Σοσιαλιστικό Εργατικό Κόμμα

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση

Το Σοσιαλιστικό Εργατικό Κόμμα (ΣΕΚ) είναι τροτσκιστικό κόμμα, που αυτοπροσδιορίζεται ως κόμμα της επαναστατικής αριστεράς. Αποτελεί συνέχεια της Οργάνωσης Σοσιαλιστική Επανάσταση (ΟΣΕ) που ιδρύθηκε στην περίοδο της δικτατορίας και ανέπτυξε αντιστασιακή δράση. Το 1997 στην τελευταία συνδιάσκεψή της, η ΟΣΕ μετονομάστηκε σε ΣΕΚ. Εκδίδει την εβδομαδιαία εφημερίδα Εργατική Αλληλεγγύη και το διμηνιαίο περιοδικό Σοσιαλισμός από τα Κάτω. Έχει ιδρύσει τις μετωπικές κινήσεις Πρωτοβουλία Γένοβα 2001 και Συμμαχία Σταματήστε τον Πόλεμο, τις οποίες ελέγχει πλήρως παρά την παρουσία εκεί άλλων μικρών, εφεδρικών δυνάμεων. Ωστόσο, η λειτουργία των δύο αυτών κινήσεων έχει ατονήσει αισθητά από τη στιγμή που ΣΕΚ αποφάσισε την προσχώρηση στην ΕΑΑΚ και τη συμμετοχή στην ΑΝΤΑΡΣΥΑ.

Ρίζες[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το ΣΕΚ έχει τις ρίζες του στην αντιδικτατορική δράση. Μέσα στα πλαίσια του φοιτητικού κινήματος, συγκροτούνται οι Επαναστατικές Σοσιαλιστικές Ομάδες, από όπου το 1972 αποκρυσταλλώνεται η ΟΣΕ.

Έντυπα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στη διάρκεια της χούντας, η ΟΣΕ εκδίδει την παράνομη εφημερίδα Η μαμή. Στη μεταπολίτευση εκδίδει την εφημερίδα Εργατική Πρωτοπορία. Το πρώτο τεύχος κυκλοφόρησε στις 20 Απριλίου 1977 και 50ο και τελευταίο το καλοκαίρι του 1983. Αμέσως μετά επανεκδίδει έντυπο με το όνομα Η μαμή, μόνο που αυτή τη φορά πρόκειται για θεωρητικό περιοδικό. Η Εργατική Αλληλεγγύη έκανε την εμφάνισή της από τα μέσα της δεκαετίας του 1980, αρχικά ως δελτίο πληροφόρησης για εργατικούς αγώνες, στη συνέχεια ως μηνιαία εφημερίδα, έπειτα ως δεκαπενθήμερη και ως σήμερα εβδομαδιαία. Από το 1992 εκδίδει παράλληλα με την εφημερίδα το περιοδικό Σοσιαλισμός Από τα Κάτω. Ο εκδοτικός οίκος Εργατική Δημοκρατία που τα τελευταία χρόνια μετονομάστηκε σε Μαρξιστικό Βιβλιοπωλείο έχει εκδώσει δεκάδες βιβλία ιστορίας και πολιτικής στην παράδοση του ΣΕΚ.

Θέσεις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το ΣΕΚ είναι οργάνωση που παλεύει για την ανατροπή του καπιταλισμού και για τον σοσιαλισμό. Ως σοσιαλισμό εννοεί μια κοινωνία όπου οι εργάτες θα έχουν πάρει συλλογικά την εξουσία, η παραγωγή και η διανομή του πλούτου θα οργανώνεται συλλογικά και δημοκρατικά με βάση τις ανθρώπινες ανάγκες και δεν θα υπάρχει εκμετάλλευση.

Ανήκει στο ρεύμα της επαναστατικής αριστεράς, καθώς υποστηρίζει ότι ο σοσιαλισμός δεν μπορεί να έρθει με βαθμιαίες αλλαγές στο υπάρχον σύστημα. Οι θεσμοί του αστικού κράτους (στρατός, δικαστήρια, αστυνομία) λειτουργούν μόνο προς όφελος της άρχουσας τάξης, δεν μπορούν να μεταρρυθμιστούν και γι' αυτό πρέπει να καταργηθούν με επαναστατικό τρόπο.

Στην ηγεσία της επανάστασης σύμφωνα με το ΣΕΚ θα είναι η εργατική τάξη η οποία "μπορεί να απελευθερώσει τον εαυτό της και όλους τους καταπιεσμένους μέσα από τη δική της δράση".[1] Ομως για να οργανωθεί η μάχη της εργατικής τάξης ενάντια στον καπιταλισμό, τα πιο πρωτοπόρα τμήματά της χρειάζεται να οργανωθούν σε ένα επαναστατικό κόμμα.

Το ΣΕΚ είναι οργάνωση που στηρίζεται στην παράδοση των: Καρλ Μαρξ, Φρίντριχ Ένγκελς, Βλαντιμίρ Λένιν, Λέον Τρότσκι, Ρόζα Λούξεμπουργκ, Αντόνιο Γκράμσι, Παντελή Πουλιόπουλου, Τόνι Κλιφ.

Σύμφωνα με το ΣΕΚ, τα καθεστώτα της Ρωσίας μετά την άνοδο του Στάλιν, του Ανατολικού Μπλοκ και της Κίνας δεν είχαν καμιά σχέση με τον σοσιαλισμό, αλλά ήταν γραφειοκρατικοί κρατικοί καπιταλισμοί, "όπου η εκμετάλλευση και η καταπίεση της εργατικής τάξης δεν διαφέρει από τη Δύση".[1] Το ΣΕΚ υποστηρίζει τις εργατικές εξεγέρσεις ενάντια στις άρχουσες τάξεις αυτών των καθεστώτων.

Το ΣΕΚ είναι διεθνιστική οργάνωση. Υποστηρίζει τα εθνικοαπελευθερωτικά κινήματα που συγκρούονται με τον ιμπεριαλισμό και αντιτίθεται στον ελληνικό εθνικισμό και την πολεμοκαπηλεία. Υποστηρίζει τα δικαιώματα των μειονοτήτων στη Θράκη και τη Μακεδονία και αγωνίζεται για τη νομιμοποίηση όλων των μεταναστών. Είναι αντίθετο στην καταπίεση των ομοφυλόφιλων.

Το ΣΕΚ συνεργάζεται με ένα παγκόσμιο δίκτυο κομμάτων και οργανώσεων, τη Διεθνή Σοσιαλιστική Τάση.

Συμμετοχή σε εκλογές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Για πρώτη φορά το ΣΕΚ συμμετείχε στις Ευρωεκλογές του 1999, παίρνοντας 8.050 ψήφους (0,13%). Το 2004 συμμετείχε στις εθνικές εκλογές, μέσα από την Αντικαπιταλιστική Συμμαχία, λαμβάνοντας 8313 ψήφους (0,11%). Η Αντικαπιταλιστική Συμμαχία στις Ευρωεκλογές του 2004 πήρε 11.938 ψήφους (0,19%). Στις εκλογές για την Υπερνομαρχία Αθήνας-Πειραιά το 2006, το ΣΕΚ συμμετείχε στη "Συμμαχία για την Υπερνομαρχία" η οποία πήρε 1,32%. Στις εθνικές εκλογές του 2007 συμμετέχει στην Ενωτική Αντικαπιταλιστική Αριστερά (ΕΝ.ΑΝΤΙ.Α). Στο β' γύρο των δημοτικών εκλογών το ΣΕΚ στήριξε το ΠΑΣΟΚ.

Το 2009 και στα γεγονότα του Δεκέμβρη συμμετέχει στην συγκρότηση της ΑΝΤΑΡΣΥΑ (Αντικαπιταλιστική Αριστερή συνεργασία για την ανατροπή) και συμμετέχει με αυτό το σχήμα στις εκλογές. Αποτέλεσμα 22.000 ψήφοι και 0,43%.[2]

Σημειώσεις, αναφορές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. 1,0 1,1 Σοσιαλιστικό Εργατικό Κόμμα: Παλεύουμε για...
  2. Περισσότερα στο ΑΝΤΑΡΣΥΑ και SEK_IST

Εξωτερικές συνδέσεις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]