Ριχάρδος Γ΄ της Αγγλίας

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
(Ανακατεύθυνση από Ριχάρδος Γ' της Αγγλίας)
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση


Ριχάρδος Γ΄ της Αγγλίας

Ο Ριχάρδος Γ΄ (2 Οκτωβρίου 1452 - 22 Αυγούστου 1485) ήταν βασιλιάς της Αγγλίας (1483 - 1485), ο τελευταίος βασιλιάς του Οίκου της Υόρκης και ο τελευταίος βασιλιάς της δυναστείας των Πλανταγενετών. Η ήττα του στη μάχη του Μπόσγουορθ αποτέλεσε καθοριστικό γεγονός στον πόλεμο των Ρόδων καθώς επέφερε την πτώση της δυναστείας των Πλανταγενετών από τον θρόνο της Αγγλίας.

Βίος[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Μετά τον θάνατο του αδελφού του, βασιλιά Εδουάρδου Δ΄, διετέλεσε αντιβασιλιάς για λογαριασμό του ανήλικου ανιψιού του βασιλιά Εδουάρδου Ε΄. Αλλά σύντομα μέσα σε διάστημα δύο μηνών τον ανέτρεψε, τον φυλάκισε στον πύργο του Λονδίνου και σφετερίστηκε τον θρόνο, ανακηρυσσόμενος βασιλιάς της Αγγλίας στις 6 Ιουνίου 1483.

Κατά τη διάρκεια της βασιλείας του έγιναν δύο σημαντικές εξεγέρσεις: η πρώτη το 1483 με τον Ερρίκο Στάφορντ, 2ο κόμη του Μπάκιγχαμ, που καταστάλθηκε με την εκτέλεση του δούκα, η δεύτερη (1485) με τον Ερρίκο Τυδώρ, 2ο κόμη του Ρίτσμοντ, και τον θείο του, Τζάσπερ. Ο Ριχάρδος έπεσε στο πεδίο της μάχης του Μπόσγουορθ, οπότε έληξε και η δυναστεία των Πλανταγενετών.

Γεννήθηκε στο κάστρο του Φόθερινγκεϊ, νεώτερος γιος του Ριχάρδου της Υόρκης και της Σεσίλ Νέβιλ. Σε μικρή ηλικία στάλθηκε στο κάστρο του Γουένσλιντεϊλ υπό την κηδεμονία του Ριχάρδου Νέβιλ, 16ου κόμη του Γουόρικ. Την εποχή του θανάτου του πατέρα του και του αδελφού του Εδμόνδου στη μάχη του Γουέικφιλντ, ο Ριχάρδος ήταν ακόμα παιδί υπό την επίβλεψη του Γουόρικ. Κατά την διάρκεια της βασιλείας του Εδουάρδου Δ΄, απέδειξε τις ικανότητες του ως στρατιωτικός αρχηγός, ανταμείφθηκε με πολλά εδάφη στην βόρεια Αγγλία και τον τίτλο του δούκα του Γκλόστερ. Έγινε ο ισχυρότερος και πλουσιότερος ευγενής της εποχής του και ήταν ο ισχυρότερος βοηθός του Εδουάρδου Δ΄, σε αντίθεση με τον άλλο τους αδελφό, Γεώργιο Πλανταγενέτη, 1ο δούκα του Κλάρενς, που εκτελέστηκε για προδοσία.

Σφετεριστής του θρόνου[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Με τον θάνατο του αδελφού του Εδουάρδου Δ΄ στις 9 Απριλίου 1483, οι δύο γιοί του ήταν ακόμα ανήλικοι: ο διάδοχος του βασιλιάς Εδουάρδος Ε΄ ήταν 12 ετών και ο μικρότερος αδελφός του Ριχάρδος της Υόρκης εννέα. Ο Ριχάρδος εκτόπισε τους φρουρούς τους, τους φυλάκισε, τους εκτέλεσε και ανέλαβε ο ίδιος την φύλαξη τους, με μελλοντικά σχέδια να εκτελέσει και τους ίδιους τους πρίγκιπες αργότερα. Φυλάκισε τον Εδουάρδο και τον μικρότερο αδελφό του στον πύργο του Λονδίνου. Από εκεί και πέρα, όλοι οι επισκέπτες που έφταναν να δουν τον ανήλικο βασιλιά δολοφονούταν, ενώ παντού κυκλοφορούσαν φήμες ότι ο Ριχάρδος σκότωσε τα ανίψια του.

Συγκάλεσε το Κοινοβούλιο και ανακήρυξε τα ανίψια του νόθα παιδιά του αδελφού του, βασιλιά Εδουάρδου Δ΄. Για να πετύχει τον σκοπό του, χρησιμοποίησε την μαρτυρία ενός επισκόπου, που δήλωσε ότι πάντρεψε τον Εδουάρδο Δ΄ με την Ελεονώρα Μπάτλερ, η οποία ζούσε όταν παντρεύτηκε την Ελισάβετ Γούντβιλ. Έτσι, ο Ριχάρδος μέσω του Κοινοβουλίου ανακηρύχθηκε νόμιμος βασιλιάς στις 26 Ιουνίου 1483 και τον Ιούλιο έγινε και τυπικά η στέψη του στο αββαείο του Ουέστμινστερ.

Οι φήμες ότι σκότωσε τα ανήλικα ανίψια του τον έκαναν μισητό στον λαό.

Στις 22 Αυγούστου 1485, αντιμετώπισε τις δυνάμεις του Ερρίκου Τυδώρ στη μάχη του Μπόσγουορθ, κατά την διάρκεια της οποίας εγκαταλείφθηκε από τον Τόμας Στάνλεϊ, 1ο κόμη του Ντέρμπι, τον Γουλιέλμο Στάνλεϊ και τον Ερρίκο Πέρσυ. Οι δυνάμεις του διαλύθηκαν, η συντριβή του ήταν βέβαιη, αλλά ο Ερρίκος Τυδώρ τα βρήκε πολύ δυσκολότερα από ό,τι υπολόγιζε, αφού ο Ριχάρδος πολέμησε σκληρά με μεγάλη γενναιότητα, αν και ήταν χωρίς άλογο. Κατάφερε μόνος του να σκοτώσει τους ακολούθους του Ερρίκου Τυδώρ, ενώ ο ίδιος σκοτώθηκε λίγο πριν φτάσει στον ίδιο τον Ερρίκο.

Το νεκρό σώμα του περιφέρθηκε στους δρόμους και τάφηκε στην εκκλησία του Λέστερ, όπου κατά μια παράδοση με την διάλυση του μοναστηριού τα οστά του ρίχτηκαν στον διπλανό ποταμό Σόαρ, ενώ με άλλη παράδοση βρίσκονταν ακόμα στο Λέστερ. Η δεύτερη παράδοση αποδείχτηκε αληθινή, όταν το 2012 βρέθηκε από αρχαιολόγους ένας ανθρώπινος σκελετός κάτω από ένα πάρκινγκ στο Λέστερ. Το 2013, επιστήμονες του Πανεπιστημίου του Λέστερ ανακοίνωσαν μετά από τεστ DNA πως είναι βέβαιοι ότι έχουν βρει το κρανίο του βασιλιά[1].

Τέλος της δυναστείας των Πλανταγενετών[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Τον διαδέχθηκε ο ίδιος ο νικητής του, Ερρίκος Τυδώρ, ως Ερρίκος Ζ΄, που νομιμοποίησε την διαδοχή του, αφού παντρεύτηκε την Ελισάβετ της Υόρκης. Ο Ριχάρδος είχε παντρευτεί την Άννα Νέβιλ, κόρη του κόμη του Γουόρικ, η οποία είχε παντρευτεί στον πρώτο της γάμο τον Εδουάρδο του Ουέστμινστερ, γιο του Ερρίκου ΣΤ΄, στις 12 Ιουνίου 1472.

Είχε μαζί της έναν γιο, τον Εδουάρδο Πλανταγενέτη (1473 - 1484), που πέθανε αμέσως μετά αφού πήρε τον τίτλο του κόμη της Ουαλίας. Μετά τον θάνατο του ανήλικου γιου του, ο Ριχάρδος όρισε ως διάδοχο του τον Εδουάρδο, κόμη του Γουόρικ, νεώτερο γιο του αδελφού του, δούκα του Κλάρενς και της Άννας Νέβιλ, που εκτελέστηκε (1499) με διαταγή του Ερρίκου Ζ΄. Με την πτώση του τελειώνει για την Αγγλία η δυναστεία των Πλανταγενετών που βασίλευσε από το 1154 με την άνοδο του Ερρίκου Β΄.

Ο Ριχάρδος Γ΄ παρουσιάζεται με μελανά χρώματα υπερβολής από τους διαδόχους του, Τυδώρ, πολλές φορές ψευδή, προκειμένου να δικαιολογήσουν την ανατροπή του.

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Εφημερίδα «Έθνος», 4 Φεβρουαρίου 2013

Πηγή[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Δημήτρης Μυράτ, «Ο αληθινός Ριχάρδος», Ιστορία Εικονογραφημένη, τχ.74 (Αύγουστος 1974), σελ.108-118


Προκάτοχος:
Εδουάρδος Ε΄
Βασιλιάς της Αγγλίας
14831485
Διάδοχος:
Ερρίκος Ζ΄


Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Richard III of England της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).