Ρόναλντ Σκόμπι

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Ο στρατηγός Ρ. Σκόμπι με τον βοηθό του στην Αθήνα.

Ο Σερ Ρόναλντ Μακένζι Σκόμπι (αγγλ. Sir Ronald MacKenzie Scobie, 1893-1969) ήταν Βρετανός στρατηγός του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, του οποίου η δράση συνδέθηκε στενά με τις πολιτικές εξελίξεις στην Ελλάδα με το τέλος της γερμανικής κατοχής. Ανακηρύχθηκε ιππότης της Βρετανικής Αυτοκρατορίας και τιμήθηκε με πλείστα παράσημα.

Γενικά[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Με το τέλος των γυμνασιακών του σπουδών ακολούθησε στρατιωτική καριέρα. Το 1914 κατατάχθηκε στο Βασιλικό Μηχανικό και περί τα τέλη του Α' Π.Π. έφερε τον βαθμό του λοχαγού. Ακολούθως ανέλαβε διευθυντής πυροβολικού.
Με το ξέσπασμα του Β' Π.Π. έφερε τον βαθμό του ταξίαρχου και υπηρετούσε ως επιτελικός στο υπουργείο Πολέμου. Το 1940 ανέλαβε αναπληρωτής γενικός υπασπιστής στο Αρχηγείο της Μέσης Ανατολής και το 1941 ανέλαβε διοικητής του πολιορκούμενου Τομπρούκ στα σύνορα Λιβύης Αιγύπτου κατά την πρώτη προέλαση των γερμανικών δυνάμεων του στρατηγού Ρόμελ. Μετά την επιτυχία που σημείωσαν οι συμμαχικές δυνάμεις το 1942 ανέλαβε γενικός διοικητής της Μάλτας. Στις 22 Μαρτίου του 1943 προαχθείς σε υποστράτηγο ανέλαβε αρχηγός του Γενικού Επιτελείου του Στρατηγείου της Μέσης Ανατολής. Στις 11 Δεκεμβρίου του 1943 ανέλαβε διοικητής του ΙΙΙ Σώματος Στρατού που θα μεταφερόταν από το Σαλέρνο στην Ελλάδα, για την εκδίωξη των Γερμανών. Έτσι με τη Συμφωνία της Καζέρτας (Σεπτέμβριος του 1944) ορίσθηκε αρχιστράτηγος των αγγλικών και ελληνικών ενόπλων δυνάμεων στην Ελλάδα, όπου μετά την εκκένωση της Αθήνας από τους Γερμανούς, ακολούθησε η αποβίβαση των βρετανικών δυνάμεων που όμως ενεπλάκησαν στον ελληνικό εμφύλιο πόλεμο. Ο ρόλος του στα Δεκεμβριανά ήταν πρωταγωνιστικός αλλά και ιδιαίτερα αποφασιστικός επί των τότε εξελίξεων π.χ. προώθηση του αρχιεπισκόπου Δαμασκηνού, Συμφωνία της Βάρκιζας κ.λπ.

Ο στρατηγός Σκόμπι παρέμεινε στην Ελλάδα μέχρι τις πρώτες μεταπολεμικές εκλογές του 1946 οπότε και επέστρεψε στην Αγγλία και αποστρατεύτηκε το 1951 με πολλές τιμητικές διακρίσεις.

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • "Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Larousse Britannica" τομ. 54ος, σελ.184-185.