Ροβέρτος Γ΄ της Νορμανδίας

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Μνημείο του Ροβέρτου Γ΄ της Νορμανδίας στον Καθεδρικό ναό του Γκλώστερ

Ο Ροβέρτος Γ΄ (1051 ή 1052 - 1134) ήταν δούκας της Νορμανδίας και διεκδικητής του θρόνου της Αγγλίας. Ήταν ο μεγαλύτερος γιος του βασιλιά της Αγγλίας Γουλιέλμου του Κατακτητή και της Ματθίλδης της Φλάνδρας. Η βασιλεία του ως δούκας συνοδεύτηκε από έντονη διαμάχη με τα αδέλφια του, κάτι που είχε ως αποτέλεσμα την ενσωμάτωση της Νορμανδίας στο Αγγλικό στέμμα.

Όταν ήταν παιδί αρραβωνιάστηκε με την Μαργαρίτα, διάδοχο του Μαιν, αλλά η νύφη πέθανε πριν πραγματοποιηθεί ο γάμος. Στην νεότητά του ήταν γνωστός για την γενναιότητα και την επιδεξιότητά του, αλλά δυσαρεστημένοι ευγενείς τον έφεραν σε σύγκρουση με τον πατέρα του σχετικά με το μερίδιο της πατρικής περιουσίας που του ανατέθηκε.

Οικογενειακές συγκρούσεις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το 1077 τα μικρότερα αδέλφια του, Γουλιέλμος και Ερρίκος, που είχαν έντονο μίσος εναντίον του, τον έλουσαν με βρώμικο νερό. Ο Ροβέρτος εξοργισμένος ήρθε σε βίαιη αντιδικία μαζί τους, που σταμάτησε με την επέμβαση του πατέρα τους, κάτι που εξόργισε τον Ροβέρτο γιατί δεν τον άφησε να εκδικηθεί και ένοιωσε να θίγεται η αξιοπρέπειά του.

Την επόμενη μέρα ο Ροβέρτος πολιόρκησε τη Ρουέν και ο βασιλιάς Γουλιέλμος επιτέθηκε στην βάση του στο Ρεμαλάρ. Ο Ροβέρτος κατέφυγε στον θείο του, δούκα της Φλάνδρας, κάνοντας προετοιμασίες για την κατάληψη του Βεξίν, την ίδια ώρα που ο Γουλιέλμος ο Κατακτητής συμμαχούσε με τον βασιλιά της Γαλλίας Φίλιππο Α΄ εναντίον του γιου του. Την ίδια ώρα αποκαλύφθηκε ότι η μητέρα του Ματθίλδη -που του είχε αδυναμία- τον χρηματοδοτούσε κρυφά. Η τελική μάχη έγινε τον Ιανουάριο του 1079. Εκεί ο Ροβέρτος συνάντησε τον πατέρα του χωρίς άλογο στο εχθρικό μέτωπο και επιχείρησε να τον σκοτώσει, αλλά σταμάτησε αμέσως όταν τον αναγνώρισε. Συγκινημένος από την πράξη του γιου του ο Γουλιέλμος ο Κατακτητής εγκατέλειψε το πεδίο της μάχης και αναχώρησε για τη Ρουέν.

Συμφιλιώθηκε με τον πατέρα του το 1080, με την επέμβαση της μητέρας του Ματθίλδης, μετά τον θάνατο της οποίας (1083) επιδόθηκε σε περιπλανήσεις σε διάφορες Ευρωπαϊκές χώρες. Απέτυχε να παντρευτεί την Ματθίλδη, διάδοχο της Τοσκάνης, και κατά τα τέσσερα χρόνια περιπλανήσεων του απέκτησε πολλά εξώγαμα παιδιά. Ο πατέρας του πέθανε το 1087 λόγω τραυμάτων από πτώση από το άλογό του και τον όρισε διάδοχο του στην Νορμανδία, αφού ο αδελφός του Γουλιέλμος ορίστηκε διάδοχος στην Αγγλία και ο μικρότερος Ερρίκος πήρε για αποζημίωση μεγάλη χρηματική περιουσία. Αν και ικανός στις πολεμικές δραστηριότητες και γενναίος, ήταν μεταβλητού χαρακτήρα και επηρεαζόταν εύκολα, γιαυτό και οι ευγενείς τον προτιμούσαν για βασιλιά σε σχέση με τον αδελφό του. Ήρθε σε συμφωνία με τον αδελφό του Γουλιέλμο, ώστε αν κάποιος από τους δυο πέθαινε χωρίς απογόνους, να οριζόταν διάδοχος ο άλλος. Οι ευγενείς δεν έμειναν ικανοποιημένοι και προετοίμασαν επανάσταση (1088) στο όνομα του Ροβέρτου χωρίς επιτυχία, γιατί ο ίδιος δεν ενδιαφέρθηκε πραγματικά να τους υποστηρίξει.

Αποτυχία να στεφθεί βασιλιάς της Αγγλίας[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Ροβέρτος της Νορμανδίας κατά την πολιορκία της Αντιόχειας (1097-1098)

Το 1096 ο Ροβέρτος άρχισε τις προετοιμασίες για την αναχώρησή του στους Αγίους Τόπους συμμετέχοντας στην Α΄ Σταυροφορία. Ήταν πολύ φτωχός τότε και χρειαζόταν επειγόντως χρήματα προκειμένου να συμμετάσχει στην εκστρατεία, και γι' αυτό εγγυήθηκε το δουκάτο του στον αδελφό του Γουλιέλμο για 10.000 μάρκα. Όταν ο αδελφός του Γουλιέλμος πέθανε σε κυνηγετικό ατύχημα (1100), ο Ροβέρτος βρισκόταν ακόμα στον δρόμο της επιστροφής του από την Σταυροφορία και παντρεύτηκε μια πλούσια νύφη, προκειμένου να εξασφαλίσει τα χρήματα να αγοράσει ξανά το δουκάτο του. Αυτό έδωσε την ευκαιρία στον μικρότερο αδελφό του Ερρίκο να καταλάβει τον Αγγλικό θρόνο και να στεφθεί βασιλιάς ως Ερρίκος Α΄ της Αγγλίας. Ο Ροβέρτος προετοίμασε εκστρατεία στην Αγγλία προκειμένου να καταλάβει τον θρόνο από τον αδελφό του Ερρίκο (1101), αλλά την τελευταία στιγμή έχασε την υποστήριξη των Άγγλων βαρόνων λόγω των τακτικών του, αποκρούστηκε και επέστρεψε στην Νορμανδία. Προσπάθησε να καταλάβει τον Αγγλικό θρόνο με διπλωματία, προβάλλοντας, εκτός από το επιχείρημα ότι ήταν μεγαλύτερος αδελφός, τα κατορθώματά του στον στρατιωτικό τομέα και στην συμμετοχή του στην Α΄ Σταυροφορία, αλλά πάλι απέτυχε.

Άδοξο τέλος και αιχμαλωσία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Από τότε βρισκόταν σε συνεχόμενη έχθρα με τον αδελφό του Ερρίκο ως το 1105, που ο Ερρίκος ένοιωσε έτοιμος να απαλλαγεί οριστικά από τον κίνδυνό του, καθώς ο Ροβέρτος βρισκόταν σε εμφύλια διαμάχη με τους βαρόνους της Νορμανδίας. Αναφέρεται άλλο ένα περιστατικό όπου, όταν έπεσε για ύπνο μετά από ένα μεθύσι οργίων, οι βαρόνοι του έκλεψαν τα ρούχα και δεν μπόρεσε την επόμενη μέρα να πάει να παρακολουθήσει το κήρυγμα του αγαπημένου του επισκόπου. Ο Ερρίκος τον νίκησε αποφασιστικά (1106) στην μάχη του Τινσεμπραί, ενσωμάτωσε το δουκάτο της Νορμανδίας στο Αγγλικό βασίλειο και οδήγησε τον Ροβέρτο στην φυλακή για το υπόλοιπο της ζωής του. Μετά από 20 χρόνια αιχμαλωσίας στο κάστρο του Ντέβιζ μεταφέρθηκε στο Κάρντιφ, όπου και πέθανε σε ηλικία 80 ετών. Ο γιος του Γουλιέλμος Κλίτο διεκδικητής αργότερα του Αγγλικού θρόνου έγινε κόμης της Φλάνδρας.

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Barlow, Frank. William Rufus, 2000
  • David, Charles Wendell. Robert Curthose, Duke of Normandy. Cambridge, Mass. : Harvard University, 1920.
  • Green, Judith. "Robert Curthose Reassessed". Anglo-Norman Studies, 22 (1999).
  • Mooers, Stephanie L. " 'Backers and Stabbers' : Problems of Loyalty in Robert Curthose's Entourage". Journal of British Studies, 21.1 (1981): 1-17.
Προκάτοχος:
Γουλιέλμος ο Κατακτητής
Δούκας της Νορμανδίας
10871106
Διάδοχος:
Ερρίκος Α΄ της Αγγλίας
Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Robert III, Duke of Normandy της Αγγλόγλωσσης Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).