Πολιτική της Γαλλικής Πολυνησίας

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση

Το 2004 η Γαλλία παραχώρησε στην κτήση της Γαλλικής Πολυνησίας καθεστώς διευρυμένης αυτοδιοίκησης. Έτσι, Αρχηγός Κράτους είναι έκτοτε όχι μόνο ο Πρόεδρος της Γαλλίας, αλλά και ο Πρόεδρος της Κυβέρνησης της Γαλλικής Πολυνησίας. Από το 2011 Πρόεδρος είναι ο Όσκαρ Τεμαρού. Η Γαλλία εκπροσωπείται από τον Ύπατο Αρμοστή, ο οποίος είναι Γάλλος. Στις 3 Σεπτεμβρίου του 2012 Ύπατος Αρμοστής ανέλαβε ο Ζαν-Πιέρ Λαφλακιέρ. Πρόεδρος του Κοινοβουλίου (Εδαφική Συνέλευση) είναι ο Όσκαρ Τεμαρού από τις 10 Απριλίου του 2010 (επίσης αρχηγός της Κυβέρνησης).

Πίνακας περιεχομένων

Πρόσφατες πολιτικές εξελίξεις [Επεξεργασία]

Στις 24 Φεβρουαρίου του 2008 έπειτα από τις βουλευτικές εκλογές νωρίτερα εκείνη τη χρονιά, ο Φλος εξελέγη[1] Πρόεδρος για μία ακόμη φορά, με 29 ψήφους υπέρ έναντι 27 κατά και με τη στήριξη της Ένωσης για τη Δημοκρατία, η οποία είναι υπέρ της ανεξαρτησίας. Οι εκλογές διεξήχθησαν νωρίτερα καθώς επιτεύχθηκε συμφωνία ανάμεσα στα τρία κόμματα για[2] συνεργασία. Ωστόσο, τον Απρίλιο του 2008, έπειτα από πρόταση μομφής, η κυβέρνηση του Φλος κατέρρευσε και στην προεδρία εξελέγη ο Γκαστόν Τονγκ Σανγκ. Ο τελευταίος ήρθε αντιμέτωπος με βουλευτές που αυτομόλησαν σε άλλα κόμματα, με αποτέλεσμα να παραιτηθεί στις 8 Φεβρουαρίου του 2009, λίγο πριν διεξαχθεί η προγραμματισμένη ψηφοφορία για πρόταση μομφής στην κυβέρνησή του. Από τη διεξαγωγή των εκλογών του 2004 και μετά η Γαλλική Πολυνησία έχει αλλάξει 8 κυβερνήσεις[3]. Το Νοέμβριο του 2009, έπειτα από πρόταση μομφής, κατέρρευσε η κυβέρνηση του Τεμαρού. Πρόεδρος έγινε ξανά ο Τονγκ Σανγκ, στις 25 Νοεμβρίου 2009. Η εναλλαγή Τεμαρού και Τονγκ Σανγκ στην εξουσία συνεχίστηκε, καθώς τον Απρίλιο του 2011 έπειτα από πρόταση δυσπιστίας παραιτήθηκε ο Τονγκ Σανγκ και αυτομάτως έγινε για 5η φορά πρόεδρος ο Όσκαρ Τεμαρού.

Πρόεδροι της Γαλλικής Πολυνησίας [Επεξεργασία]

Πρόεδροι της Κυβέρνησης (1984-2004) [Επεξεργασία]

Όνομα Από Έως Πολιτικό κόμμα
Γκαστόν Φλος (1η θητεία) 14 Σεπτεμβρίου 1984 12 Φεβρουαρίου 1987 Tahoera'a Huiraatira
Ζακ Τεουιρά 12 Φεβρουαρίου 1987 9 Δεκεμβρίου 1987 Tahoera'a Huiraatira
Αλεξάντερ Λεοντίεφ 9 Δεκεμβρίου 1987 4 Απριλίου 1991 Te Tiarama
Γκαστόν Φλος (2η θητεία) 4 Απριλίου 1991 27 Φεβρουαρίου 2004 Tahoera'a Huiraatira

Πρόεδροι (2004-σήμερα) [Επεξεργασία]

Όνομα Από Έως Πολιτικό κόμμα
Γκαστόν Φλος (1η θητεία) 27 Φεβρουαρίου 2004 14 Ιουνίου 2004 Tahoera'a Huiraatira
Όσκαρ Τεμαρού (1η θητεία) 14 Ιουνίου 2004 23 Οκτωβρίου 2004 Tavini Huiraatira
Γκαστόν Φλος (2η θητεία) 23 Οκτωβρίου 2004 3 Μαρτίου 2005 Tahoera'a Huiraatira
Όσκαρ Τεμαρού (2η θητεία) 3 Μαρτίου 2005 26 Δεκεμβρίου 2006 Tavini Huiraatira
Γκαστόν Τονγκ Σανγκ (1η θητεία) 26 Δεκεμβρίου 2006 13 Σεπτεμβρίου 2007 Tahoera'a Huiraatira
Όσκαρ Τεμαρού (3η θητεία) 13 Σεπτεμβρίου 2007 23 Φεβρουαρίου 2008 Tavini Huiraatira
Γκαστόν Φλος (3η θητεία) 23 Φεβρουαρίου 2008 15 Απριλίου 2008 Tahoera'a Huiraatira
Γκαστόν Τονγκ Σανγκ (2η θητεία) 15 Απριλίου 2008 12 Φεβρουαρίου 2009 O Porinetia To Tatou Ai'a
Όσκαρ Τεμαρού (4η θητεία) 12 Φεβρουαρίου 2009 25 Νοεμβρίου 2009 Tavini Huiraatira
Γκαστόν Τονγκ Σανγκ (3η θητεία) 25 Νοεμβρίου 2009 1η Απριλίου 2011 O Porinetia To Tatou Ai'a
Όσκαρ Τεμαρού (5η θητεία) 1η Απριλίου 2011 σήμερα Tavini Huiraatira

Προεδρική εκλογή 2009 [Επεξεργασία]

Η εκλογή του Προέδρου γίνεται από τη Βουλή, με έμμεση ψηφοφορία. Στις 12 Φεβρουαρίου του 2009 πρόεδρος εξελέγη για μία ακόμη φορά ο Όσκαρ Τεμαρού.[4]

Υποψήφιοι στις εκλογές ήταν οι εξής 4:[4]

Αποτελέσματα [Επεξεργασία]

Στον πρώτο γύρο ο Τεμαρού έλαβε 24 ψήφους, ο Τονγκ Σανγκ 20, ο Φριτς 12 και η Αγκαμί μία ψήφο. [5] Έτσι, ο πρώτος γύρος δεν οδήγησε σε εκλογή προέδρου. Για το λόγο αυτό διεξήχθη το απόγευμα της ίδιας ημέρας ο δεύτερος γύρος. Σε αυτόν αναμετρήθηκαν οι Τεμαρού και Τονγκ Σανγκ. Η Συνέλευση της Γαλλικής Πολυνησίας εξέλεξε τον Τεμαρού νέο πρόεδρο στο δεύτερο γύρο, με 37 ψήφους έναντι 20 για τον Τονγκ Σανγκ.[6] Τον Τεμαρού υποστήριξε το κόμμα Tahoera'a Huiraatira.[6] Ο υποψήφιος του κόμματος αυτού, Εντουάρ Φριτς, είχε αποσυρθεί έπειτα από τη διεξαγωγή του πρώτου γύρου, παρέχοντας την υποστήριξη του κόμματός του στον Τεμαρού.[6] Έτσι, σε διάστημα μικρότερο από 5 χρόνια, ο Τεμαρού έγινε για 4η φορά πρόεδρος της Γαλλικής Πολυνησίας.[6]

Βουλευτικές εκλογές 2008 [Επεξεργασία]

Στις 27 Ιανουαρίου 2008 και στις 10 Φεβρουαρίου 2008[7] διεξήχθησαν οι βουλευτικές εκλογές έπειτα από αλλαγή στο εκλογικό σύστημα.[8][9][10] Οι νέες αλλαγές που προώθησε η Γαλλία θα οδηγήσουν σε αλλαγή στο σύστημα διεξαγωγής εκλογών σε δύο γύρους.

Ο νέος εκλογικός νόμος εγκρίθηκε στη Γαλλία στις 26 Νοεμβρίου 2007.

Πρώτος γύρος [Επεξεργασία]

Στον πρώτο γύρο των βουλευτικών εκλογών, το κόμμα Το Σπίτι μας (To Tatou Aia) κέρδισε 36,5% των ψήφων, η Ένωση για τη Δημοκρατία 32,8% και ο Λαϊκός Συναγερμός (Tahoeraa Huiraatira) 21,8%. Μόνο 3 επί συνόλου 57 εδρών αποφασίστηκαν στον πρώτο γύρο: 2 για το Te Henua Enata A Tu και 1 για το Tahoeraa Huiraatira. Οι υπόλοιπες 54 αποφασίσθηκαν στις 10 Φεβρουαρίου 2008 στο δεύτερο γύρο. Στις 31 Ιανουαρίου παραιτήθηκε η κυβέρνηση του Όσκαρ Τεμαρού, o ίδιος όμως αρνήθηκε να κάνει δεκτές τις παραιτήσεις των υπουργών του[11].

Δεύτερος γύρος [Επεξεργασία]

O συνασπισμός Το Σπίτι μας (To Tatou Aia) κέρδισε 45,2% των ψήφων και 27 επί συνόλου 57 εδρών μετά και το δεύτερο γύρο των εκλογών (συμπεριλαμβανομένων και των εδρών του πρώτου γύρου). Ο συνασπισμός Ένωση για τη Δημοκρατία κέρδισε 37,2% και 20 έδρες με το Λαϊκό Συναγερμό (Tahoeraa Huiraatira) να ακολουθεί με ποσοστό 17,2% και 10 έδρες. Η συμμετοχή στις εκλογές ήταν της τάξης του 76,9%.

Αποτελέσματα εκλογών 2008 [Επεξεργασία]

Βουλευτικές εκλογές, 27 Ιανουαρίου και 10 Φεβρουαρίου 2008 [Επεξεργασία]

  Κόμμα/Συμμαχία Ψήφοι % Έδρες Σύνολο
  To Tatou Ai'a (Το Σπίτι μας)
  • O Porinetia To Tatou Ai'a
  • Rautahi
  • Aia Api
  • Te Niu Hau Manahune
  • Fetia Api
  • Te mana Toa
  • Taatiraa no te Hau
 55.227 41,19 23 27
  Te Niu Hau Manahune 2.502 1,87 2
  Te Henua Enata a Tu† 2.773 2,07 2
  Ένωση για τη Δημοκρατία
  • Tavini Huiraatira
  • Tapura Amui No Raromatai
  • Tapura Amui No Te Faatereraa Manahune – Tuhaa Pae
 48.403 36,10 19 20
  Tapura Amui No Te Faatereraa Manahune – Tuhaa Pae 1.448 1,08 1
  Tahoera'a Huiraatira (Λαϊκός Συναγερμός) 23.021 17,17 10
  Te Henua Enana Kotoa† 497 0,37 —
  Te Ao Hou No Oe† 171 0,13 —
  Te Ati o Te Henau Enana† 44 0,03 —
Σύνολο 134.086 100,00 57
Πηγή: Haut-Commissariat de la République en Polynésie française
† Τα κόμματα αυτά έλαβαν μέρος στις εκλογές μόνο στην εκλογική περιφέρεια των νησιών Μαρκέσας. Η Ένωση για τη Δημοκρατία και η Tahoera'a Huiraatira επίσης έλαβαν μέρος στις εκλογές σε αυτήν την περιφέρεια και, καθώς δεν κρίθηκε απαραίτητο να διεξαχθεί δεύτερος γύρος, τα συνολικά νούμερα παρουσιάζουν τα αποτελέσματα του πρώτου γύρου στα νησιά Μαρκέσας και τα αποτελέσματα του δεύτερου γύρου σε όλες τις άλλες εκλογικές περιφέρειες.

To Tatou Ai'a δεν έλαβε μέρος στις εκλογές στην περιφέρεια των Δυτικών Τουαμότου και των Νησιών Μαρκέσας, ενώ το Te Niu Hau Manahune έλαβε μέρος στο Δυτικό Τουαμότου.

Η Ένωση για τη Δημοκρατία δεν έλαβε μέρος στις εκλογές στην περιφέρεια των νησιών Αουστράλ. Το Tapura Amui No Te Faatereraa Manahune – Tuhaa Pae έλαβε μέρος στις εκλογές σε αυτήν την περιφέρεια.

Προηγούμενες εκλογές [Επεξεργασία]

Βουλευτικές εκλογές 2004 και 2005 [Επεξεργασία]

Οι προηγούμενες βουλευτικές εκλογές διεξήχθησαν το 2004 και το 2005.


Συνέλευση της Γαλλικής Πολυνησίας, 23 Μαΐου 2004 και 13 Φεβρουαρίου 2005
Συνασπισμοί και κόμματα Ψήφοι % Έδρες
Tahoera'a Huiraatira (Λαϊκός Συναγερμός) 45,2 27
Ένωση για τη Δημοκρατία (Union pour la Démocratie)
  • Tavini Huiraatira (Υπηρέτης του Λαού)
  • Aia Api (Νέα Γη)
  • Tapura Amui No Te Faatereraa Manahune - Tuhaa Pae
  • Tapura Amui No Raromatai
 49,1 28
Συμμαχία για μια Νέα Δημοκρατία (Alliance pour une Démocratie Nouvelle)
  • Fetia Api (Nouvelle Etoile/Νέο Αστέρι)
  • No Oe E Te Nunaa (Αυτή η Χώρα Είναι Δική Σου)
 2
Σύνολο (συμμετοχή 78,3 %)   57
Πηγή: Rulers. Επαναληπτικές εκλογές διεξήχθησαν στις 13 Φεβρουαρίου 2005 στην Ταϊτή και στη Μουρέα έπειτα από την ακύρωση των αποτελεσμάτων σε αυτές τις εκλογικές περιφέρειες (37 επί συνόλου 57 εδρών).

Παραπομπές [Επεξεργασία]

  1. ↑ Γαλλικό Πρακτορείο
  2. ↑ Radio New Zealand, 20 Φεβρουαρίου 2008.
  3. ↑ "French Polynesia no-confidence vote to go ahead". Australia Network News. 10-02-2009. http://australianetworknews.com/stories/200902/2486923.htm?desktop. Ανακτήθηκε στις 11-02-2009. 
  4. ↑ 4,0 4,1 "French Polynesia’s assembly opens to elect a new president". Radio New Zealand International. 11-02-2009. http://www.rnzi.com/pages/news.php?op=read&id=44755. Ανακτήθηκε στις 11-02-2009. 
  5. ↑ "First round of French Polynesia presidential election inconclusive". Radio New Zealand International. 11-02-2009. http://www.rnzi.com/pages/news.php?op=read&id=44762. Ανακτήθηκε στις 11-02-2009. 
  6. ↑ 6,0 6,1 6,2 6,3 "Oscar Temaru elected French Polynesia’s president for fourth time in five years". Radio New Zealand International. 12-02-2009. http://www.rnzi.com/pages/news.php?op=read&id=44774. Ανακτήθηκε στις 11-02-2009. 
  7. ↑ "Polynésie: premier tour des élections le 27 janvier", AFP (Google.com), 10 Νοεμβρίου 2007.
  8. ↑ Rautahi Party against change of French Polynesian electoral system, Radio New Zealand International 17 Αυγούστου 2007
  9. ↑ Paris talks to chart path for French Polynesian politics, Radio New Zealand International; 20 Αυγούστου 2007
  10. ↑ French Polynesia to have fresh election under new electoral system, Radio New Zealand International, 2 Σεπτεμβρίου 2007
  11. ↑ Rulers, February 2008
Ανακτήθηκε από "http://el.wikipedia.org/w/index.php?title=Πολιτική_της_Γαλλικής_Πολυνησίας&oldid=3984030"