Σηλώμ

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση

Ο Σηλώμ είναι βιβλικό πρόσωπο που αναφέρεται στην Παλαιά Διαθήκη και συγκεκριμένα στο Βιβλίο της Γένεσης.

Ο Σηλώμ ήταν ο τριτότοκος γιος του Ιούδα του προπάτορα και της Σαυά, αδελφός του Ηρ και του Αυνάν. Μετά τον θάνατο του Αυνάν η χήρα αυτού Θάμαρ, πρώην χήρα του Ηρ, θα λάμβανε σύμφωνα με το νόμο σύζυγο τον νεότερο αδελφό εκείνων, τον Σηλώμ. Αυτό όμως δεν το επέτρεψε ο πατέρας του Ιούδας μη πεθάνει και αυτός.
Σύμφωνα με τις Γραφές (Α' Χρονικά κεφ.4:21) ο Σηλώμ απέκτησε τέσσερις γιους, χωρίς ν΄ αναφέρεται η σύζυγος ή μητέρα αυτών. Γιοι του Σηλώμ ήταν οι Ηρ, Λααδά, Ιωακίμ, Ιωάς και Σαράφ που κατοικούσαν στη γη Μωάβ.

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]