Ρατράμνους

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση

Ο Ρατράμνους (9ος αι.), ήταν θεολόγος. Εισήλθε στη μονή του Κορμπί περίπου το 825[1]. Το έργο του De Corpore et Sanguine Domini (843) ήταν προϊόν αντίθεσης στον ρεαλισμό των απόψεων του Πασχάσιους Ραντμπέρτους (Paschasius Radbertus) που εκφράστηκαν σε πραγματεία του επί του μυστηρίου της ευχαριστίας. Στο έργο του De Praedestinatione (849–50), ξεκαθάρισε την πατερική βάση για την πεποίθηση του Γκότσαλκ (Gottschalk) στον διπλό θείο προκαθορισμό προς το καλό ή το κακό. Το έργο του Contra Graecorum Opposita (περ. 867) είναι απάντηση στην κριτική του Φώτιου προς τη δυτική εκκλησία, στην οποία υπερασπίζεται το δόγμα της διπλής εκπόρευσης του αγίου Πνεύματος. Κατά τον 11ο αιώνα η πραγματεία του για την ευχαριστία θεωρήθηκε ασύμβατη με την ιδέα της μετουσίωσης του άρτου και του οίνου και καταδικάστηκε το 1050. Υπήρξε μείζων πηγή για τις διατυπώσεις του δόγματος του Νίκολας Ρίντλεϊ (N. Ridley) για την ευχαριστία.[2]

Σημειώσεις παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. James Ginther 2009, Westminster Handbook to Medieval Theology, John Knox Press, Louisville, KY: Westminster, σσ. 155-6.
  2. "Ratramnus" στο The Concise Oxford Dictionary of the Christian Church (ed.) E. A. Livingstone. Oxford University Press, 2006.