Σάντα Μαρία (ηφαίστειο)

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση

Συντεταγμένες: 14°45′21.6″N 91°33′07.2″W / 14.756000°N 91.552000°W / 14.756000; -91.552000

Το Σαντιανγκίτο όπως φαίνεται από τη Σάντα Μαρία

Το όρος Σάντα Μαρία (ισπανικά: Santa María) είναι μεγάλο ηφαίστειο στη δυτική Γουατεμάλα, κοντά στη πόλη Κετσαλτενάνγκο. Με ύψος 3.772 μέτρα είναι ένα από τα ψηλότερα ενεργά ηφαίστεια της Γουατεμάλας. Είναι μέρος του ηφαιστειακού τόξου της Κεντρικής Αμερικής. Πριν την κατάκτηση της περιοχής από τους Ισπανούς, το ηφαίστειο ήταν γνωστό ως Γκακξανούλ στη γλώσσα των ντοπίων.

Οι εκρήξεις του ηφαιστείου είναι συχνές, όμως κατά τη περιόδο ισπανικής κατοχής μέχρι το 1902 δεν είχε παρατηρηθεί ηφαιστειακή δραστηριότητα, με απότελεσμα το ηφαίστειο να θεωρούταν σβηστό. Τον Οκτώβριο του 1902 έλαβε χώρα η πρώτη καταγεγραμμένη έκρηξη του ηφαιστείου, η οποία με ισχύ στη κλίμακα VEI 6 ήταν μια από τις ισχυρότερες του 20ού αιώνα, συγκρίσιμη με αυτή του Πινατούμπο. Ο όγκος των ηφαιστειακών αναβλημάτων ήταν 5,5 κυβικά χιλιόμετρα. Εξαίτιας της έκρηξης, η νότια πλαγιά του βουνού κατέρρευσε, με αποτέλεσμα τη δημιουργία ενός κρατήρα που εκτεινόταν από τη κορυφή του ηφαιστείου μέχρι σε υψόμετρο 2.300 μέτρων. Μέσα σε αυτό το κρατήρα δημιουργήθηκε μια σειρά από ηφαιστειακούς δόμους που φέρουν μαζί το όνομα Σαντιανγκίτο (Santiaguito).