Σελεστέν Φρενέ

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση

Ο Σελέστιν Φρενέ (γαλλ. Célestin Freinet, 15 Οκτωβρίου 1896 Gars, Alpes-Maritimes – 8 Οκτωβρίου 1966 ) ήταν διακεκριμένος Γάλλος παιδαγωγός και εκπαιδευτικός μεταρρυθμιστής.

Νεανικά χρόνια[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Φρενέ γεννήθηκε στην Προβηγκία και ήταν το πέμπτο από τα οχτώ παιδιά της οικογένειας. Οι σχολικές μέρες του ήταν πολύ δυσάρεστες γι’ αυτόν, και αυτό θα μπορούσε να έχει επηρεάσει τις μεθόδους διδασκαλίας και την επιθυμία του για μεταρρύθμιση. Το 1915 στρατολογήθηκε από το γαλλικό στρατό και τραυματίστηκε στον πνεύμονα, μια εμπειρία που τον οδήγησε να γίνει ένας αποφασιστικός πασιφιστής - ειρηνιστής.

Το 1920 έγινε δάσκαλος δημοτικού σχολείου στο χωριό του Le Bar-sur-Loup . Ήταν τότε που ο Φρενέ άρχισε να αναπτύσσει τις μεθόδους της διδασκαλίας του. Παντρεύτηκε την Elise Lagier το 1926.

Εκπαιδευτικές μεταρρυθμίσεις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το 1923 ο Φρενέ αγόρασε ένα τυπογραφικό πιεστήριο, αρχικά για να διευκολύνει τη διδασκαλία του, από τότε που ο τραυματισμός του πνεύμονά του κατέστησε δύσκολο γι’ αυτόν να μιλάει για μεγάλο χρονικό διάστημα. Με αυτό το πιεστήριο τύπωσε δωρεάν κείμενα και σχολικές εφημερίδες για τους μαθητές του. Τα παιδιά θα μπορούσαν να συνθέσουν τις δικές τους εργασίες στο πιεστήριο, και θα μπορούσαν να συζητούν και να τις επεξεργάζονται σαν ομάδα πριν την παρουσίασή τους ως ομαδική προσπάθεια. Θα είχαν επίσης την δυνατότητα να αφήνουν συχνά την τάξη για να πραγματοποιούν εκδρομές. Οι εφημερίδες τους ανταλλάσσονταν με εφημερίδες άλλων δημοτικών σχολείων. Σταδιακά τα ομαδικά κείμενα αντικαταστάθηκαν από συμβατικά σχολικά βιβλία.

Ο Φρενέ δημιούργησε το συνδικαλιστικό όργανο των εκπαιδευτικών CEL (Coopérative de l'Enseignement Laïc) το 1924 από το οποίο άνθισε το γαλλικό κίνημα των εκπαιδευτικών, «Κίνημα του Μοντέρνου Σχολείου» (Mouvement de l'École Moderne) . Ο στόχος της CEL ήταν να αλλάξει από το εσωτερικό τη δημόσια εκπαίδευση με τη συνεργασία των εκπαιδευτικών.

Οι μέθοδοι διδασκαλίας του Φρενέ ήταν σε αντίθεση με την επίσημη πολιτική του Εθνικού Συμβουλίου Παιδείας. Παραιτήθηκε το 1935 για να ξεκινήσει τη δική του σχολή στη Vence.

Έννοιες της παιδαγωγικής του Φρενέ[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Η παιδαγωγική της εργασίας (pédagogie du travail): οι μαθητές ενθαρρύνονται να μάθουν κατασκευάζοντας προϊόντα ή προσφέροντας υπηρεσίες.
  • Η μάθηση που βασίζεται στην δοκιμή και στο λάθος (tâtonnement expérimental).
  • Συνεργατική μάθηση(travail coopératif) : οι μαθητές συνεργάζονται στην διαδικασία της παραγωγής.
  • Κέντρα ενδιαφέροντος (complexe d'intérêt) : τα ενδιαφέροντα των παιδιών και η φυσική τους περιέργεια είναι τα σημεία εκκίνησης για μία διαδικασία μάθησης.
  • Η μέθοδος του περιβάλλοντος (méthode naturelle): αυθεντική μάθηση με την χρήση των πραγματικών εμπειριών των παιδιών.
  • Δημοκρατία : Όταν τα παιδιά διοικούν δημοκρατικά , μαθαίνουν να αναλαμβάνουν την ευθύνη για την εργασία τους και για ολόκληρη την κοινότητα .

Κληρονομιά[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το έργο του Φρενέ ζει στο όνομα της Παιδαγωγικής του Φρενέ ή του Κινήματος του Μοντέρνου Σχολείου , τα οποία δύο εφαρμόζονται σε πολλές χώρες σε όλο τον κόσμο.

Η Ταξινόμηση του Φρενέ (‘’Η οργάνωση των πάντων’’) χρησιμοποιείται σε βιβλιοθήκες κάποιων δημοτικών σχολείων και εφευρέθηκε από τον Σελέστιν Φρενέ για να διευκολυνθεί η εύκολη εύρεση των εγγράφων και η χρησιμότητα της "Bibliothèque de travail".

Το Institut Universitaire de  formation des Maîtres (δάσκαλος πανεπιστημιακής εκπαίδευσης), της Νίκαιας φέρει το όνομα του Σελέστιν Φρενέ.

Το κίνημα του Μοντέρνου Σχολείου[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το Κίνημα του Μοντέρνου Σχολείου που βασίζεται στις πρακτικές του Freinet , έχει γίνει ένα διεθνές δίκτυο από εκπαιδευτικούς και σχολεία. Το 1957 , η Διεθνής Ομοσπονδία του Κινήματος του Μοντέρνου Σχολείου (FINEM) , ιδρύθηκε για να οργανώσει εθνικές ομάδες σε όλο τον κόσμο. Οργανώνουν ένα διεθνή συνέδριο κάθε δύο χρόνια για τον συντονισμό των εργασιών και την ανταλλαγή ιδεών.

Αναφορές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

1. ^ Freinet, C. (1993) Education Through Work: a model for child-centered learning; translated by John Sivell. Lewiston: Edwin Mellen Press ISBN 0-7734-9303-4 ISBN 9780773493032 2. ^ Fédération internationale des Mouvements de l’École moderne (FIMEM)

  • Louis Legrand (1993). "Célestin Freinet". Prospects: the quarterly review of comparative education. XXIII 1/2: 303–418.
  • Acker, Victor: Celestin Freinet. Greenwood Press, 2000. ISBN 0-313-30994-9
  • Freinet, C.: Education through work: a model for child centered learning; translated by John Sivell. Lewiston: Edwin Mellen Press, 1993. ISBN 0-7734-9303-4
  • Bronkhorst, John (2007). "Célestin Freinet". Hengelo: Edith Stein school of education.

Βιβλιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • H-L. Go, Freinet à Vence. Vers une reconstruction de la forme scolaire, Rennes, PUR, 2007.
  • Guy Goupil, Comprendre la pédagogie Freinet. Genèse d'une pédagogie évolutive, Mayenne, Éditions des Amis de Freinet, 2007.
  • Michel Barré, Célestin Freinet, un éducateur pour notre temps, 2 tomes, PEMF, 1995 et 1996.
  • Nicholas Beattie, N. "The Freinet movements of France, Italy, and Germany, 1920-2000 : versions of educational progressivism", Lewiston, N.Y. ; Lampeter, E. Mellen Press, 2002.
  • Patrick Boumard, Célestin Freinet, Paris, PUF, 1996.
  • Henri Peyronie, Célestin Freinet. Pédagogie et émancipation, Paris, Hachette éducation, 1999.
  • Alain Vergnioux, Cinq études sur Célestin Freinet, Caen, PUC, 2005. (bibliographie complétée le 2 mai 2010)
  • Ginette Fournès, Sylvia Dorance, La danseuse sur un fil: une vie d'école Freinet, Éditions École Vivante, 2009