Ρούμελη (Οθωμανική)

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Οθωμανική Αυτοκρατορία, η Ρούμελη και η Ανατολία 1481-1683

Κατά την περίοδο της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας από τη Άλωση της Κωνσταντινούπολης και καθόλη την περίοδο της τουρκοκρατίας, μέχρι λίγο πριν την Ελληνική Επανάσταση του 1821 με την ονομασία Ρούμελη φερόταν μεγάλη διοικητική περιφέρεια που κάλυπτε τη νότια Βαλκανική εκτός από τις παραδουνάβιες επαρχίες, τη Βοσνία, τη Κρήτη, τη Κύπρο και κάποιες νήσους του Αιγαίου. Ουσιαστικά επρόκειτο για την ηπειρωτική μείζονα περιοχή του Ελληνισμού.

Ανώτατος διοικητής της περιφέρειας αυτής ήταν Μπεηλέρμπεης ή Αρχίμπεης, που αρχικά είχε έδρα τη Σόφια και από το 1836, όταν πλέον είχε δημιουργηθεί το Βασίλειο της Ελλάδος μεταφέρθηκε στο Μοναστήριο.

Η Οθωμανική Ρούμελη.

Κατά το μέσον του 17ου αιώνα το "Μπεηλερμπεηλήκι" της Ρούμελης περιλάμβανε 27 Σαντζάκια τα οποία και ήταν από ανατολάς προς δυσμάς:

Ετυμολογία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το όνομα Ρούμελη προέρχεται από παραφθορά της σύνθετης τουρκικής λέξης Ρουμ + ιλή που σημαίνει χώρα των Ρουμς, (χώρα των Ρωμαίων ή Ρωμιών). καλούμενη και Ρωμανία. Εξ αυτού ήταν και ο οθωμανικός διοικητικός τίτλος Ρούμελη Βαλεσή (= Βαλής της Ρούμελης), που έφερε επιμέρους ο τοπάρχης της περιοχής της σημερινής Στερεάς Ελλάδας μέχρι περίπου την περιοχή της Θεσσαλονίκης στις αρχές της Ελληνικής Επανάστασης του 1821.

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • "Νεώτερον Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν Ηλίου" τομ. 16ος, σελ. 706