Πριγκιπέσσα Ιζαμπώ (μυθιστόρημα)

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Εξώφυλλο του βιβλίου της 20ης έκδοσης, 2009.
        ΑΡΧΗ ΜΥΘΙΣΤΟΡΗΜΑΤΟΣ
Ο ταξιδιώτης που διασχίζει τον ανατολικό Μοριά τραβώντας προς το νότιο μυχό του, σαν προσπεράσει της Νεμέας τις σκυθρωπές κλεισού-ρες και τις λαγκαδιές, βλέπει σε λίγην ώρα ν΄ανοίγεται μπροστά του φαρδύς κι΄ ολόφωτος, ένας μεγάλος κάμπος καρπερός. Κάτω από τον πλατύστερνο θόλο του ουρανού, που πριν από λίγο τον λιβάνιζε ερημικά με τον ασασασμό του το θυμάρι, τώρα μια βλάστηση χαρού-μενη απλώνεται. Είναι μια χώρα ήμερη, με γη αφράτη και παχιά, σάρκα όλο χυμό, που στέκεται παραδομένη ολοχρονίς, ατάραχα, στη μυστική κυοφορία.
Η ευλογημένη τούτη χώρα είναι ο κάμπος ο αργολικός.

Η Πριγκιπέσσα Ιζαμπώ είναι ένα μυθιστόρημα του Άγγελου Τερζάκη που αναφέρεται στη ζωή της Μεσαιωνικής Ελλάδας και πρωτοδημοσιεύτηκε σε συνέχειες στην εφημερίδα Η Καθημερινή (1937-1938).[1] Η οριστική έκδοση (με πολλές αλλαγές) του 1945 σημείωσε μεγάλη εκδοτική επιτυχία. Μέχρι τις μέρες μας (2013) έχει εκδοθεί είκοσι φορές επιβεβαιώνοντας ότι είναι ένα από τα δημοφιλέστερα συγγράμματα του. Μεταφράστηκε αρχικά στα σουηδικά.

Στην Πριγκηπέσα (Ιζαμπώ) (Ισαβέλλα Α΄ της Αχαΐας) των Βιλλαρδουίνων κεντρικό γεγονός αποτελεί η κατάληψη του φραγκικού κάστρου της Καλαμάτας το 1293, από Έλληνες και Σλάβους χωρικούς και ιστορικό πλαίσιο[2] η πολυτάραχη επoχή της Φραγκοκρατίας. Είναι το πιο παραδοσιακό στην κατασκευή του κείμενο του Τερζάκη, ενδεχομένως το πιο εύκολα αναγνώσιμο και εύληπτο, παρότι ογκώδες (564 σελίδες) που το βάρος της αφήγησης κλίνει σαφώς προς τη δράση, το μυστήριο και τη περιπέτεια.[3]

  • Διάρθρωση

Το έργο αποτελείται από τρία μέρη και πενήντα δύο κεφάλαια, 13, 15 και 24.

          Ο ΑΠΟΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΟΝΕΙΡΟΥ

                         MΕΡΟΣ ΤΡΙΤΟ - ΚΕΦΑΛΑΙΟ Α΄
«Έφτασε δειλινό στη Καλαμάτα το μαντάτο της καταστροφής. Δύο Φράγκοι από τους νικημένους, ένας ιππότης κι ένας σκουταράτος*, παρουσιάστηκαν στη σιδερόπορτα του κάστρου καραβοτσακιμένοι. Είχανε κουρελιασμένα επιλωρίκια**, λασπωμένες αρματωσιές, βουλιαγμένο κράνος ο σκουτεράτος, ήτανε δίχως κράνος, με τα μαλλιά ακατάστατα κι ιδροκοπημένα, ο ιππότης. Τα φάρια*** τους, τα δανεικά, γιατί τα δικά τους είχανε σφαχτεί εκεί κάτω, κρεμούσανε τα κεφάλια τους στη γη, κι από τα τεζαρισμένα χείλη τους σούρωνε και στάλαζε χάμω σάλιο αφρισμένο.
Η πριγκιπέσσα, την ώρα εκείνη, βρισκότανε στο κουβούκλι**** της. Καθισμένη στην κασέλα, μπροστά στο παραθύρι, αγνάντευε τη θάλασσα, πέρα, κι οσμιζότανε αφαιρεμένα την ανάσα του βασιλικού. Η πολιτεία, κάτω, ζάρωνε κιόλας στη βραδινή της περισυλλογή. Τα σήμαντρα του εσπερινού είχαν από ώρα σωπάσει».
* Σκουταράτος από το λατ. scutaratus, υπασπιστής
** Επιλωρίκι: χιτώνιο που φοριόταν πάνω από τον θώρακα
*** Φαρί: από το αραβ. fari, άλογο
**** Κουβούκλι: λατ. cubiculum, θάλαμος, κρεβατοκάμαρα.
[4]


Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Bart Soethaert, «Ταξίδια στον Μοριά. Ο Μοριάς του Νίκου Καζαντζάκη και η Πριγκιπέσσα Ιζαμπώ του Άγγελου Τερζάκη στην Καθημερινή (1937-1938)», Κονδυλοφόρος, τ. 11 (2012), σ. 77-100.
  2. Χρονικόν του Μορέως «Ο ΓΟΔΟΦΡ. Α´ ΒΙΛΛΑΡΔΟΥΪΝΟΣ ΒΑΪΛΟΣ ΜΟΡΕΩΣ» 92-263
  3. Τιμιτικός τόμος, προσφορά στον Άγγελο Τερζάκη, Τετράδια της ευθύνης, τ. 4 1977
  4. Άγγελος Τερζάκης, Η Πριγκιπέσα Ιζαμπώ «Γλωσσάριον σσ. 557-561» εκδ. Εστία, 200419η ISBN 960-05-1155-1

Εξωτερικές συνδέσεις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η Πριγκιπέσσα Ιζαμπώ- Όλο το έργο της 5ης έκδοσης Univ. of Toronto «Για προβολή κλικ στη σελίδα και συνέχεια στο κάτω μέρος στα αντίστοιχα βέλη αριστερά και δεξιά».