Σίγμα

Ελληνικό αλφάβητο
Α α Άλφα	Ν ν Νι
Β β ϐ Βήτα	Ξ ξ Ξι
Γ γ Γάμμα	Ο ο Όμικρον
Δ δ Δέλτα	Π π ϖ Πι
Ε ε Έψιλον	Ρ ρ ϱ Ρω
Ζ ζ Ζήτα	Σ σ ς Σίγμα
Η η Ήτα	Τ τ Ταυ
Θ θ ϑ Θήτα	Υ υ Ύψιλον
Ι ι Ιώτα	Φ φ ϕ Φι
Κ κ ϰ Κάππα	Χ χ Χι
Λ λ Λάμδα	Ψ ψ Ψι
Μ μ Μι	Ω ω Ωμέγα
Αρχαϊκή γράμματα
() Δίγαμμα	() Κόππα
Σαν	() Σαμπί
Άλλα γράμματα
Στίγμα	Σω
Ἧτα (δασυνόμενο)

Το γράμμα σίγμα (κεφαλαίο Σ, πεζό σ, πεζό τελικό ς) είναι το δέκατο όγδοο γράμμα του ελληνικού αλφαβήτου. Είναι συριστικό σύμφωνο. Στα νέα ελληνικά αναπαριστά τον φθόγγο [s] (βλ. ΔΦΑ: /s/) Στο ελληνικό σύστημα αρίθμησης έχει αριθμητική αξία σ´=200.

Το τελικό σίγμα ς μοιάζει και εσφαλμένα ταυτίζεται με το $\varsigma$ (στίγμα, στ) —ή σίγμα ταυ—, το οποίο όμως έχει αριθμητική αξία $\varsigma$´=6. Το τελικό σίγμα δεν χρησιμοποιείται ως αριθμητικό.

Το Σ αντλεί την καταγωγή το από το φοινικικό γράμμα Σιν, ενώ αντιστοιχεί στο γράμμα S s του λατινικού αλφαβήτου, το οποίο προήλθε από το Σ.

Μηνοειδές σίγμα

Στη βυζαντινή γραφή γραφόταν και ως Ϲ ϲ, το οποίο χρησιμοποιείται ακόμα στην αγιογραφία και σε κάποιες εκδόσεις. Παρά την ομοιότητα με το λατινικό C c (και το ότι συμβολίζουν τον ίδιο ήχο [s] σε κάποιες γλώσσες) δεν πρόκειται για το ίδιο γράμμα. Το λατινικό προήλθε από στρογγυλεμένη μορφή του Γ.

Χρήση ως σύμβολο

Το σ χρησιμοποιείται ως σύμβολο για:

• τη διακύμανση ή διασπορά στη στατιστική
• τη σταθερά Στέφαν-Μπόλτζμανν στη φυσική
• τους πίνακες του Πάουλι

Το Σ χρησιμοποιείται ως σύμβολο για:

• τον τελεστή αθροίσματος στα μαθηματικά (σχηματίζει σειρές)