Ροβέρτος ο Ισχυρός

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση

Ο Ροβέρτος Δ΄ ο ισχυρός (820866) ήταν μαγράβος της Νευστρίας. Η οικογένεια του ονομαζόταν Ροβερτιανοί. Ήταν γιος του Ροβέρτου της Βορμς, πατέρας των βασιλέων της Γαλλίας Ροβέρτου Α΄ και Όντο με την σύζυγο του Αδελαΐδα του Τουρ, προπάππους του Ούγου Καπέτου, ιδρυτή της δυναστείας των Καπετιδών της Γαλλίας.

Οι ρίζες της οικογένειας του αναφέρονται από τους ιστορικούς ότι προέρχονται από το Εσμπάι στην Ανατολική Φρανκία, αλλά επί Λουδοβίκου του Γερμανικού μετακινήθηκαν στην δυτική Φρανκία. Ο βασιλιάς Κάρολος ο φαλακρός του έδωσε (853) σημαντικά προνόμια, όπως την διοίκηση του Μαιν, του Ανζού και της Τουραίνης, με την υποχρέωση να προστατεύει τα σύνορα του κράτους του από τις επιδρομές των Βρετόνων και των Βίκινγκς.

Παρά το γεγονός ότι ήταν ένας από τους ευνοούμενους ευγενείς του Καρόλου, εξεγέρθηκε εναντίον του (858) με μια ομάδα Βρετόνων υπό τον Σαλομόν της Βρεττάνης ύστερα από πρόσκληση του αυτοκράτορα Λουδοβίκου του Γερμανικού, ετεροθαλούς αδελφού του βασιλιά, στην επίθεση του κατά της Γαλατίας. Η επανάσταση οφειλόταν στην συμμαχία του Καρόλου με τον Ερισπόε, δούκα της Βρεττάνης, και την στέψη του διαδόχου Λουδοβίκου του Τραυλού σαν βασιλιά της Νευστρίας (856). Την ίδια χρονιά κλήθηκε να υπερασπίσει το Οτάν από τις επιθέσεις του Λουδοβίκου του Γερμανικού μετά τον θάνατο του Λοθαρίου Α΄, αλλά την επόμενη χρονιά μετά την δολοφονία του Ερισπόε (857) μαζί με τον Σαλομόν εξεγέρθηκαν.

Ο Λουδοβίκος ο Γερμανικός έφτασε στην Ορλεάνη τον Σεπτέμβριο του 858 και οι επαναστάτες της Νευστρίας είχαν διώξει την ίδια χρονιά τον Λουδοβίκο τον τραυλό από την πρωτεύουσα του στο Λε Μαν. Το 861 ο Κάρολος έκλεισε ειρήνη με τον Ροβέρτο (861) και τον διόρισε κόμη του Ανζού. Ο Ροβέρτος ήταν άξιος να υπερασπίσει τα βόρεια τμήματα του βασιλείου από τις επιδρομές των Βίκινγκς. Τώρα ο Κάρολος δέχτηκε την εξέγερση του γιου του, Λουδοβίκου του τραυλού (862), γιατί θεώρησε ότι υποτιμήθηκε με τον διορισμό του στον Άγιο Μαρτίνο του Τουρ σε σχέση με το βασίλειο που είχε δεχτεί το 856. Ο νεαρός Λουδοβίκος ενώθηκε με τον Σαλομόν και τα στρατεύματα τους βάδιζαν εναντίον του Ροβέρτου.

Πόλεμοι και δολοφονία του από τους Βίκινγκς[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Τα δύο στρατεύματα των Βίκινγκς βάδισαν από την κοιλάδα του ποταμού Σηκουάνα προς την Μεσόγειο. Ο Ροβέρτος συνέλαβε 12 πλοία σκοτώνοντας τα πληρώματα τους. Παράλληλα ξεκίνησε διαπραγματεύσεις με τους Βίκινγκς στον Σηκουάνα να τους πάρει δικούς τους μισθοφόρους, ώστε να μην ενισχύσουν τον στρατό του Σαλομόν, αλλά την επόμενη χρονιά (863) ο Ροβέρτος έκλεισε ειρήνη με τον Σαλομόν και οι Βίκινγκς κυρίευσαν την Νευστρία. Το (866) ο Ροβέρτος ο Ισχυρός σκοτώθηκε στην μάχη του Μπρισάρτ, όπου υπερασπίστηκε ξανά τα σύνορα του βασιλείου από τις επιδρομές των Βίκινγκς και των Βρετόνων, που επιτέθηκαν ξανά υπό την ηγεσία του Σαλομόν. Εκεί παγίδευσε έναν αρχηγό των Βίκινγκς σε μια κοντινή εκκλησία, με την σιγουριά του νικητή έβγαλε τον οπλισμό του, αλλά οι πολεμιστές των Βίκινγκς παραμόνευαν όταν τον είδαν άοπλο όρμηξαν και τον σκότωσαν εύκολα.

Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Robert the Strong της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).