Σελεύκεια Σιττακινή

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση

Η Σελεύκεια Σιττακινή (αρχαία ελληνικά: Σελεύκεια, αγγλικά: Seleuceia, Seleukeia, Seleukheia) γνωστότερη σήμερα ως πρώην Κόχη ή Κοχ ή Μαχόζα (αγγλικά: Coche ή Mahoza) και επίσης ως Βεχ Αρνταρσίρ ή Αρντασίρ (αγγλικά: Veh Ardashir) - ήταν μια αρχαία ελληνική πόλη, χτισμένη στη Μεσοποταμία, την οποία υδροδοτούσε ο ποταμός Ευφράτης και κατά μήκος, έναντι του Τίγρη ποταμού, όπου βρισκόταν η άλλη συνονόματη πόλη η Σελεύκεια η επί του Τίγρη ή Σελεύκεια Επιτίγρεια, που ήταν και η πρωτεύουσα στην Αυτοκρατορία των Σελευκιδών.

Ιστορία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η Σελεύκεια Σιττακινή, μετά από την Σιττάκη, ήταν μια από τις πιο γνωστές πόλεις στην επαρχία Σιττακινή της Μεσοποταμίας. Κατά την ελληνιστική περίοδο την πόλη, αλλά και την ευρύτερη περιοχή της Σιττακινής είχαν κατοικήσει έποικοι από την Βοιωτία, σύμφωνα και με αυτά που αναφέρει ο Διόδωρος Σικελιώτης (Xvii Diod. 110).

  • Μετά την ελληνιστική περίοδο και κατά τη διάρκεια της εξουσίας, από την Δυναστεία των Σασσανιδών (226-650 μ.Χ.) (δες και λήμμα Πέρσες), η πόλη ήταν αφιερωμένη στον πρώτο βασιλιά της δυναστείας αυτής Αρδασίρ Α΄.
  • Πάντως ο συγγραφέας Ρίτσαρντ Τάλμπερτ (αγγλικά: Richard Talbert) του έργου «Άτλας του Ελληνικού και Ρωμαϊκού Κόσμου» (Barrington Atlas), τοποθετεί την Σελεύκεια Σιττακινή στην σημερινή πόλη Σλικ Κχαράφτα (αγγλικά: Sliq Kharawta) στο κεντρικό Ιράκ.

Αναφορές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]