Ρίο
| Ρίο | |
|---|---|
|
|
|
| Γεωγρ. διαμ. | Πελοπόννησος |
| Περιφέρεια | Δυτικής Ελλάδας |
| Νομός | Αχαΐας |
| Δήμος | Δήμος Πατρέων |
| Πληθυσμός | 5.231 (2001) |
| Ταχ. κώδ. | 26500, 26504 |
| Τηλ. κωδ. | 2610 |
| Παλαιά ονομασία | Άγιος Γεώργιος |
Το Ρίο είναι παραθαλάσσια κωμόπολη του δήμου Πατρέων και έδρα της ομώνυμης τοπικής κοινότητας του. Βρίσκεται στο Ακρωτήριο Ρίου. Σύμφωνα με την απογραφή του 2001 είχε 5.231 κατοίκους.
Πίνακας περιεχομένων |
[Επεξεργασία] Ιστορία και δημογραφία
Στο Ρίο αναφέρεται κατοίκηση από την αρχαιότητα, εκεί που βρίσκεται σήμερα το κάστρο ήταν ο ναός του Ποσειδώνα και διοργανώνονταν οι αγώνες Ρίεια. Η εγκατάσταση πιστεύεται ότι είναι μόνιμη έως σήμερα σε μικρούς οικισμούς ή αγροικίες. Το 1499 οι Οθωμανοί έκτισαν στη θέση του αρχαίου ναού το Κάστρο για να ελέγχουν το θαλάσσιο πέρασμα.
Στον Μεσαίωνα αναφέρεται πρώτη φορά σαν οικισμός το 1697 σαν "Καλύβια του Καστελίου" με 61 κατοίκους. Το 1718 γίνεται εγκατάσταση Οθωμανικών οικογενειών λόγω του γειτονικού φρουρίου, αναφέρονται το 1821 πενήντα οικογένειες. Ο Πουκεβίλ αναφέρει 180 οικογένειες Οθωμανών και Ελλήνων. το 1899 αναφέρεται με το όνομα "Άγιος Γεώργιος Ρίου" με 421 οικογένειες. Το 1923 έγινε εγκατάσταση προσφύγων από την Μικρά Ασία. Με την απογραφή του 2001 βρέθηκαν 5.231 κάτοικοι.
[Επεξεργασία] Διοίκηση
Το 1835 η κωμόπολη αποτέλεσε την έδρα του ομώνυμου δημοτικού διαμερίσματος του δήμου Παναχαιών. Το 1841 με το ΦΕΚ 5 αποτέλεσε την έδρα του ομώνυμου δημοτικού διαμερίσματος του Δήμου Πατρέων. Το 1912 έγινε έδρα της ανεξάρτητης κοινότητας Ρίου. Το 1982 με το ΦΕΚ 12/1982 ονομάζεται επίσημα σε Ρίο.[1] Το 1998, με το σχέδιο Καποδίστριας, έγινε έδρα του δήμου Ρίου. Τέλος το 2010, με το σχέδιο Καλλικράτης, γίνεται έδρα της Δημοτικής Κοινότητας Ρίου του Δήμου Πατρέων.
[Επεξεργασία] Γεωγραφία
Το Ρίο βρίσκεται οκτώ χιλιόμετρα βορειανατολικά της Πάτρας. Συνορεύει με τα χωριά Ακταίο και Κάτω Καστρίτσι και τη συνοικία Προάστιο της Πάτρας. Περιλαμβάνει πολλές περιοχές και οικισμούς όπως τον Καστελλόκαμπο, τα Ζαιμέϊκα (από την Οικογένεια Ζαΐμη) και τα Πετιμεζαίικα (από την Οικογένεια Πετιμεζά).
[Επεξεργασία] Υποδομές
Στο Ρίο υπάρχουν το Πανεπιστήμιο Πατρών, Πανεπιστημιακό Γενικό Νοσοκομείο Πατρών, η Γέφυρα Ρίου-Αντιρίου, το Πορθμείο Ρίου-Αντιρρίου , το Κάστρο του Ρίου και το Καζίνο Ρίου. Όσον αφορά την πρωτοβάθμια εκπαίδευση, η κωμόπολη εξυπηρετείται από δημοτικό σχολείο από το 1866.
Από το Ρίο περνάει ανισόπεδα η Εθνική Οδός 8α (νέα Εθνική Οδός Αθήνας-Κορίνθου-Πάτρας). Επίσης αποτελεί το τερματικό σημείο της Εθνικής Οδού 8 (παλαιά Εθνική Οδός Αθήνας-Κορίνθου-Πάτρας). Σιδηροδρομική γραμμή διασχίζει την περιοχή, η οποία εξυπηρετείται από τον σιδηροδρομικό σταθμό Ρίου. Η κωμόπολη εξυπηρετείται από λεωφορεία της αστικής συγκοινωνίας με τις γραμμές 6 και 9.
[Επεξεργασία] Αθλητισμός
Ο αθλητικός σύλλογος της κωμόπολης είναι ο «Αετός». Επίσης στο Ρίο εδρεύει ο ομώνυμος σκακιστικός σύλλογος.
Όσον αφορά την αθλητική ιστορία της περιοχής, στο Ρίο τελέσθηκαν οι πρώτοι πανελλήνιοι σκοπευτικοί αγώνες, τα λεγόμενα τότε «Ελευθέρια». Οι αγώνες πραγματοποιήθηκαν στις 28 Ιουλίου 1910.[2]
[Επεξεργασία] Παραπομπές
- ↑ Πανδέκτης, Άγιος Γεώργιος Ρίου - Ρίον
- ↑ Νεολόγος, φύλλο 30 Ιουνίου 1910
[Επεξεργασία] Πηγές
- Αλέξιου Παναγόπουλου, Ιστορικό λεξικό περιοχής δήμου Ρίου, Εκδόσεις Περί Τεχνών, Πάτρα 2003, ISBN 960-8260-32-9
|
|||||
