόλη Μακασάρ
Δημογραφικά
Πληθυσμός 17.359.416 (απογραφής 2010)
Πυκνότητα 99,4 /χλμ2

Το Σουλαουέζι (Sulawesi), παλιότερα γνωστό ως Κελέβη, είναι μία από τις Μεγάλες Σούνδες, το μεγαλύτερο νησί στον Ινδονησιακό αρχιπέλαγος μετά την Νέα Γουϊνέα, το Βόρνεο και τη Σουμάτρα, και το 11ο μεγαλύτερο παγκοσμίως, με έκταση 174.600 χλμ². Με πληθυσμό περίπου 17 εκατομμύρια είναι το 3ο πολυπληθέστερο μετά την Ιάβα και τη Σουμάτρα.

Το νησί βρίσκεται ανάμεσα στο Βόρνεο και τις Μολούκες και έχει χαρακτηριστικό σχήμα που οφείλεται σε τέσσερις χερσονήσους. Στα βόρεια είναι η Σεμενατζούγκ Μιναχάσσα, στα ανατολικά, η ανατολική χερσόνησος και στα νότια, η νότια και η νοτιοανατολική χερσόνησος. Οι τρεις χερσόνησοι χωρίζονται μεταξύ τους με τρεις κόλπους, το κόλπου το Τόμινι ανάμεσα στη Σεμενατζούγκ Μιναχάσσα και την ανατολική χερσόνησο, ο κόλπος Τόλο ανάμεσα στην ανατολική και νοτιοανατολική χερσόνησο και ο κόλπος Μπόνι ανάμεσα στις δύο νότιες χερσονήσους. Το νησί χωρίζεται από το Βόρνεο με το στενό Μακασάρ.

Το νησί όσον αφορά την βιοποικιλότητα ανήκει στην Γουαλασέα, μια περιοχή στην οποία υπάρχουν τόσο είδη της Αυστραλίας, όπως και είδη της Νοτιοανατολικής Ασίας. Στο νησί υπάρχουν 124 είδη θηλαστικών, εκ των οποίων τα 79 είναι ενδημικά. Στο νησί υπάρχουν επίσης 400 είδη πτηνών, στα οποία το ποσοστό ενδημισμού φτάνει το 34%.

Γεωλογία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το Σουλαουέζι αποτελείται σύμφωνα με τα τεκτονικά μοντέλα από την ασιατική πλάκα (δυτικά και νοτιοδυτικά), την αυσταλιανή (νοτιοανατολικά) και την πλάκα του Ειρηνικού (βόρεια και ανατολική χερσόνησος).[2] Ρήγματα υπάρχουν στα σημεία που οι πλάκες συναντώνται, με αποτέλεσμα το νησί να είναι σεισμογενές.

Το περίγραμμα του νησιού παρουσιάζει έντονη αντίθεση, από τις βαθιές θάλασσες που περιβάλλουν το νησί σε ένα ορεινό εσωτερικό το οποίο σχηματίζει μια ραχοκοκαλιά κατά μήκος των στενών χερσονήσων. Το κεντρικό τμήμα του Σουλαουέζι είναι μια μεγάλη ορεινή περιοχή, αλλά ως επί το πλείστον μη-ηφαιστειακή. Τα ενεργά ηφαίστεια βρίσκονται στη βόρεια χερσόνησο Μιναχάσσα, και εκτείνονται προς τα βόρεια μέχρι τα νησιά Σανγίε. Η βόρεια χερσόνησος έχει ενεργά ηφαίστεια όπως το Λοκόν, το όρος Αβού (Awu), το Σοπουτάν και το Καρανγκετάνγκ.

Διοίκηση[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Οι επαρχίες του Σουλαουέζι

Το Σουλαουέζι χωρίζεται σε έξι επαρχίες: Γκοροντάλο, Δυτικό Σουλαουέζι, Νότιο Σουλαουέζι, Κεντρικό Σουλαουέζι, Νοτιοανατολικό Σουλαουέζι και Βόρειο Σουλαουέζι. Το Δυτικό Σουλαουέζι δημιουργήθηκε το 2004 από το Νότιο Σουλαουέζι. Οι μεγαλύτερες πόλεις είναι το Μακασάρ (απογραφή 2010, 1.331.391 κάτοικοι), Μανάντο (394.683 κάτοικοι), Παλού (310.168 κάτοικοι), Κεντάρι (264.673 κάτοικοι) και Γκοροντάλο (173.951 κάτοικοι).[3]

Επαρχία Έκταση (χλμ²) Πληθυμός Πυκνότητα
Νότιο Σουλαουέζι 46.717 8.032.551 172
Δυτικό Σουλαουέζι 16.787 1.158.336 69
Κεντρικό Σουλαουέζι 61.841 2.633.420 43
Νοτιοανατολικό Σουλαουέζι 38.068 2.230.569 59
Γκοροντάλο 12.215 1.038.585 85
Βόρειο Σουλαουέζι 13.852 2.265.937 164

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Tony Whitten, Greg S. Henderson (2001). Ecology of Sulawesi. Tuttle Publishing. σελ. 106. ISBN 9625930752. http://books.google.gr/books?id=N5UlwdTYH04C&pg=PA106. 
  2. http://www.gl.rhul.ac.uk/searg/current_research/plate_tectonics/sea_2001_svga.mov
  3. Indonesia: largest cities and towns and statistics of their population World Gazetteer. Ανακτήθηκε την 16 Σεπτεμβρίου 2012.