Πρόεδρος Γουίλσον

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Πρόεδρος Γουίλσον
Wilson1944.jpg
Σκηνοθεσία Χένρι Κινγκ
Παραγωγή Ντάριλ Φ. Ζάνουκ
Σενάριο Λαμάρ Τρότι
Πρωταγωνιστές Αλεξάντερ Νοξ
Τζέραλντιν Φιτζέραλντ
Τσαρλς Κόμπερν
Τόμας Μίτσελ
Σερ Σέντρικ Χάρντγουικ
Κυκλοφορία 1944
Πρώτη προβολή Country flag 1/8/1944
Μουσική Άλφρεντ Νιούμαν
Διάρκεια 154 λεπτά
Γλώσσα Αγγλικά
Σελίδα IMDb

Η ταινία Πρόεδρος Γούιλσον (αγγλ. Wilson) είναι βιογραφικό δράμα παραγωγής 1944, σε σκηνοθεσία Χένρι Κινγκ, με θέμα τη ζωή του προέδρου των Η.Π.Α. Γούντροου Ουίλσον. Πρωταγωνιστές της ταινίας είναι ο Αλεξάντερ Νοξ, η Τζέραλντιν Φιντζέραλντ και ο Τσαρλς Κόμπερν. Το σενάριο της ταινίας γράφτηκε από τον Λαμάρ Τρότι, υπό τις οδηγίες της κόρης του προέδρου Γουίλσον, Έλινορ Γούιλσον ΜακΈιντου[1]. Η ταινία προτάθηκε για 10 βραβεία Όσκαρ μεταξύ των οποίων και για Όσκαρ Καλύτερης Ταινίας κερδίζοντας συνολικά πέντε[2].

Πληροφορίες[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η ταινία αποτέλεσε φιλόδοξο εγχείρημα του προέδρου της 20th Century Fox Ντάριλ Φ. Ζάνουκ, ο οποίος θαύμαζε το έργο του προέδρου Γουίλσον. Παρά το γεγονός ότι η ταινία έλαβε θετικές κριτικές,[3], δεν ήταν εξίσου επιτυχημένη στο Box-Office, κάτι που ενόχλησε τον Ζάνουκ, ο οποίος απαγόρευσε στους υπαλλήλους του να μιλούν για την ταινία υπό την παρουσία του. Η ταινία είχε προϋπολογισμό 4 εκατομμυρίων δολαρίων κι έκανε εισπράξεις 2 εκατομμυρίων.

Κατά τη διάρκεια του δεύτερου συμβουλίου του Κεμπέκ, ο Φράνκλιν Ρούζβελτ πρότεινε στον πρωθυπουργό του Ηνωμένου Βασιλείου Ουίνστον Τσώρτσιλ να δουν μαζί την ταινία. Αλλά ο Τσώρτσιλ βαρέθηκε και στα μισά της πήγε να κοιμηθεί.

Ο κριτικός κινηματογράφου Μάνι Φέρμπερ δεν ενθουσιάστηκε επίσης με την ταινία κι έγραψε στην κριτική του: Η επίδραση της ταινίας είναι παρόμοια με εκείνη που προκαλούν οι καρτ ποστάλ με αξιοθέατα που αγοράζει κανείς από τους σιδηροδρομικούς σταθμούς, οι οποίες ξεδιπλώνονται σαν ακορντεόν και εμφανίζουν τις ομορφιές της πόλης. Οι παραγωγοί σίγουρα γνωρίσουν πολλά περισσότερα για τον Παγκόσμιο Πόλεμο, τη συνθήκη των Βερσαλλιών, αλλά και για τον ίδιο τον Ουίλσον, αλλά όλα αυτά αποκρύπτονται από την ταινία με τον ίδιο τρόπο που στις καρτ ποστάλ δεν εμφανίζονται τα κακόφημα τετράγωνα της πόλης. Τρία τέταρτα μετά την έναρξη της ταινίας εμφανίζεται δελτίο με αναφορές στον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο, που κάνει όλα όσα προηγήθηκαν κι όσα ακολουθούν στην ταινία να φαίνονται κωμικά[4].

Βραβεία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Παρά το γεγονός ότι η ταινία αποτέλεσε εμπορική αποτυχία, η Αμερικανική Ακαδημία Κινηματογραφικών Τεχνών και Επιστημών την τίμησε με 10 υποψηφιότητες για βραβείο Όσκαρ μεταξύ των οποίων και για Όσκαρ Καλύτερης Ταινίας, έχασε όμως το βραβείο από την ταινία του Λίο ΜακΚάρεϊ Ο Δρόμος της Αγάπης (Going my Way, 1944). Ο Αλεξάντερ Νοξ υποψήφιος για Όσκαρ Α' Ανδρικού Ρόλου έχασε το βραβείο από τον Μπινγκ Κρόσμπι, που κρίθηκε νικητής για το Ο Δρόμος της Αγάπης[5].

Βραβεία Ακαδημίας Κινηματογράφου (Όσκαρ)

Βράβευση:

  • Φωτογραφίας, σε έγχρωμη ταινία - Λίον Σάμροϊ
  • Καλλιτεχνικής Διεύθυνσης σε έγχρωμη ταινία - Γουίαρντ Ίνεν & Τόμας Λιτλ
  • Μοντάζ – Μπάρμπαρα ΜακΛιν
  • Πρωτότυπου Σεναρίου - Λαμάρ Τρότι
  • Ήχου - Ε.Χ. Χάνσεν

Υποψηφιότητα:

  • Καλύτερης Ταινίας - Ντάριλ Φ. Ζάνουκ
  • Σκηνοθεσίας - Χένρι Κινγκ
  • Α’ Ανδρικού Ρόλου – Αλεξάντερ Νοξ
  • Ειδικών Εφέ - Φρεντ Σέρσιν
  • Μουσικής Επιμέλειας - Άλφρεντ Νιούμαν

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Knock, Thomas J. "History with Lightning": The Forgotten Film Wilson. American Quarterly, Vol. 28, No. 5 (Winter, 1976), pp. 523-543
  2. «The 17th Academy Awards (1945) Nominees and Winners». oscars.org. http://www.oscars.org/awards/academyawards/legacy/ceremony/17th-winners.html. Ανακτήθηκε στις 2011-08-15. 
  3. Codevilla, Angelo (2010-07-16) America's Ruling Class, The American Spectator
  4. Farner, Manny, The New Republic, August 14, 1944
  5. «NY Times: Wilson». NY Times. http://movies.nytimes.com/movie/54699/Wilson/details. Ανακτήθηκε στις 2008-12-19. 

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]