Ράινχαρντ Σέερ

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Ο ναύαρχος Ράινχαρντ Σέερ

Ο Ράινχαρντ Σέερ (Reinhard Scheer, 30 Σεπτεμβρίου 1863 - 26 Νοεμβρίου 1928) ήταν Γερμανός αξιωματικός του πολεμικού ναυτικού.

Βιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Γεννήθηκε στις 30 Σεπτεμβρίου 1863 στην πόλη Ομπερκίρχεν, κοντά στο Αννόβερο και ήταν γιος του εφημέριου Γιούλιους Σέερ και της Μαρία Ράινχαρντ. Φοίτησε στην Αυτοκρατορική Ναυτική σχολή του Κιέλου ως δόκιμος το 1879, φτάνοντας μέχρι το βαθμό του ναυάρχου. Διακρίθηκε για τη φιλομάθειά του την εργατικότητα και τη προσήλωση στο καθήκον.

Υπήρξε από τους σημαντικότερους συνεργάτες του αρχιναυάρχου Τίρπιτς, του δημιουργού του Αυτοκρατορικού γερμανικού Ναυτικού. Ο Σέερ προήχθη αντιναύαρχος λίγο πριν το ξέσπασμα του μεγάλου πολέμου.
Τον Ιανουάριο του 1916, κατά τη διάρκεια του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου, διορίστηκε διοικητής της Γ' μοίρας θωρηκτών του Στόλου Ανοικτής Θάλασσας του Γερμανικού Αυτοκρατορικού Ναυτικού. Στα τέλη Μαΐου του ίδιου έτους ανέλαβε Αρχηγός του Στόλου όπου εμφυσώντας θέρρος και τόλμη στα πληρώματα των πλοίων του οδήγησε το στόλο στην έξοδό του στη Βόρεια Θάλασσα και σε σύγκρουση, στις 31 Μαΐου 1916, με τον μητροπολιτικό στόλο του Ηνωμένου Βασιλείου, η οποία έμεινε γνωστή ως ναυμαχία της Γιουτλάνδης.

Στη σύγκρουση αυτή, οι Γερμανοί κατάφεραν να επιφέρουν σοβαρές απώλειες στους Βρετανούς, σχεδόν διπλάσιες απ΄ όσες υπέστησαν αυτοί, πλην όμως βρέθηκαν πολύ κοντά στην κύκλωση και την ολοκληρωτική καταστροφή. Η αριστοτεχνική όμως εκτέλεση του ελιγμού της "διαδοχικής υποστροφής", της λεγόμενης ες (S), σε συνδυασμό με την άριστη οργάνωση του ναυτικού πυροβολικού των πλοίων του και της "συνεννόησης" που τηρούσε με αυτά, κατάφερε o Σέερ και ξέφυγε δύο φορές από τη "λαβίδα" που εφάρμοζε ο αγγλικός Μεγάλος Στόλος.

Αν και αυτή η καθαυτή η επιτυχία ελιγμού δεν αποτέλεσε νίκη, η γερμανική πλευρά προπαγάνδιζε και διασάλπιζε το γεγονός ως σπουδαία γερμανική νίκη, ενώ ο ίδιος συμπέρανε οριστικά ότι ήταν αδύνατη η επικράτηση του στόλου επιφανείας στη Βόρεια Θάλασσα έναντι των Βρετανών χωρίς υποβρυχιακή κάλυψη. Έγινε έτσι θερμός υποστηρικτής του ολοκληρωτικού υποβρυχιακού πολέμου.

Τον Αύγουστο του 1918 προήχθη σε αρχηγό Γενικού Επιτελείου Ναυτικού, θέση την οποία και διατήρησε μέχρι την ανακωχή στις 11 Νοεμβρίου 1918 όπου στη συνέχεια και αποστρατεύθηκε.

Ήταν παντρεμένος με την Έμιλι Μορ, με την οποία απέκτησε δύο κόρες, την Μαρριάνε και την Έλσε. Η σύζυγός του δολοφονήθηκε το 1920 στη διάρκεια απόπειρας ληστείας στην κατοικία τους, στη Βαϊμάρη.

Η κηδεία του ναυάρχου Ρ. Σέερ

Απεβίωσε στις 26 Νοεμβρίου 1928 στην πόλη Μάρκτρεντβιτς της Βαυαρίας αφού συνέγραψε τα απομνημονεύματά του υπό τον τίτλο Ο Στόλος ανοικτής θαλάσσης της Γερμανίας στον Παγκόσμιο Πόλεμο". Ενταφιάστηκε με τιμές στη Βαϊμάρη.

Το 1933, στη διάρκεια του μεσοπολέμου, το όνομά του δόθηκε προς τιμή στο δεύτερο ναυπηγούμενο τότε γερμανικό θωρηκτό τσέπης, που συμμετείχε στο Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο Ναύαρχος Σέερ. Το πρώτο ήταν το "Ντόυτσλαντ" (=Γερμανία).

Δείτε επίσης[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • "Νεώτερον Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν Ηλίου" τομ.16ος, σελ.910