Ραφαέλ Κορρέα

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
(Ανακατεύθυνση από Ραφαέλ Κορέα)
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Ραφαέλ Κορρέα
Correarafael15012007-4.jpg
Πρόεδρος του Ισημερινού
Ανέλαβε   15 Ιανουαρίου 2007
Αντιπρόεδρος Χόρχε Γκλας (2013-σήμερα)
Λενίν Μορένο (2007-2013)
Προκάτοχος Αλφρέδο Παλάσιο
Προσωρινός πρόεδρος της Ένωσης Νοτιοαμερικάνικων Εθνών
Περίοδος
10 Αυγούστου 2009 – 26 Νοεμβρίου 2010
Προκάτοχος Μισέλ Μπατσελέτ
Διάδοχος Μπάρατ Τζάγκντεο
Πρόεδρος της Συμμαχίας ΠΑΙΣ
Ανέλαβε   19 Φεβρουαρίου 2006
Προκάτοχος Η θέση δημιουργήθηκε
Υπουργός Οικονομικών του Ισημερινού
Περίοδος
20 Απριλίου 2005 – 9 Αυγούστου 2005
Προκάτοχος Μαουρίσιο Γέπες
Διάδοχος Μαγδαλένα Μπαρέιρο
Προσωπικά στοιχεία
Γέννηση 6 Απριλίου 1963 (1963-04-06) (51 ετών)
Γουαγιακίλ, Ισημερινός
Πολιτικό Κόμμα Συμμαχία ΠΑΙΣ
Σύζυγος Άννα Μαλέρμπε Γκοσελίν
Παιδιά 3
Κατοικία Παλάτι Καροντελέτ (επίσημη κατοικία)
Κίτο (προσωπική κατοικία)
Σπουδές Καθολικό Πανεπιστήμιο του Γουαγιακίλ
Καθολικό Πανεπιστήμιο της Λέουβεν
Πανεπιστήμιο του Ιλινόι, Ουρμπάνα-Σαμπέιν
Θρήσκευμα Ρωμαιοκαθολικισμός
Ιστοσελίδα http://www.rafaelcorrea.com/

Ο Ραφαέλ Κορρέα (Rafael Vicente Correa Delgado) είναι πολιτικός από τον Ισημερινό, Πρόεδρος της χώρας από το 2007. Το 2009 επανεξελέγη από τον πρώτο γύρο στις προεδρικές εκλογές που διενεργήθηκαν στις 26 Απριλίου. Επανεξελε΄γη για τρίτη (χωρίς προηγούμενο θητεία) με ποσοστό 57%, το 2013. Εκτός από ισπανικά, ομιλεί κέτσουα, αγγλικά και γαλλικά. [1]

Βιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Πρώτα χρόνια και σπουδές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Γεννήθηκε στο Γουαγιακίλ στις 6 Απριλίου του 1963[2]. Σπούδασε Οικονομικά στη γενέτειρά του (Universidad Católica de Santiago de Guayaquil) το 1987. Τον Ιούνιο του 1991 απέκτησε τίτλο Μάστερ στα Οικονομικά από το πανεπιστήμιο της Λέουβεν, στο Βέλγιο. Το 1999 απέκτησε και άλλο μάστερ στα Οικονομικά, από το πανεπιστήμιο του Ιλινόις στις ΗΠΑ και διδακτορικό τίτλο τον Οκτώβριο του 2001. [3]

Υπουργός Οικονομικών[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το 2005 υπηρέτησε ως Υπουργός Οικονομικών για μικρό χρονικό διάστημα επί προεδρίας του Αλφρέδο Παλάσιο. Την περίοδο αυτή υποστήριξε τη μείωση της φτώχειας και την οικονομική ανεξαρτησία. Παραιτήθηκε εξαιτίας της αναστολής της καταβολής ενός δανείου από την Παγκόσμια Τράπεζα προς τον Ισημερινό, ύψους 100 εκατομ. δολαρίων. Στην επιστολή της παραίτησής του, ο Κορρέα καταδίκασε τις πιέσεις προς τον Παλάσιο[4]. Την περίοδο της παραίτησής του, οι δημοσκοπήσεις έδειχναν ότι ο Κορρέα ήταν ο πιο αξιόπιστος αξιωματούχος, με το 57% των κατοίκων του Ισημερινού να δηλώνουν ότι τον εμπιστεύονταν.[5]

Εκλογή στην προεδρία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Εξελέγη Πρόεδρος με 57,2% έναντι 42,7% για τον Άλβαρο Νομπόα στο δεύτερο γύρο στις 26 Νοεμβρίου του 2006[6] με το κόμμα Alianza PAIS (Patria Altiva i Soberana), διαψεύδοντας τις δημοσκοπήσεις, που έφεραν ως νικητή τον αντίπαλό του[7]. O Κορρέα είχε κερδίσει 23,3% στον πρώτο γύρο της 15 Οκτωβρίου του 2006 έναντι 26,1 για τον αντίπαλό του, Άλβαρο Νομπόα. Ουμανιστής αριστερός, ο Κορρέα ορκίστηκε Πρόεδρος στις 15 Ιανουαρίου του 2007. Ο φιλελεύθερος Κορρέα κέρδισε και στο δημοψήφισμα για τη σύγκληση Συντακτικής Συνέλευσης με 78,1% στις 15 Απριλίου του 2007.

Ένταση με Κολομβία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Την άνοιξη του 2008 ο Κορρέα διέκοψε τις διπλωματικές σχέσεις της χώρας του με την Κολομβία μετά την επιχείρηση δυνάμεων της Κολομβίας στο έδαφος του Ισημερινού κατά την οποία βρήκε το θάνατο υψηλόβαθμο στέλεχος των FARC, την 1η Μαρτίου[8]. O Ισημερινός κατήγγειλε παραβίαση της εδαφικής ακεραιότητάς του και στο πλευρό του τάχθηκαν η Βενεζουέλα, η Κούβα και η Νικαράγουα, με τις ΗΠΑ να στηρίζουν πλήρως την Κολομβία[9]. Η ανακοίνωση της απέλασης του Κολομβιανού πρεσβευτή από το Κίτο έγινε σε τηλεοπτικό διάγγελμα του Κορρέα στις 2 Μαρτίου του 2008 και συνοδεύτηκε από κινητοποίηση του στρατού της χώρας του στα σύνορα με την Κολομβία[10]. Tον Ιούνιο του 2008 συνελήφθησαν 3 άτομα ως ύποπτα για σχέδιο δολοφονίας του Κορρέα[11].

Αποκήρυξη εθνικού χρέους[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το Δεκέμβριο του 2008 απαρνήθηκε το εθνικό χρέος, χαρακτηρίζοντάς το παράνομο επειδή συσσωρεύτηκε μέσω συμφωνιών που υπέγραψαν στρατιωτικά καθεστώτα και υποσχέθηκε να προσφύγει σε διεθνή δικαστήρια για το θέμα.[12]

Συνταγματικό δημοψήφισμα 2008[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Κορρέα πέτυχε σημαντική νίκη με την έγκριση του νέου Συντάγματος, σε δημοψήφισμα, στις 28 Σεπτεμβρίου του 2008.Το νέο Σύνταγμα, το εικοστό στην Ιστορία της χώρας, εγκρίθηκε από τους πολίτες με υψηλό ποσοστό, που έφτασε το 63,9%, σύμφωνα με τα πρώτα αποτελέσματα.[13].

Επανεκλογή 2009[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Οι γενικές εκλογές διεξήχθησαν στις 26 Απριλίου του 2009. Επιβεβαιώνοντας τις δημοσκοπήσεις έξω από τα εκλογικά κέντρα, ο Κορρέα επανεξελέγη από τον πρώτο γύρο, με ποσοστό 51,7% των ψήφων έναντι 28% του βασικού του αντιπάλου, Λούσιο Γκουτιέρρες, πρώην πρόεδρου του Ισημερινού[14]. Η εκλογή του από τον πρώτο γύρο είναι μοναδική στο είδος της για πρόεδρο από το 1979.[12] Στην πρώτη του ομιλία μετά την ανακοίνωση των πρώτων αποτελεσμάτων ο Κορρέα ευχαρίστησε το εκλογικό σώμα.[15] Ορκίστηκε για μία ακόμη θητεία στις 10 Αυγούστου του 2009.

Επίθεση Σεπτεμβρίου 2010[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στις 30 Σεπτεμβρίου 2010 ο Πρόεδρος Κορρέα δέχτηκε επίθεση στο Κίτο από αστυνομικούς και στρατιωτικούς που διαμαρτύρονταν για περικοπές σε συγκεκριμένα προνόμια και επιδόματα.[16] Η κυβέρνηση κατήγγειλε ότι σημειώθηκε απόπειρα πραξικοπήματος σε βάρος του Προέδρου και κήρυξε τη χώρα σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης, όπως ανακοίνωσε ο υπουργός Ασφαλείας, Μιγκέλ Καρβαχάλ.[17]

Επανεκλογή 2013[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Κορέα κέρδισε τις γενικές εκλογές που διεξήχθησαν στις 17 Φεβρουαρίου 2013 για Πρόεδρο, Εθνοσυνέλευση και Κοινοβούλιο. Κέρδισε τις προεδρικές εκλογές από τον πρώτο γύρο.[18] Ο συνασπισμός που πρόσκειται στον Κορέα, το κίνημα Alianza PAIS (AP) εξασφάλισε σχεδόν τα τρία τέταρτα των εδρών στην νέα Εθνοσυνέλευση (με 100 επί συνόλου 137 εδρών).[19] Ο κυριότερος αντίπαλος του Κορέα Γκιγέρμο Λάσο (με 11 επί συνόλου 137 εδρών στην Εθνοσυνέλευση), παραδέχθηκε την ήττα του. Ο Κορέα ορκίστηκε για μια τρίτη θητεία το Μάιο του 2013, η οποία θα λήξει το 2017.

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. (ισπανικά)Hoja de Vida, Sitio Oficial de la Campaña. [1]
  2. Presidencia de la República - Presidente
  3. Markey, Patrick. Ecuador's Correa leaps from outsider to take lead, Washington Post, 11 Οκτωβρίου 2006
  4. Le Monde Diplomatique, Οι τραπεζίτες των φτωχών, 9 Σεπτεμβρίου 2007.
  5. Solo, Tony. Sovereignty Takes One Step Backwards, Znet, 15 Αυγούστου 2005
  6. TopSites News - Ισημερινός: Νέος πρόεδρος ο Ραφαέλ Κορρέα
  7. Ριζοσπάστης, Νικητής ο Ραφαέλ Κορρέα 28 Νοεμβρίου 2006.
  8. Ισημερινός: Αποκάλυψη σχεδίου δολοφονίας του προέδρου, ERT.gr, 14 Ιουνίου 2008.
  9. Λ. ΑΜΕΡΙΚΗ Μέτωπο ΗΠΑ-Κολομβίας εναντίον αριστερών κυβερνήσεων ,Μακεδονία- Θεσσαλονίκη, 5 Μαρτίου 2008.
  10. Στο «κόκκινο» οι σχέσεις Ισημερινού-Κολομβίας, ANT1, 3 Μαρτίου 2008.
  11. BBC News, Ecuador holds Colombia 'plotters', 13 Ιουνίου 2008.
  12. 12,0 12,1 "Avenger against oligarchy" wins in Ecuador The Real News, 27 Απριλίου 2009
  13. Ναυτεμπορική, Ισημερινός. Συντριπτική νίκη του προέδρου Κορία στο δημοψήφισμα για την αλλαγή του Συντάγματος, 29 Σεπτεμβρίου 2008.
  14. Τα Νέα, Ο σοσιαλιστής Κορρέα επανεκλέγεται στον Ισημερινό , 27 Απριλίου 2009.
  15. Πρώτο Θέμα, Ισημερινός: Επανεξελέγη ο Ραφαέλ Κορία, 27 Απριλίου 2009.
  16. http://www.msnbc.msn.com/id/39441275/ns/world_news-americas/
  17. ««Σε κατάσταση εκτάκτου ανάγκης ο Ισημερινός, πραξικόπημα καταγγέλλει ο πρόεδρος»». Ιστότοπος In.gr (Newsroom ΔΟΛ, με πληροφορίες από ΑΠΕ/Reuters/Γαλλικό). 30 Σεπτεμβρίου 2010. http://news.in.gr/world/article/?aid=1231061129. 
  18. Neuman, William (17-2-2013). «President Correa Handily Wins Re-election in Ecuador». The New York Times. https://www.nytimes.com/2013/02/18/world/americas/rafael-correa-wins-re-election-in-ecuador.html?_r=0. 
  19. http://www.ecuadortimes.net/2013/02/19/ap-takes-the-lead-with-two-thirds-of-the-assembly/