Ποτέ την Κυριακή

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Ποτέ την Κυριακή
Ποτέ την Κυριακή.jpg
Σκηνοθεσία Ζυλ Ντασσέν
Παραγωγή Μελίνα Φιλμ
MGM
Σενάριο Ζυλ Ντασσέν
Πρωταγωνιστές Μελίνα Μερκούρη
Ζυλ Ντασσέν
Γιώργος Φούντας
Δέσπω Διαμαντίδου
Τίτος Βανδής
Θανάσης Βέγγος
Δημήτρης Παπαμιχαήλ
Φαίδων Γεωργίτσης
Πρώτη προβολή Country flag 1 Οκτωβρίου 1960
Country flag 28 Νοεμβρίου 1960
Μουσική Μάνος Χατζιδάκις
Διάρκεια 97 λεπτά
Γλώσσα ελληνικά
αγγλικά
Σελίδα IMDb
Σελίδα Cine.gr

Το Ποτέ την Κυριακή ήταν η πρώτη ταινία του Ζυλ Ντασσέν, με σενάριο δικό του και πρωταγωνίστρια την Μελίνα Μερκούρη. Γυρίστηκε το 1960 εξ ολοκλήρου στην Ελλάδα και είναι μία από τις διασημότερες ταινίες του παγκόσμιου κινηματογράφου κυρίως λόγω της βραβευμένης με Όσκαρ μουσικής που έγραψε ο Μάνος Χατζιδάκις.

Η υπόθεση[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το σενάριο της ταινίας φέρει την πρωταγωνίστρια Ίλια να είναι μία πόρνη στο λιμάνι του Πειραιά. Έχει όμως κάτι που την κάνει να διαφέρει από τις άλλες πόρνες του λιμανιού. Η Ίλια όχι μόνο διαλέγει τους πελάτες της αλλά όταν έχει παραστάσεις το Ελληνικό Φεστιβάλ και όταν είναι Κυριακή δεν δέχεται ποτέ πελάτες. Τον ίδιο καιρό έρχεται στον Πειραιά ο Αμερικανός "Πρόσκοπος" Όμερ που επηρεασμένος από τις Φροϋδικές θεωρίες και μία ιδεαλιστική εικόνα που έχει για την Ελλάδα και θέτει ως σκοπό του να κάνει την Ίλια "καθώς πρέπει άνθρωπο". Την προσεγγίζει και βλέπει ότι η Ίλια έχει στρεβλή εικόνα για την αρχαία τραγωδία που όμως υπεραγαπάει. Ειδικά όταν φτάνει τον Όμερ στα όριά του λέγοντας του πως η Μήδεια δεν σκοτώνει τα παιδιά της αλλά "πάνε όλοι μαζί στην παραλία". Παίρνει λοιπόν την απόφαση ο Όμερ να την διδάξει αρχαία Ελληνική Γραμματεία, Μουσική, Τραγούδι. Όμως ανακαλύπτει η Ίλια ότι ο αγαθών προθέσεων Όμερ χρηματοδοτήται από το μεγάλο προστάστη του λιμανιού και ενώ διώχνει τον Όμερ από δίπλα της και καλεί σε επανάσταση τις υπόλοιπες ιερόδουλες με σκοπό να διεκδικήσουν πιο ανθρώπινες συνθήκες δουλειάς.

Η αλληγορία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Ζυλ Ντασσέν είναι σκηνοθέτης που είχε εκδιωχθεί από τον Μακαρθισμό λόγω των αριστερών του πεποιθήσεων. Σαν μαθητής του Χίτσκοκ δεν παραλείπει ποτέ να φτιάχνει μία ενδιαφέρουσα με ανατροπές πλοκή αλλά και σαν αριστερός δεν παραλείπει ποτέ να περνά τα πολιτικά του μηνύματα μέσα από τις ταινίες του. Η συγκεκριμένη ταινία όσο εύπεπτη και αν φαίνεται ουσιαστικά παρουσιάζει το πρόβλημα που αντιμετωπίζει η Ελλάδα, την οποία συμβολίζει η χαρούμενη πόρνη Ίλια, να την θέλουν πάντα μνηστήρες φαινομενικά αγαθοί και καλοπροαίρετοι ώστε να την διαμορφώσουν όπως αυτοί επιθυμούν κρύβοντας πάντα άλλα πιο "ανεξιχνίαστα" κριτήρια.

Οι συντελεστές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Διανομή[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Λοιποί συντελεστές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Box office[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο προϋπολογισμός της ταινίας ήταν 151.000 δολάρια.[1] Συνολικά απέφερε 8.000.000 δολάρια παγκοσμίως.[1] Στην Ελλάδα έκοψε 184.524 εισιτήρια.[2]

Βραβεία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στο Φεστιβάλ των Καννών το 1960, το Ποτέ την Κυριακή ήταν υποψήφιο για τον Χρυσό Φοίνικα αλλά τελικά κέρδισε μόνο το βραβείο πρώτου Γυναικείου Ρόλου που απονεμήθηκε στην Μελίνα Μερκούρη, η οποία μοιράστηκε το βραβείο με τη Ζαν Μορό του Μοντεράτο Καντάμπιλε. Περισσότερο και από το βραβείο ερμηνείας της Μελίνας Μερκούρη για την Ίλια, εκείνο που πέρασε στην ιστορία του 13ου Φεστιβάλ των Καννών ήταν το γλέντι που ακολούθησε. Πολλά θρυλούνται για εκείνη τη βραδιά και άλλα τόσα μετέφεραν οι δημοσιογράφοι της εποχής: τον Ντασέν να χορεύει χασάπικο πάνω σε τραπέζι, τον Γιώργο Φούντα να μαθαίνει ζεϊμπέκικο στη Χάγια Χαραρίτ, τη Μπέτσι Μπλερ να ακολουθεί στο τσα-τσα το Μάνο Χατζιδάκι και τον Ζορζ Σιμενόν να βγάζει την πίπα και να φωνάζει "κούκλα να ζήσεις" στη Μελίνα Μερκούρη[3].

Το 1961, η ταινία ήταν υποψήφια για 5 Όσκαρ, μεταξύ των οποίων για τον Πρώτο Γυναικείο Ρόλο για τη Μελίνα Μερκούρη (βραβείο το οποίο έχασε από την Ελίζαμπεθ Τέιλορ που κέρδισε για την ταινία Ζήσαμε στην Αμαρτία (BUtterfield 8, 1960)), για τα ενδύματα για την Ντένη Βαχλιώτη αλλά και σεναρίου και σκηνοθεσίας για τον Ζυλ Ντασέν. Κέρδισε Όσκαρ όμως μόνο για την μουσική του Μάνου Χατζιδάκι για το τραγούδι "Τα Παιδιά του Πειραιά"[4] , τραγούδι με τις περισσότερες διασκευές σε όλο τον κόσμο και ένα από τα πιο διάσημα τραγούδια από τον παγκόσμιο κινηματογράφο. "Τα Παιδιά του Πειραιά" ήταν το πρώτο τραγούδι σε άλλη γλώσσα πλην της αγγλικής που έλαβε τη συγκεκριμένη διάκριση.[5]

Οργάνωση Κατηγορία Υποψήφιος Αποτέλεσμα
Όσκαρ Σκηνοθεσία Ζυλ Ντασέν υποψηφιότητα
Α' Γυναικείου Ρόλου Μελίνα Μερκούρη υποψηφιότητα
Πρωτότυπο Σενάριο Ζυλ Ντασέν υποψηφιότητα
Κοστούμια Ντένη Βαχλιώτη υποψηφιότητα
Τραγούδι (Ποτέ την Κυριακή) Μάνος Χατζιδάκις νίκη
Χρυσές Σφαίρες Βραβείο Samuel Goldwyn Ελλάδα υποψηφιότητα
BAFTA Καλύτερη Ταινία υποψηφιότητα
Καλύτερη Γυναικεία Ερμηνεία σε Πρωταγωνιστικό Ρόλο Μελίνα Μερκούρη υποψηφιότητα
Φεστιβάλ Καννών Χρυσός Φοίνικας Ζυλ Ντασέν υποψηφιότητα
Βραβείο Γυναικείου Ρόλου Μελίνα Μερκούρη νίκη

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. 1,0 1,1 «Box office / business for Ποτέ την Κυριακή». IMDb. http://www.imdb.com/title/tt0054198/business. Ανακτήθηκε στις 10 Ιουνίου 2011. 
  2. «Ποτέ Την Κυριακή [1960»]. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2007-10-28. http://web.archive.org/20071028091602/homepage.mac.com/anthonysigalas/greekcinema/tainies/1956/neversunday/neversunday.html. Ανακτήθηκε στις 10 Ιουνίου 2011. 
  3. Κάννες-Μελίνα Μερκούρη, Ιστορικό Λεύκωμα 1960, Καθημερινή (1997)
  4. «Awards for Ποτέ την Κυριακή». IMDb. http://www.imdb.com/title/tt0054198/awards. Ανακτήθηκε στις 10 Ιουνίου 2011. 
  5. Δώρα Παπαδοπούλου (25 Φεβρουαρίου 2011). «And the Oscar goes to…». e-orfeas.gr. http://www.e-orfeas.gr/singing/musichistory/3109-and-the-oscar-goes-to.html. Ανακτήθηκε στις 10 Ioυνίου 2011. 

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]