Σεμινάριο Ευρωπαϊκού Δικαίου του Ουρμπίνο

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση

Το Σεμινάριο Ευρωπαϊκού Δικαίου του Ουρμπίνο της Ιταλίας είναι ένα θερινό σεμινάριο που διοργανώνεται ετησίως από το Κέντρο Ευρωπαϊκών Νομικών Σπουδών του Ουρμπίνο αδιαλείπτως από το 1959. Τα μαθήματα του σεμιναρίου παραδίδονται στη γαλλική, την ιταλική και την αγγλική γλώσσα. Το σεμινάριο λαμβάνει χώρα στους χώρους της Νομικής Σχολής του Πανεπιστημίου του Ουρμπίνο από καθηγητές προερχόμενους από πολλές ευρωπαϊκές χώρες και πραγματεύεται επίκαιρα ζητήματα ευρωπαϊκού δικαίου, διεθνούς ιδιωτικού δικαίου, συγκριτικού δικαίου και ιταλικού δικαίου.

Η παρουσία στο σεμινάριο οδηγεί στην απονομή πιστοποιητικού και η επιτυχία στις εξετάσεις του σεμιναρίου πιστοποιείται, ανάλογα με την περίπτωση[1], με την απονομή πτυχίου συγκριτικού δικαίου, πτυχίου ευρωπαϊκών σπουδών, πτυχίου ανώτερων σπουδών ευρωπαϊκού δικαίου ή πτυχίου ανώτερων ευρωπαϊκών σπουδών της Νομικής Σχολής του Πανεπιστημίου του Ουρμπίνο.

Ιστορία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το σεμινάριο ευρωπαϊκού δικαίου του Ουρμπίνο θεσπίστηκε στις 24 Αυγούστου 1959[2] από τους Henri Batiffol, Φωκίωνα Φραντζεσκάκη, Alessandro Migliazza, Capotorti Francesco, Enrico Paleari και Germain Bruillard. Έως το 2004, το σεμινάριο είχε χορηγούς τους Cino και Simone Del Duca. Από το 2009[3], οι διδάσκοντες-ερευνητές του Κέντρου Ευρωπαϊκών Νομικών Σπουδών του Ουρμπίνο, ενταγμένοι στο Groupe Galileo, χρηματοδοτούνται από το πρόγραμμα επιστημονικής γαλλο-ιταλικής συνεργασίας, Galileo[4].

Διδάσκοντες[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Από την εποχή της ιδρύσεώς του, τα μαθήματα του σεμιναρίου παραδίδονται σε μεγάλο βαθμό από καθηγητές[5] οι οποίοι έχουν διδάξει στην Ακαδημία Διεθνούς Δικαίου της Χάγης, όπως οι : Riccardo Monaco (Χάγη 1949, 1960, 1968, 1977), Piero Ziccardi (1958, 1976), Henri Batiffol (1959, 1967, 1973), Yvon Loussouarn (1959, 1973), Mario Giuliano (1960, 1968, 1977), Φωκίων Φραντζεσκάκης (1964), Fritz Schwind (1966, 1984), Ignaz Seidl-Hohenveldern (1968, 1986), Edoardo Vitta (1969, 1979), Alessandro Migliazza (1972), René Rodière (1972), Georges Droz (1974, 1991, 1999), Pierre Gothot (1981), Erik Jayme (1982, 1995, 2000), Bernard Audit (1984, 2003), Michel Pélichet (1987), Pierre Bourel (1989), Pierre Mayer (1989, 2007), Tito Ballarino (1990), Hélène Gaudemet-Tallon (1991, 2005), Alegría Borrás (1994, 2005), Francesco Capotorti (1995), Bertrand Ancel (1995), Giorgio Sacerdoti (1997), José Carlos Fernández Rozas (2001), Horatia Muir Watt (2004), Andrea Bonomi (2007), Dário Moura Vicente (2008), Mathias Audit (2012), Christian Kohler (2012), Étienne Pataut (2013).

Σημειώσεις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Κανονισμός του Ευρωπαϊκού Κέντρου Νομικών Σπουδών.
  2. Πρακτικά της εναρκτήριας συνόδου : [S.N.], «"Corsi estivi" de la Faculté de droit de l'Université d'Urbino», Revue internationale de droit comparé, 1959, pp. 550-751.
  3. Απάντηση του Κέντρου Ευρωπαϊκών Νομικών Σπουδών του Ουρμπίνο και του Groupe Galileo στην Πράσινη Βίβλο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής σχετικά με την αναθεώρηση του κανονισμού « Βρυξέλλες Ι », στον δικτυακό τόπο της Γενικής Διεύθυνσης Δικαιοσύνης, Ελευθερίας και Ασφάλειας της Ευρωπαϊκής Επιτροπής.
  4. Παρουσίαση του προγράμματος Galileo στον δικτυακό τόπο του Γαλλο-Ιταλικού Πανεπιστημίου.
  5. Κατάλογος διδασκόντων του σεμιναρίου του Ουρμπίνο από το 1959.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]