Προεδρική Εκλογή των Ηνωμένων Πολιτειών 1976
|
|
Αυτό το λήμμα χρειάζεται επιμέλεια ώστε να ανταποκρίνεται σε υψηλότερες προδιαγραφές ορθογραφικής και συντακτικής ποιότητας ή μορφοποίησης. Γίνετε περισσότερο συγκεκριμένοι ως προς το τι χρειάζεται το λήμμα με {{επιμέλεια|αίτιο}} ή χρησιμοποιήστε ένα πρότυπο όπως το {{μορφοποίηση}}.Για περαιτέρω βοήθεια, δείτε τα λήμματα πώς να επεξεργαστείτε μια σελίδα και τον οδηγό μορφοποίησης λημμάτων. |
|
|
Αυτό το λήμμα χρειάζεται μετάφραση. Αν θέλετε να συμμετάσχετε, μπορείτε να επεξεργαστείτε το λήμμα μεταφράζοντάς το ή προσθέτοντας δικό σας υλικό και να αφαιρέσετε το {{μετάφραση}} μόλις το ολοκληρώσετε. Είναι πιθανό (και επιθυμητό) το ξενόγλωσσο κείμενο να έχει κρυφτεί σαν σχόλιο με τα <!-- και -->. Πατήστε "επεξεργασία" για να δείτε ολόκληρο το κείμενο. |
|
||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
|
||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Χάρτης των αποτελεσμάτων των προεδρικών εκλογών. δηλώνει τις πολιτείες που κέρδισαν οι Κάρτερ/Μοντέηλ, Red δηλώνει αυτές που κέρδισαν οι Φορντ/Ντόουλ. Ο Ρόναλντ Ρέιγκαν έλαβε μια εκλεκτορική ψήφο από έναν "άπιστο εκλέκτορα" στην Ουάσινγκτον. Οι αριθμοί δείχνουν τον αριθμό εκλεκτορικών ψήφων όπως κατανέμεται σε κάθε πολιτεία. |
||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
||||||||||||||||||||||||||||||||||
Οι Προεδρικές εκλογές των ΗΠΑ 1976 ακολούθησαν την παραίτηση του Προέδρου Ρίτσαρντ Νίξον στον απόηχο του σκανδάλου Ουότεργκεϊτ. Αντίπαλοι ήταν ο Ρεπουμπλικάνος υποψήφιος και κάτοχος του αξιώματος Πρόεδρος Τζέραλντ Φορντ, και ο πρώην κυβερνήτης της Τζόρτζια, Τζίμμυ Κάρτερ, υποψήφιος με το κόμμα των Δημοκρατικών. Ο Φορντ πιστώθηκε την αργή ανάπτυξη της οικονομίας και πλήρωσε το πολιτικό τίμημα. Ο Κάρτερ προβλήθηκε ως προερχόμενος εκτός της Ουάσινγκτον και μεταρρυθμιστής και επικράτησε με μικρή διαφορά. Ήταν ο πρώτος Πρόεδρος που εκλέχθηκε από τον Βαθύ Νότο μετά τον Ζαχαρία Τέιλορ το 1848, και ο πρώτος πρόεδρος από τον Βαθύ Νότο μετά τον Άντριου Τζόνσον (1865-1869).
Κανένας Δημοκρατικός υποψήφιος μετά το 1976 δεν έχει κατορθώσει να ισοφαρίσει ή να βελτιώσει την εκλογική επίδοση του Κάρτερ στον Αμερικανικό Νότο.
Όταν οι προκριματικοί άρχισαν ο Κάρτερ ήταν σχετικά άγνωστος σε εθνικό επίπεδο και πολλές πολιτικές αυθεντίες θεωρούσαν πιο γνωστούς υποψήφιους, όπως ο Γερουσιαστής Χένρι Μ. Τζάκσον της Ουάσινγκτον, ο Κυβερνήτης Τζορτζ Ουάλλας της Αλαμπάμα, και ο Κυβερνήτης της Καλιφόρνια Τζέρρυ Μπράουν, ως τους ευνοούμενους για το χρίσμα.
Πίνακας περιεχομένων |
Προτάσεις [Επεξεργασία]
Δημοκρατικό Κόμμα [Επεξεργασία]
Δημοκρατικοί υποψήφιοι
- Τζίμμυ Κάρτερ, πρώην Κυβερνήτης της Τζόρτζια
- Τζέρρυ Μπράουν, κυβερνήτης της Καλιφόρνια
- Τζωρτζ Ουάλλας, κυβερνήτης της Αλαμπάμα
- Μόρρις Ούνταλ, βουλευτής των ΗΠΑ από την Αριζόνα
- Χένρι Μ. Τζάκσον, γερουσιαστής των ΗΠΑ από την Ουάσινγκτον
- Φρανκ Τσερτς,γερουσιαστής των ΗΠΑ από το Αϊντάχο
- Ρόμπερτ Μπάιρντ, γερουσιαστής των ΗΠΑ από τη Δυτική Βιρτζίνια
- Σάρτζεντ Σράιβερ, πρώην πρέσβης των ΗΠΑ στη Γαλλία από το Μέριλαντ
- Φρεντ Ρ. Χάρρις, πρώην γερουσιαστής των ΗΠΑ από την Οκλαχόμα
- Μπερτς Μπάυ, γερουσιαστής των ΗΠΑ από την Ιντιάνα
- Λόυντ Μπέντσεν, γερουσιαστής των ΗΠΑ από το Τέξας
- Τέρρυ Σάνφορντ, πρώην κυβερνήτης της Βόρειας Καρολίνας
- Μίλτον Σαπ, κυβερνήτης της Πενσυλβάνια
Πινακοθήκη των υποψηφίων [Επεξεργασία]
-
Ο πρώην Κυβερνήτης Τζίμμυ Κάρτερ της Τζόρτζια
-
Ο Κυβερνήτης Τζορτζ Ουάλλας της Αλαμπάμα
-
Ο Αντιπρόσωπος Μόρρις Ούνταλ της Αριζόνα
-
Ο Γερουσιαστής Χένρι Μ.Τζάκσον της Ουάσινγκτον
-
Ο Γερουσιαστής Φρανκ Τσερτς του Αϊντάχο
-
Ο Γερουσιαστής Ρόμπερτ Μπάιρντ της Δυτικής Βιρτζίνια
-
Ο πρώην Πρέσβης στη Γαλλία Σάρτζεντ Σράιβερ του Μέριλαντ
-
Ο πρώην Γερουσιαστής Φρεντ Χάρρις της Οκλαχόμα
-
Ο Γερουσιαστής Μπερτς Μπάϋ της Ιντιάνα
-
Ο Γερουσιαστής Λόυντ Μπέντσεν του Τέξας
-
Ο πρώην Κυβερνήτης Τέρρυ Σάνφορντ της Βόρειας Καρολίνας
Γενικές εκλογές [Επεξεργασία]
Αποτελέσματα [Επεξεργασία]
Παρά τα λάθη στη διάρκεια της εκστρατείας του, ο Φορντ κατάφερε να καλύψει τη διαφορά του, σύμφωνα με τις σφυγμομετρήσεις, ώστε κατά την ημέρα των εκλογών η αναμέτρηση κρινόταν ως αμφίρροπη. Η ημέρα εκλογής ήταν η 2η Νοεμβρίου, και χρειάστηκε το μεγαλύτερο μέρος της νύχτας και το επόμενο πρωινό για να καθοριστεί ο νικητής. Μόνο στις 3:30 π.μ. (EST), ανακοινώθηκε ότι σύμφωνα με το τηλεοπτικό δίκτυο NBC ο Κάρτερ είχε επικρατήσει στο Μισσισσιππή, έχοντας ως εκ τούτου συγκεντρώσει περισσότερες από τις 270 εκλεκτορικές ψήφους που χρειάζονταν για να κερδίσει (δευτερόλεπτα αργότερα, το ABC News επίσης ανακήρυξε τον Κάρτερ νικητή με βάση προβλέψεις για το Ουισκόνσιν και τη Χαβάη· το CBS News ανακοίνωσε τη νίκη του Κάρτερ στις 3:45 π.μ.).[1] Ο Κάρτερ επικράτησε του Φορντ με δύο ποσοστιαίες μονάδες σε εθνικό επίπεδο. Η διαφορά στις εκλεκτορικές ψήφους ήταν η μικρότερη από το 1916. Ο Κάρτερ ήρθε πρώτος σε 23 πολιτείες με 297 εκλεκτορικές ψήφους, ενώ ο Φορντ κέρδισε 27 πολιτείες και 240 εκλεκτορικές ψήφους (ένας εκλέκτορας από την πολιτεία της Ουάσινγκτον, που ανήκε στον Φορντ, ψήφισε τον Ρέιγκαν). Η νίκη του Κάρτερ προήλθε πρωτίστως από την σχεδόν ολοκληρωτική σάρωση του Νότου (έχασε μόνο στη Βιρτζίνια), και τις οριακές του νίκες στις μεγάλες Βόρειες πολιτείες όπως η Νέα Υόρκη, το Οχάιο και η Πενσυλβάνια. Ο Φορντ είχε καλή επίδοση στις Δυτικές πολιτείες, κερδίζοντας όλες πλην της Χαβάης. Η πιο σκληρά διεκδικούμενη πολιτεία στις εκλογές ήταν το Όρεγκον, όπου ο Φορντ κέρδισε με πολύ μικρή διαφορά.
Οι πολιτείες που τελικά διασφάλισαν την νίκη του Κάρτερ ήταν το Ουισκόνσιν (1,68% διαφορά) και το Οχάιο (1,27% διαφορά). Αν ο Φορντ είχε κερδίσει αυτές τις δύο πολιτείες και όλες τις άλλες πολιτείες που κέρδισε, θα είχε ανέλθει στην προεδρία. Οι 27 πολιτείες που κέρδισε ο Φορντ ήταν και παραμένουν οι περισσότερες πολιτείεςπ ου κερδήθηκαν ποτέ από έναν ηττημένο υποψήφιο.
Ο Κάρτερ ήταν ο πρώτος Δημοκρατικός μετά τον Τζον Φ. Κέννεντι το 1960 που κέρδισε τις πολιτείες του Βαθέος Νότου, και ο πρώτος μετά τον Λύντον Τζόνσον το 1964 που κέρδισε με μεγάλη πλειοψηφία στις νότιων πολιτειών. Ο Κάρτερ είχε πολύ καλή επίδοση στην πολιτεία της καταγωγής του, την Τζόρτζια, κερδίζοντας το 66,7% των ψήφων και κάθε κομητεία στην πολιτεία. Το 50,1% των ψήφων ήταν η μόνη φορά από το 1964 που ένας Δημοκρατικός κατάφερε να αποκτήσει απόλυτη πλειοψηφία της λαϊκής ψήφου σε μια προεδρική αναμέτρηση, μέχρι που ο Μπάρακ Ομπάμα κέρδισε περίπου το 53% των ψήφων 32 έτη αργότερα. Ο Κάρτερ είναι ένας από τους πέντε Δημοκρατικούς που κέρδισε την απόλυτη πλειοψηφία της λαϊκής ψήφου μετά τον Αμερικανικό Εμφύλιο Πόλεμο. Οι άλλοι ήταν ο Σάμιουελ Τίλντεν, ο Φράνκλιν Ρούζβελτ, ο Λύντον Τζόνσον, και ο Μπάρακ Ομπάμα.
Στατιστικά [Επεξεργασία]
| Προεδρικός υποψήφιος | Κόμμα | Πολιτεία Προέλευσης | Λαϊκή ψήφος | Εκλεκτορική ψήφος |
Συνυποψήφιος | |||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Count | Pct | Υποψήφιος Αντιπρόεδρος | Πολιτεία Προέλευσης | Εκλεκτ. ψήφος | ||||
| James Earl Carter, Jr. | Δημοκρατικό | Τζόρτζια | 40.831.881 | 50,08% | 297 | Walter Frederick Mondale | Μινεσότα | 297
Πρότυπο:U.S. presidential ticket box vp rowspan Πρότυπο:U.S. presidential ticket box subrow |
| Eugene McCarthy | (none) | Minnesota | 740.460 | 0,91% | 0 | (b)</su> | (b) | 0 |
| Roger MacBride | Libertarian | Βέρμοντ | 172.553 | 0,21% | 0 | David Bergland | Καλιφόρνια | 0 |
| Λέστερ Μάντοξ | Αμερικανικό Ανεξάρτητο | Τζόρτζια | 170.274 | 0,21% | 0 | Ουίλλιαμ Ντάικ | Ουισκόνσιν | 0 |
| Thomas J. Anderson | Αμερικανικό | (c) | 125.271 | 0,19% | 0 | Ρούφους Σάκελφορντ | 0 | |
| Πίτερ Καμέχο | Σοσιαλιστικό Εργατικό | California | 90.986 | 0,11% | 0 | Willie Mae Reid | 0 | |
| Gus Hall | Communist | New York | 58,709 | 0.07% | 0 | Τζάρβις Τάινερ | 0 | |
| Margaret Wright | People's | 49,013 | 0.06% | 0 | Benjamin Spock | 0 | ||
| Λύντον ΛαΡους | U.S. Labor | Νέα Υόρκη | 40,043 | 0,05% | 0 | Ρ. Γουέιν Έβανς | 0 | |
| Άλλα | 70,785 | 0.08% | — | Άλλα | — | |||
| Σύνολο | 81.531.584 | 100% | 538 | 538 | ||||
| Χρειάζονταν για την νίκη | 270 | 270 | ||||||
Πηγή (Λαϊκή ψήφος): Leip, David. {{{έτος}}} Presidential Election Results. Dave Leip's Atlas of U.S. Presidential Elections (7 Αυγούστου 2005).
Πηγή (Εκλεκτορική Ψήφος): Πρότυπο:National Archives EV source
(a) Mike Padden, a Republican faithless elector from Washington, gave Ronald Reagan one electoral vote.
(b) The running mate of McCarthy varied from state to state.
(c) Research has not yet determined whether Anderson's home state was Tennessee or Texas at the time of the 1976 election.
Οριακές πολιτείες [Επεξεργασία]
Πολιτείες όπως η διαφορά της νίκης ήταν κάτω από 5%
- Όρεγκον, 0,17%
- Οχάιο, 0,27%
- Μέιν, 0,84%
- Αϊόβα, 1,01%
- Οκλαχόμα, 1,21%
- Βιρτζίνια, 1,34%
- Νότια Ντακότα, 1.48%
- Ουισκόνσιν, 1,68%
- Καλιφόρνια, 1,78%
- Μισισίπη, 1,88%
- Ιλινόι, 1,97%
- Νιου Τζέρσεϊ, 2,16%
- Νέο Μεξικό, 2,47%
- Χαβάη, 2,53%
- Πενσυλβάνια, 2,66%
- Τέξας, 3,17%
- Μιζούρι, 3,63%
- Ουάσινγκτον, 3,88%
- Νεβάδα, 4,36%
- Νέα Υόρκη, 4,43%
Πολιτείες όπου η διαφορά της νίκης ήταν μεγαλύτερη από 5%, αλλά μικρότερη από 10%
- Κονέκτικατ, 5,16%
- Φλόριντα, 5,29%
- Μίσιγκαν, 5,39%
- Ντέλαγουερ, 5,41%
- Λουιζιάνα, 5,78%
- Βόρεια Ντακότα, 5,86%
- Μέριλαντ, 6,08%
- Κεντάκι, 7,18%
- Μοντάνα, 7,44%
- Κάνσας, 7,55%
- Ιντιάνα, 7,62%
Δημογραφία των ψηφοφόρων [Επεξεργασία]
| Κοινωνικές ομάδες και προεδρικές ψήφοι, 1980 and 1976 | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| Μέγεθος[A 1] | '80 Κάρτερ | '80 Ρέιγκαν | '80 Άντερσον | '76 Κάρτερ | '76 Φορντ | |
| Κόμμα | ||||||
| Δημοκρατικό | 43 | 66 | 26 | 6 | 77 | 22 |
| Independent | 23 | 30 | 54 | 12 | 43 | 54 |
| Ρεπουμπλικανικό | 28 | 11 | 84 | 4 | 9 | 90 |
| Ιδεολογία | ||||||
| Liberal | 18 | 57 | 27 | 11 | 70 | 26 |
| Moderate | 51 | 42 | 48 | 8 | 51 | 48 |
| Conservative | 31 | 23 | 71 | 4 | 29 | 70 |
| Ethnicity | ||||||
| Black | 10 | 82 | 14 | 3 | 82 | 16 |
| Hispanic | 2 | 54 | 36 | 7 | 75 | 24 |
| White | 88 | 36 | 55 | 8 | 47 | 52 |
| Sex | ||||||
| Female | 48 | 45 | 46 | 7 | 50 | 48 |
| Male | 52 | 37 | 54 | 7 | 50 | 48 |
| Religion | ||||||
| Protestant | 46 | 37 | 56 | 6 | 44 | 55 |
| White Protestant | 41 | 31 | 62 | 6 | 43 | 57 |
| Catholic | 25 | 40 | 51 | 7 | 54 | 44 |
| Jewish | 5 | 45 | 39 | 14 | 64 | 34 |
| Family income | ||||||
| Less than US$10,000 | 13 | 50 | 41 | 6 | 58 | 40 |
| $10,000–$14,999 | 15 | 47 | 42 | 8 | 55 | 43 |
| $15,000–$24,999 | 29 | 38 | 53 | 7 | 48 | 50 |
| $25,000–$50,000 | 24 | 32 | 58 | 8 | 36 | 62 |
| Over $50,000 | 5 | 25 | 65 | 8 | — | — |
| Occupation | ||||||
| Professional or manager | 39 | 33 | 56 | 9 | 41 | 57 |
| Clerical, sales, white-collar | 11 | 42 | 48 | 8 | 46 | 53 |
| blue-collar | 17 | 46 | 47 | 5 | 57 | 41 |
| Agriculture | 3 | 29 | 66 | 3 | — | — |
| Unemployed | 3 | 55 | 35 | 7 | 65 | 34 |
| Education | ||||||
| Less than high school | 11 | 50 | 45 | 3 | 58 | 41 |
| High school graduate | 28 | 43 | 51 | 4 | 54 | 46 |
| Some college | 28 | 35 | 55 | 8 | 51 | 49 |
| College graduate | 27 | 35 | 51 | 11 | 45 | 55 |
| Union membership | ||||||
| Labor union household | 28 | 47 | 44 | 7 | 59 | 39 |
| No member of household in union | 62 | 35 | 55 | 8 | 43 | 55 |
| Age | ||||||
| 18–21 years old | 6 | 44 | 43 | 11 | 48 | 50 |
| 22–29 years old | 17 | 43 | 43 | 11 | 51 | 46 |
| 30–44 years old | 31 | 37 | 54 | 7 | 49 | 49 |
| 45–59 years old | 23 | 39 | 55 | 6 | 47 | 52 |
| 60 years or older | 18 | 40 | 54 | 4 | 47 | 52 |
| Region | ||||||
| East | 25 | 42 | 47 | 9 | 51 | 47 |
| South | 27 | 44 | 51 | 3 | 54 | 45 |
| White South | 22 | 35 | 60 | 3 | 46 | 52 |
| Midwest | 27 | 40 | 51 | 7 | 48 | 50 |
| Far West | 19 | 35 | 53 | 9 | 46 | 51 |
| Community size | ||||||
| City over 250,000 | 18 | 54 | 35 | 8 | 60 | 40 |
| Suburb/small city | 53 | 37 | 53 | 8 | 53 | 47 |
| Rural/town | 29 | 39 | 54 | 5 | 47 | 53 |
Source: CBS News/ New York Times interviews with 12,782 voters as they left the polls, as reported in the New York Times, November 9, 1980, p. 28, and in further analysis. The 1976 data are from CBS News interviews.
- ↑ “Size” = share of 1980 national total
Αναφορές [Επεξεργασία]
- ↑ Jules Witcover. Marathon: The Pursuit of the Presidency, 1972–1976 (New York: Viking), p. 11.
|
||||||||
Εξωτερικοί σύνδεσμοι [Επεξεργασία]
- The Election Wall's 1976 Election Video Page
- 1976 popular vote by counties
- 1976 popular vote by states (with bar graphs)
- Campaign commercials from the 1976 election
- How close was the 1976 election? — Michael Sheppard, Massachusetts Institute of Technology