Ρίτσι Μπλάκμορ

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Ο Ρίτσι Μπλάκμορ με τους Deep Purple το 1970

Ο Ρίτσι Μπλάκμορ (αγγλ. Ritchie Blackmore, γενν. 1945) είναι θρυλικός κιθαρίστας και ιδρυτικό μέλος των Deep Purple και των Rainbow, ενώ είναι ενεργός στο συγκρότημα Blackmore's Night. Συγκαταλέγεται στους καλύτερους κιθαρίστες της ροκ μουσικής.

Βιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η παιδική ηλικία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Γεννήθηκε στις 14 Απριλίου 1945 στο Γουέστον Σούπερ Μερ του Βόρειου Σόμερσετ και μετακόμισε στο Ίστον του Μίντλσεξ σε ηλικία 2 ετών. Στα 11 του χρόνια, ο πατέρας του του δώρισε την πρώτη του κιθάρα, υπό τον όρο να μάθει να παίζει κάνοντας μαθήματας κλασικής κιθάρας, για ένα χρόνο. Σταμάτησε το σχολείο σε ηλικία 15 ετών και ξεκίνησε να δουλεύει σαν μηχανικός ασυρμάτων στο αεροδρόμιο του Χίθροου, στο Λονδίνο. Εκείνη τη χρονιά, έκανε μαθήματα ηλεκτρικής κιθάρας με τον Τζιμ Σάλιβαν.

Τα πρώτα χρόνια[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το 1960, δημιουργεί μαζί με το φίλο του Μικ Άντεργουντ, το συγκρότημα The Dominators. Αργότερα, προσχώρησαν στους Satellites για να προχωρήσει ο Μπλάκμορ στους Jaywalkers. Στις αρχές του 1962, εντάχθηκε στους Screaming Lord Sutch's Savages και στο τέλος της ίδιας χρονιάς, πήγαν μαζί με τον Άντεργουντ στους The Outlaws. Στους τελευταίους παρέμεινε για δύο χρόνια, ηχογραφώντας έξι σινγκλ. Το Μάιο του 1964 προσχώρησε στους Heinz & The Wild Boys, όπου έπαιξε σε δύο 12" και δώδεκα 7" σινγκλ, μέσα σε ένα χρόνο. Το 1965 επέστρεψε στους Screaming Lord Sutch, για να ηχογραφήσει άλλο ένα σινγκλ και να περιοδεύσει στη Γερμανία και τελικά, να μετακομίσει μόνιμα στο Αμβούργο.
Στα τέλη του 1965, δημιούργησε τους Three Musketeers με τους οποίους έπαιξε μόνο μία συναυλία για να προσχωρήσει στους Crusaders του Νιλ Κρίστιαν για έξι μήνες, διάστημα κατά το οποίο ηχογράφησαν το σινγκλ "My Baby Left Me". Το 1966, ταξίδεψε στην Ιταλία με τους The Trip για να επιστρέψει στη Γερμανία και να ενταχθεί στους Roman Empire.
Στο διάστημα αυτό ο Μπλάκμορ έπαιζε με μία κόκκινη Gibson ES355.

Deep Purple[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Κύριο λήμμα: Deep Purple

Στα τέλη του 1967, δημιούργησε το συγκρότημα Mandrake Root αλλά δέχθηκε ένα τηλεφώνημα από τον μετέπειτα μάνατζερ των Deep Purple, Τόνι Έντουαρτς, για να επιστρέψει στην Αγγλία και να ενταχθεί στο νέο συγκρότημα που αυτός θα δημιουργούσε. Αρχικά, το συγκρότημα ονομάστηκε Roundabout, με τους Κρις Κέρτις στα φωνητικά, Ντεήβ Κέρτις στο μπάσο, Τζον Λορντ στα πλήκτρα και Μπόμπι Κλαρκ στα τύμπανα. Λίγο αργότερα, άλλαξαν το όνομα τους σε Deep Purple ενώ άλλαξαν και τραγουδιστή, μπασίστα και ντράμερ, με τους Ροντ Έβανς, Νικ Σίμπερ και Ίαν Πέις, αντίστοιχα.
Με αυτή τη γραμμή μελών, οι Deep Purple ηχογράφησαν τρία άλμπουμ, τα "Shades of Deep Purple" (1968), "The Book of Taliesyn" (1968) και "Deep Purple" (1969), ενώ κυκλοφόρησαν και μερικά σινγκλ, πιο επιτυχημένα εκ των οποίων ήταν τα "Hush" και "Kentucky Woman".

Ο Ρίτσι Μπλάκμορ με τους Rainbow το 1977

Το καλοκαίρι του 1969, αποφάσισαν να αλλάξουν τραγουδιστή και μπασίστα, εντάσσοντας στο συγκρότημα τους Ίαν Γκίλαν και Ρότζερ Γκλόβερ, αντίστοιχα. Με τα νέα μέλη, οι Deep Purple ηχογράφησαν τέσσερα στούντιο άλμπουμ ("Deep Purple in Rock" (1970), "Fireball" (1971), "Machine Head" (1972) και "Who Do We Think We Are" (1973)) και δύο ζωντανά ηχογραφημένα άλμπουμ ("Concerto for Group and Orchestra" (1969) και "Made in Japan" (1972)), τα οποία γνώρισαν μεγάλη επιτυχία σε όλο τον κόσμο. Χαρακτηριστικό ήταν το ότι το 1973, οι Deep Purple είναι το # 1 συγκρότημα σε πωλήσεις στις Ηνωμένες Πολιτείες. Επίσης, μεγάλη επιτυχία γνώρισαν τα σινγκλ "Black Night", "Strange Kind of Woman" και "Fireball" στη Μεγάλη Βρετανία, όπως και το "Smoke on the Water" στις ΗΠΑ, όπου βραβεύτηκε ως χρυσό.
Το καλοκαίρι του 1973, αποχωρούν από το συγκρότημα ο Ίαν Γκίλαν και ο Ρότζερ Γκλόβερ για να αντικατασταθούν από τους Ντέιβιντ Κόβερντεϊλ και Γκλεν Χιουζ, αντίστοιχα. Με τις προσθήκες αυτές, οι Deep Purple ηχογράφησαν τα "Burn" και "Stormbringer", πραγματοποιώντας ταυτόχρονα πολύ μεγάλες συναυλίες στην Αμερική και την Ευρώπη.
Τον Απρίλιο του 1975, ο Μπλάκμορ έδωσε την τελευταία του συναυλία με τους Deep Purple, από τους οποίους αποχώρησε λόγω της αυξανόμενης απογοήτευσης του από τα jazz/funk στοιχεία που είχαν υιοθετηθεί στον σκληρό ήχο του συγκροτήματος.

Rainbow[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Κύριο λήμμα: Rainbow

Μετά την αποχώρηση του από τους Purple, ο Μπλάκμορ παρακολούθησε μαθήματα τσέλο από τον Χιού ΜακΝτάουελ των Electric Light Orchestra. Αρχικά, σχεδίαζε να ηχογραφήσει ένα σόλο άλμπουμ άλλα τελικά δημιούργησε το δικό του συγκρότημα, με την ονομασία Ritchie Blackmore's Rainbow, για να παραμείνει μόνο το Rainbow, μετά την κυκλοφορία του πρώτου τους άλμπουμ. Στα φωνητικά, προσέλαβε τον πρώην τραγουδιστή των Elf και μετέπειτα των Black Sabbath, Ρόνι Τζέιμς Ντίο, ο οποίος παρέμεινε στο συγκρότημα μέχρι το 1979. Αντικαταστάθηκε από τον Γκράχαμ Μπονέτ και το 1981 από τον Τζο Λιν Τέρνερ. Επίσης, από τους Rainbow πέρασαν και άλλοι αναγνωρισμένοι μουσικοί όπως ο Κόζι Πάουελ μετέπειτα ντράμερ των Black Sabbath και των ELP, ο Ντον Έρεϊ ο οποίος συνεργάστηκε με μεγάλα ονόματα όπως ο Ozzy Osbourne, οι Black Sabbath, οι Electric Light Orchestra, κ.α. και πλέον είναι μόνιμο μέλος των Deep Purple, ο Ρότζερ Γκλόβερ των Deep Purple, ο Μπόμπι Ροντινέλι των Black Sabbath και Blue Öyster Cult, κ.α..
Κατά τη διάρκεια της εννιάχρονης πορείας τους, οι Rainbow ηχογράφησαν επτά στούντιο και ένα ζωντανό δίσκο, με πέντε από αυτούς να ανεβαίνουν στο βρετανικό Top-10 και τους άλλους τρεις να φτάνουν ως το # 11.

Η επανένωση[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Κύριο λήμμα: Deep Purple
Οι Deep Purple σε ζωντανή εμφάνιση το 1985

Τον Απρίλιο του 1984, ο Μπλάκμορ αποφάσισε να ενώσει ξανά τις δυνάμεις του με την κλασική σύνθεση των Deep Purple, η οποία περιελάμβανε τους Ίαν Γκίλαν, Ρότζερ Γκλόβερ, Τζον Λορντ και Ίαν Πέις. Μαζί, κυκλοφόρησαν το "Perfect Strangers" στα τέλη του 1984, το οποίο έγινε πλατινένιο στις Ηνωμένες Πολιτείες και ανέβηκε στο Top-10 των περισσοτέρων χωρών του πλανήτη. Η περιοδεία που ακολούθησε, ήταν η δεύτερη πιο προσοδοφόρα περιοδεία συγκροτήματος για το 1985, μετά από αυτήν του Μπρους Σπρίνγκστιν. Τον Ιανουάριο του 1987 κυκλοφόρησαν το "The House of Blue Light" το οποίο γνώρισε αρκετά μεγάλη επιτυχία, αλλά οι συνεχείς διαφωνίες του Γκίλαν με τον Μπλάκμορ οδήγησαν στην αποχώρηση του πρώτου από το συγκρότημα, το 1989.
Τον Ίαν Γκίλαν αντικατέστησε ο Τζο Λιν Τέρνερ, με τον οποίο οι Deep Purple ηχογράφησαν το αμφιλεγόμενο "Slaves and Masters" το 1990. Το 1992, ο Γκίλαν επέστρεψε στο συγκρότημα, για να ηχογραφήσουν το "The Battle Rages On". Παρ' όλα αυτά, ο Μπλάκμορ ήταν δυσαρεστημένος από τη συνεργασία του με τον Ίαν Γκίλαν και αποχώρησε από τους Deep Purple στα μέσα της περιοδείας για την προώθηση του τελευταίου δίσκου τους, το Νοέμβριο του 1993.

Οι δεύτεροι Rainbow[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Κύριο λήμμα: Rainbow

Το 1994, ο Μπλάκμορ ξαναδημιούργησε τους Rainbow, με νέα μέλη αυτή τη φορά τον τραγουδιστή Ντούγκι Γουάιτ, τον μπασίστα Γκρεγκ Σμιθ, τον κιμπορντίστα Πολ Μόρις και τον ντράμερ Τζον Ο'Ράιλυ. Με τη νέα αυτή σύνθεση, ηχογράφησαν το στούντιο άλμπουμ "Stranger In Us All" και μετά την περιοδεία για την προώθηση του, ο Μπλάκμορ αποφάσισε να διαλύσει το συγκρότημα για να ξεκινήσει το νέο του project με τη σύζυγο του, Κάντις Νάιτ.

Blackmore's Night[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Κύριο λήμμα: Blackmore's Night

Με τους Blackmore's Night, έχει ηχογραφήσει οκτώ στούντιο, δύο ζωντανά και ένα εορταστικό άλμπουμ. Έχουν γνωρίσει επιτυχία κατά κύριο λόγο στη Γερμανία και την Ιαπωνία, ανεβαίνοντας στις υψηλές θέσεις των τσαρτ της Ιαπωνίας και της Γερμανίας.
Το συγκρότημα αποτελείται από τον Μπλάκμορ, τη σύζυγο του και τραγουδίστρια Κάντις Νάιτ, μαζί με φολκ και ροκ μουσικούς από τη Μεγάλη Βρετανία και τις Ηνωμένες Πολιτείες. Το τελευταίο τους άλμπουμ με τίτλο "Dancer & the Moon", ήταν το πρώτο της καριέρας τους που κατάφερε να μπει στη λίστα του Billboard στις Ηνωμένες Πολιτείες και το Top-100 στην Αγγλία, μπαίνοντας στους καταλόγους επιτυχιών των περισσότερων ευρωπαϊκών χωρών.

Προσωπική ζωή[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Τον Μάιο του 1964, ο Μπλάκμορ παντρεύτηκε την γερμανίδα Μάργκιτ Βόλκμαρ, με την οποία έκανε ένα παιδί, τον Γιούργκεν. Μετά το διαζύγιο τους το 1968, ο Μπλάκμορ παντρεύτηκε την Μπάρμπελ το Σεπτέμβριο του 1969, με την οποία χώρισε στις αρχές της δεκαετίας του '70. Το 1974 μετακόμισε στην Καλιφόρνια των Ηνωμένων Πολιτειών. Εκεί συνέζησε με την τραγουδίστρια όπερας Σοσάννα, η οποία έκανε δεύτερα φωνητικά στο πρώτο άλμπουμ των Rainbow. Το 1978 μετακόμισε στο Κονέκτικατ με την Έιμι Ρόθμαν, την οποία παντρεύτηκε το Μάιο του 1981, αλλά χώρισε δύο χρόνια αργότερα.
Στα 39 του χρόνια, έμαθε να οδηγάει και αγόρασε το πρώτο του αυτοκίνητο. Το 1989 γνώρισε τη μετέπειτα σύζυγο του και τραγουδίστρια των Blackmore's Night, Κάντις Νάιτ. Παντρεύτηκαν το 2008 και έχουν δύο παιδιά, την Εσμεράλντα και τον Ρόρι Ντ' Αρτανιάν.

Κατατάξεις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Guitar World's 100 Greatest Metal Guitarists: # 16
  • Rolling Stone's 100 Greatest Guitarists of All Time: # 55
  • Rate Your Music 25 Greatest Hard Rock Guitarists of All Time: # 14
  • Digital Dream Door 100 Greatest Metal Guitarists: # 4
  • Digital Dream Door 100 Greatest Rock Guitarists: # 6

Δισκογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

με τους Deep Purple[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

με τους Rainbow[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

με τους Blackmore's Night[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Shadow of the Moon (1997)
  • Under a Violet Moon (1999)
  • Fires at Midnight (2001)
  • Past Times with Good Company (2002)
  • Ghost of a Rose (2003)
  • The Village Lantern (2006)
  • Winter Carols (2006)
  • Paris Moon (2007)
  • Secret Voyage (2008)
  • Autumn Sky (2010)
  • A Knight in York (2012)
  • Dancer & the Moon (2013)

Άλλες συμμετοχές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Green Bullfrog - Green Bullfrog (1972)
  • Screaming Lord Sutch & Heavy Friends - Hands Off Jack The Ripper (1972)
  • Randy, Pie & Family - Hurry To The City/Looking with Eyes of Love (1973)
  • Adam Faith - I Survive (1974)
  • Jack Green - Humanesque (1980)
  • Rock Aid Armenia - The Earthquake Album (1990)
  • Laurent Voulzy - Caché Derrière (1992)
  • Twang! A Tribute To Hank Marvin & The Shadows (1996)
  • Sweet - All Right Now (1996)
  • Pat Boone - In a Metal Mood: No More Mr. Nice Guy (1997)
  • Geyers Schwarzer Haufen - Live '99 (1999)
  • Geyers Schwarzer Haufen - Historock Lästerzungen (2004)
  • William Shatner - Seeking Major Tom (2011)

Γκεστ ηχογραφήσεις τη δεκαετία του '60[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • The Outlaws - "The Return Of The Outlaws" (σινγκλ, 1963)
  • The Outlaws - "That Set The Wild West Free" (σινγκλ, 1963)
  • The Outlaws - "Law And Order" (σινγκλ, 1963)
  • Michael Cox - "Don’t You Break My Heart" (σινγκλ, 1963)
  • Michael Cox - "Gee What A Party" (σινγκλ, 1963)
  • Glenda Collins - "I Feel So Good" (σινγκλ, 1963)
  • Glenda Collins - "If You Gotta Pick A Baby" (σινγκλ, 1963)
  • Heinz - "Dreams Do Come True" (σινγκλ, 1963)
  • Heinz - "Just Like Eddie" (σινγκλ, 1963)
  • Heinz - Tribute To Eddie (EP σινγκλ, 1963)
  • Heinz - "Heinz" (EP σινγκλ, 1963)
  • Heinz - "Country Boy" (σινγκλ, 1963)
  • Heinz - "Live It Up" (EP σινγκλ, 1963)
  • Houston Wells - "Only The Heartaches" (σινγκλ, 1963)
  • Dave Adams - "Like A Bird Without Feathers" (σινγκλ, 1963)
  • Dave Adams - "You Made Me Cry" (σινγκλ, 1963)
  • Jenny Moss - "Hobbies" (σινγκλ, 1963)
  • Geoff Goddard - "Sky Men" (σινγκλ, 1963)
  • Pamela Blue - "My Friend Bobby" (σινγκλ, 1963)
  • Gunilla Thorne - "Go On Then" (σινγκλ, 1963)
  • Joe Meek Orchestra - "The Kennedy March" (σινγκλ, 1963)
  • The Outlaws - "Keep A Knockin’" (σινγκλ, 1964)
  • The Outlaws - "The Bike Beat Part 1" (σινγκλ, 1964)
  • Glenda Collins - "Baby It Hurts" (σινγκλ, 1964)
  • Glenda Collins - "Lollipop" (σινγκλ, 1964)
  • The Sharades - "Boy Trouble" (σινγκλ, 1964)
  • Andy Cavell - "Tell The Truth" (σινγκλ, 1964)
  • Davy Kaye - "A Fool Such As I" (σινγκλ, 1964)
  • Houston Wells - "Galway Bay" (σινγκλ, 1964)
  • Houston Wells & The Marksmen - Ramona (EP σινγκλ, 1964)
  • Heinz - "You Were There" (σινγκλ, 1964)
  • Heinz - "Please Little Girl" (σινγκλ, 1964)
  • Heinz - "Questions I Can’t Answer" (σινγκλ, 1964)
  • Valerie Masters - "Christmas Calling" (σινγκλ, 1964)
  • The Outlaws - "Only For You" (σινγκλ, 1965)
  • Michael Cox - Michael Cox in Sweden (EP σινγκλ, 1965)
  • Glenda Collins - "Johnny Loves Me" (σινγκλ, 1965)
  • Glenda Collins - "Thou Shalt Not Steal" (σινγκλ, 1965)
  • Heinz - "Digging My Potatoes" (σινγκλ, 1965)
  • Heinz - "Don’t Think Twice It’s All Right" (σινγκλ, 1965)
  • Heinz - "End Of The World" (σινγκλ, 1965)
  • Heinz - "Heart Full Of Sorrow" (σινγκλ, 1965)
  • Screaming Lord Sutch - "The Train Kept A Rollin’" (σινγκλ, 1965)
  • Richie Blackmore Orchestra - "Getaway" (σινγκλ, 1965)
  • The Tornados - "Early Bird" (σινγκλ, 1965)
  • Jess Conrad - "It Can Happen To You" (σινγκλ, 1965)
  • The Lancasters - "Satan’s Holiday" (σινγκλ, 1965)
  • The Sessions - "Let Me In" (σινγκλ, 1965)
  • Heinz - "Movin’ In" (σινγκλ, 1966)
  • Ronnie Jones - "My Only Souvenir" (σινγκλ, 1966)
  • Soul Brothers - "Goodbye Babe, Goodbye" (σινγκλ, 1966)
  • Neil Christian & The Crusaders - "My Baby Left Me" (σινγκλ, 1968)
  • Boz - "I Shall Be Released" (σινγκλ, 1968)
  • Sundragon - "Five White Horses" (σινγκλ, 1968)
  • Sundragon - "Green Tambourine" (ΕΡ σινγκλ, 1968)
  • Anan - "Medina" (σινγκλ, 1968)

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Εξωτερικές συνδέσεις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Commons logo
Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα