Ρούμελη (Οθωμανική)

Οθωμανική Αυτοκρατορία, η Ρούμελη και η Ανατόλια 1481-1683

Κατά την περίοδο της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας από τη Άλωση της Κωνσταντινούπολης και καθόλη την περίοδο της τουρκοκρατίας, μέχρι λίγο πριν την Ελληνική Επανάσταση του 1821 με την ονομασία Ρούμελη φέρονταν μεγάλη διοικητική περιφέρεια που κάλυπτε τη νότια Βαλκανική εκτός από τις παραδουνάβιες επαρχίες, τη Βοσνία, τη Κρήτη, τη Κύπρο και κάποιες νήσους του Αιγαίου. Ουσιαστικά επρόκειτο για την ηπειρωτική μείζονα περιοχή του Ελληνισμού.

Ανώτατος διοικητής της περιφέρειας αυτής ήταν Μπεηλέρμπεης ή Αρχίμπεης, που αρχικά είχε έδρα τη Σόφια και από το 1836, όταν πλέον είχε δημιουργηθεί το Βασίλειο της Ελλάδος μεταφέρθηκε στο Μοναστήριο.

Κατά το μέσον του 17ου αιώνα το "Μπεηλερμπεηλήκι" της Ρούμελης περιλάμβανε 27 Σαντζάκια τα οποία και ήταν από ανατολάς προς δυσμάς:

• της Βιζύης,
• των Σαράντα Εκκλησιών,
• της Σηλυβρίας,
• της Νικόπολης,
• του Βιδινίου,
• της Σόφιας,
• της Καλλίπολης,
• της Θεσσαλονίκης,
• της Κιουστεντήλ,
• των Σκοπίων,
• των Τρικάλων,
• της Χαλκίδας,
• της Αθήνας,
• του Μορέως,
• της Ναυπάκτου,
• του Κάρλελι (Βραχώρι),
• των Ιωαννίνων,
• του Δελβίνου,
• της Αυλώνας,
• του Ελμπασάν,
• της Σκόδρας,
• της Αχρίδας,
• της Πρεσρένης,
• του Βούτσιτου,
• της Δουκαγίν,
• του Κρούσεβατς και
• Σμεντέρεβο.

Ετυμολογία

Το όνομα Ρούμελη προέρχεται από παραφθορά της σύνθετης τουρκικής λέξης Ρουμ + ιλή που σημαίνει χώρα των Ρουμς, (χώρα των Ρωμαίων, ή Ρωμιών). καλούμενη και Ρωμανία. Εξ αυτού ήταν και ο οθωμανικός διοικητικός τίτλος Ρούμελη Βαλεσή (= Βαλής της Ρούμελης), που έφερε επιμέρους ο τοπάρχης της περιοχής της σημερινής Στερεάς Ελλάδας μέχρι περίπου την περιοχή της Θεσσαλονίκης στις αρχές της Ελληνικής Επανάστασης του 1821.

Πηγές

• "Νεώτερον Εγκυκλοπαιδικον Λεξικόν Ηλίου" τομ.16ος, σελ.706