Πολιτικά του Μπενίν
Το Μπενίν είναι Προεδρική Δημοκρατία, με αρχηγό Κράτους και της Κυβέρνησης τον εκάστοτε Πρόεδρο στα πλαίσια ενός πολυκομματικού συστήματος. Η εκτελεστική εξουσία ασκείται από τον Πρόεδρο, οποίος εκλέγεται για πενταετή θητεία από το λαό με καθολική ψηφοφορία. Η νομοθετική εξουσία ασκείται τόσο από την κυβέρνηση όσο και από την Εθνοσυνέλευση. Η τελευταία αριθμεί 83 μέλη, τα οποία εκλέγονται κάθε 4 χρόνια με καθολική ψηφοφορία. Η Δικαιοσύνη είναι ανεξάρτητη από την εκτελεστική και από τη νομοθετική εξουσία. Στις 30 Νοεμβρίου του 1975 η χώρα έγινε λαϊκή δημοκρατία και την 1η Μαρτίου του 1990 μετονομάστηκε σε Δημοκρατία του Μπενίν. Μία ημέρα νωρίτερα, στις 28 Φεβρουαρίου του 1990, τερματίστηκε η μονοκομματική διακυβέρνηση. Η χώρα έχει Σύνταγμα από τις 2 Δεκεμβρίου του 1990.Σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Δείκτη για την Ελευθερία του Τύπου, το Μπενίν ήταν στην 53η θέση μεταξύ 169 κρατών, για το έτος 2007.
Πίνακας περιεχομένων |
Πρόεδροι του Μπενίν 1960–σήμερα [Επεξεργασία]
- Κουτουκού Ιμπέρ Μαγκά (Δημοκρατικός Συναγερμός Δαχομέης- RDD) : 1η Αυγούστου 1960–27 Οκτωβρίου 1963[1]
- Κριστόφ Σογκλό, στρατιωτικός (Αρχηγός Προσωρινής Κυβερνήσεως): 28 Οκτωβρίου 1963–25 Ιανουαρίου 1964
- Σουρού-Μιγκάν Απιτί (αρχικά στο Κόμμα Δημοκρατικής Ανανέωσης ή PRD- συγχωνεύτηκε στο Δημοκρατικό Κόμμα ή PD, το 1964) : 25 Ιανουαρίου 1964–27 Νοεμβρίου 1965
- Ζιστέν Αχομαντεγκμπέ-Τομετέν (υπηρεσιακός)- PD: 27 Νοεμβρίου–29 Νοεμβρίου 1965
- Ταχιρού Κονγκάκου (υπηρεσιακός) - PD [2]: 29 Νοεμβρίου–22 Δεκεμβρίου 1965
- Κριστόφ Σογκλό: 22 Δεκεμβρίου 1965–19 Δεκεμβρίου 1967
- Ζαν-Μπατίστ Ασέμ (Πρόεδρος Επαναστατικής Επιτροπής)[3]: 19 Δεκεμβρίου–20 Δεκεμβρίου 1967
- Ιρόπα Μορίς Κουαντετέ, στρατιωτικός (Αρχηγός Κράτους): 20 Δεκεμβρίου–21 Δεκεμβρίου 1967
- Αλφόνς Αμαντού Αλέι (Αρχηγός Κράτους)[4]: 21 Δεκεμβρίου 1967–17 Ιουλίου 1968
- Εμίλ Ντερλέν Ανρί Ζινσού: 17 Ιουλίου 1968–10 Δεκεμβρίου 1969
- Πολ-Εμίλ ντε Σουζά, στρατιωτικός (Πρόεδρος του Διευθυντηρίου)[5]: 13 Δεκεμβρίου 1969–7 Μαΐου 1970
- Κουτουκού Ιμπέρ Μαγκά (Επικεφαλής Προεδρικού Συμβουλίου)- RDD: 7 Μαΐου 1970–7 Μαΐου 1972
- Ζιστέν Αχομαντεγκμπέ-Τομετέν (Επικεφαλής Προεδρικού Συμβουλίου)- PD: 7 Μαΐου–26 Οκτωβρίου 1972
- Ματιέ Κερέκου, στρατιωτικός, στη συνέχεια στο Λαϊκό Επαναστατικό Κόμμα του Μπενίν (PRPB) και από το 1990 στο Κόμμα για την Αναγέννηση του Μπενίν (PRB): 26 Οκτωβρίου 1972–4 Απριλίου 1991
- Νισεφόρ Σογκλό, PRB: 4 Απριλίου 1991–4 Απριλίου 1996
- Ματιέ Κερέκου – Μέτωπο Δράσης για Ανανέωση και Ανάπτυξη (FARD): 4 Απριλίου 1996—6 Απριλίου 2006
- Γιαγί Μπονί, ανεξάρτητος: 6 Απριλίου 2006—σήμερα
Πρωθυπουργοί του Μπενίν [Επεξεργασία]
- Σουρού-Μιγκάν Απιτί[6]- PD: 26 Ιουλίου 1958 – 22 Μαΐου 1959
- Ιμπέρ Μαγκά: 22 Μαΐου 1959 – 31 Δεκεμβρίου 1960
- Ζιστέν Αχομαντεγκμπέ-Τομετέν – PD: 25 Ιανουαρίου 1964 – 29 Νοεμβρίου 1965
- Ιρόπα Μορίς Κουαντετέ, στρατιωτικός: 21 Δεκεμβρίου 1967–17 Ιουλίου 1968
- Νισεφόρ Σογκλό, ανεξάρτητος: 12 Μαρτίου 1990 - 4 Απριλίου 1991
- Αντριέν Ουνγκμπετζί, PRD: 9 Απριλίου 1996 – 14 Μαΐου 1998
- Πασκάλ Κουπακί , Δυνάμεις Καουρί για το Μπενίν που ξεπροβάλλει (FCBE): 28 Μαΐου 2011 - Σήμερα
Εκλογές [Επεξεργασία]
Προεδρικές εκλογές [Επεξεργασία]
Στη χώρα διενεργήθηκαν μονοκομματικές προεδρικές εκλογές στις 19 Ιανουαρίου του 1964 με μόνο υποψήφιο τον Σουρού-Μιγκάν Απιτί. Νωρίτερα, είχαν διενεργηθεί οι πρώτες εκλογές, με μοναδικό υποψήφιο τον Ιμπέρ Μαγκά. Στις 5 Μαΐου του 1968 διεξήχθησαν προεδρικές εκλογές με τον δρ Μπαζίλ Ατζού να κερδίζει πλειοψηφία. Ωστόσο, οι εκλογές ακυρώθηκαν λόγω χαμηλής συμμετοχής και ο στρατός διόρισε πρόεδρο τον Εμίλ Ζινσού. Ο τελευταίος δέχτηκε με τον όρο να διενεργηθεί δημοψήφισμα για τον πρόεδρο, όπως και έγινε στις 28 Ιουλίου του 1968, οπότε το 73,6% υπερψήφισε τον πρόεδρο. Οι προεδρικές εκλογές που διεξήχθησαν το Μάιο του 1970 επίσης ακυρώθηκαν λόγω πολιτικής βίας[7]. Στις αρχές της δεκαετίας του 1990 ο πολυκομματισμός έφτασε στη χώρα και οι πρώτες πολυκομματικές προεδρικές εκλογές διεξήχθησαν σε δύο γύρους, στις 4 Μαρτίου και στις 24 Μαρτίου του 1991 με τελικό νικητή τον Ματιέ Κερέκου. Στις επόμενες προεδρικές εκλογές (3 Μαρτίου και 18 Μαρτίου 1996) ο Κερέκου ηττήθηκε από το Νισεφόρ Σολιό. Στις αμέσως επόμενες εκλογές (3 και 4 Μαρτίου 2001) ο Κερέκου επανήλθε. Στις επόμενες προεδρικές εκλογές, οι οποίες διεξήχθησαν το 2006, πρόεδρος εξελέγη στο δεύτερο γύρο με 74,6% των ψήφων ο Γιαγί Μπονί.
Προεδρικές εκλογές 2011 [Επεξεργασία]
Οι τελευταίες προεδρικές εκλογές διεξήχθησαν το 2011. Πρόεδρος εξελέγη από τον πρώτο γύρο με ποσοστό 53,1% των ψήφων ο Γιαγί Μπονί έναντι 35,6% για τον Αντριέν Ουνγκμπετζί. H νίκη του Μπονί , παρά τις αντιδράσεις του Ουνγκμπετζί και την άρνηση του αντιπάλου του να δεχτεί το αποτέλεσμα, επικυρώθηκε από το Συνταγματικό Δικαστήριο στις 21 Μαρτίου 2011[8].
| Υποψήφιοι – Κόμματα | Ψήφοι | % | ||
|---|---|---|---|---|
| Γιαγί Μπονί | 1.333.153 | 53,18 | ||
| Αντριέν Ουνγκμπετζί – Δημοκρατικό Κόμμα Ανανέωσης | 893.976 | 35,66 | ||
| Αμπντουλάγιε Μπιο-Τσανέ | 157.642 | 6,29 | ||
| Σαλιφού Ισά – Ένωση για Ανακούφιση | 24.774 | 0,99 | ||
| Κριστιάν Ενόκ Λανιντέ | 16.304 | 0,65 | ||
| Φρανσουά Ζανβιέ Γιαχουεντεχού | 12.257 | 0,49 | ||
| Ζαν-Ιβ Σινζογκάν | 11.908 | 0,48 | ||
| Ακουαβί Μαρί-Ελίζ Κριστιάνα Γκμπέντο | 10.285 | 0,41 | ||
| Αντουάν Νταγιορί – Δύναμη Ελπίδα | 10.056 | 0,40 | ||
| Βικτόρ Προυντάν Τοπανού | 9.793 | 0,39 | ||
| Σιρ Κουαγκού Εμπό (Kouagou M'po) | 7.752 | 0,31 | ||
| Κεσιλέ Τσαλά Σαρέ | 7.749 | 0,31 | ||
| Σαλομόν Ζοζέφ Αχισού Μπιοκού | 6.699 | 0,27 | ||
| Ζοακίμ Νταχισιχό | 4.724 | 0,19 | ||
| Σύνολο (συμμετοχή %) | 2.507.072 | 100,00 | ||
| Πηγή: boniyayi.bj | ||||
Βουλευτικές εκλογές [Επεξεργασία]
Βουλευτικές εκλογές διεξήχθησαν στο Μπενίν για πρώτη φορά στις 2 Μαΐου του 1959 με πολυκομματικό σύστημα. Οι εκλογές που διεξήχθησαν στις 19 Ιανουαρίου 1964 ήταν μονοκομματικές. Με συμμετοχή ενός κόμματος ήταν και οι εκλογές στις 20 Νοεμβρίου 1979 (για 336 έδρες), 10 Ιουνίου 1984 και στις 18 Ιουνίου του 1989. [7] Το 1990 άρχισε να εφαρμόζεται ο πολυκομματισμός και οι πρώτες τέτοιες βουλευτικές εκλογές διενεργήθηκαν στις 17 Φεβρουαρίου του 1991. Εν συνεχεία διενεργήθηκαν πολυκομματικές βουλευτικές εκλογές στις 28 Μαρτίου του 1995, στις 30 Μαρτίου του 1999 , στις 30 Μαρτίου του 2003 και στις 31 Μαρτίου 2007.[7].
Βουλευτικές εκλογές, 30 Απριλίου 2011 [Επεξεργασία]
Οι τελευταίες βουλευτικές εκλογές διεξήχθησαν στις 30 Απριλίου του 2011, με χαμηλή προσέλευση στις κάλπες[9][10]
| Κόμματα και συμμαχίες | Έδρες | ||
|---|---|---|---|
| Δυνάμεις Cauri Forces για το Μπενίν που ξεπροβάλλει (Forces Cauris pour un Bénin Emergent) | 41 | ||
| Ενώστε το Έθνος (Union fait la Nation) | 30 | ||
| Συμμαχία Amana (Alliance Amana) | 2 | ||
| Συμμαχία G13 Μπαομπάμπ (Alliance G13 Baobab) | 2 | ||
| Συμμαχία Cauris 2 (Alliance Cauris 2) | 2 | ||
| Δύναμη Ελπίδας–Ένωση για την Ανακούφιση (Force Espoir–Union pour la Relève) | 2 | ||
| Δύναμη στην Συμμαχία Ενότητας (Alliance Force dans l’Unité) | 2 | ||
| Ένωση για το Μπενίν (Union pour le Bénin) | 2 | ||
| Σύνολο (συμμετοχή %) | 83 | ||
| Πηγή: Συνταγματικό Δικαστήριο | |||
Αποτελέσματα εκλογών του 2007 [Επεξεργασία]
| Κόμματα | Ψήφοι | % | Έδρες |
|---|---|---|---|
| Δυνάμεις Cauri για το Μπενίν που Ξεπροβάλλει | 35 | ||
| Συμμαχία για Δυναμισμό και για τη Δημοκρατία | 20 | ||
| Κόμμα Δημοκρατικής Ανανέωσης | 10 | ||
| Δύναμη Κλειδί | 4 | ||
| Ένωση για Ανακούφιση | 3 | ||
| Εθνική Ένωση για Δημοκρατία και Πρόοδο | 2 | ||
| Δύναμη Ελπίδας | 2 | ||
| Συνασπισμός για το Μπενίν που Ξεπροβάλλει | 2 | ||
| Συμμαχία για Αναβίωση | 2 | ||
| Συμμαχία για τις Δυνάμεις της Προόδου | 1 | ||
| Κόμμα για τη Δημοκρατία και την Κοινωνική Πρόοδο | 1 | ||
| Αποκαταστήστε την Ελπίδα | 1 | ||
| Σύνολο (συμμετοχή %) | 100,00 | 83|Πηγή:[7]. |
Δημοψηφίσματα [Επεξεργασία]
Στο Μπενίν το πρώτο Σύνταγμα, με το οποίο καθιερώθηκε ο μονοκομματισμός εγκρίθηκε από το 99,8% των ψηφισάντων σε δημοψήφισμα στις 5 Ιανουαρίου του 1964.[7]. Στις 31 Μαρτίου του 1968 εγκρίθηκε ένα ακόμα Σύνταγμα, από το 92,2%. Το 93,2% ενέκρινε το Σύνταγμα που ισχύει και σήμερα, στο δημοψήφισμα που διενεργήθηκε στις 2 Δεκεμβρίου του 1990. Μάλιστα, οι ψηφοφόροι υπερψήφισαν με 73,3% την ύπαρξη ορίου ηλικίας για το αξίωμα του προέδρου[7].
Διοικητική διαίρεση [Επεξεργασία]
Η χώρα υποδιαιρείται σε 12 επαρχίες ή διαμερίσματα (στα γαλλικά: départements), τα οποία επιμέρους υποδιαιρούνται σε 77 κοινότητες. Το 1999 τα προηγούμενα 6 διαμερίσματα χωρίστηκαν το καθένα σε δύο μισά, δημιουργώντας τα σημερινά 12. Τα έξι νέα διαμερίσματα δεν έχουν ακόμα πρωτεύουσα. Τα διαμερίσματα του Μπενίν είναι:
- Αλιμπόρι (Alibori)
- Ατακόρα (Atakora)
- Ατλαντικό (Atlantique)
- Μποργκού (Borgou )
- Κολίν (Collines)
- Ντόνγκα (Donga)
- Κούφο (Kouffo)
- Λιτοράλ (Littoral)
- Μονό (Mono)
- Ουεμέ ( Ouémé)
- Πλατό (Plateau)
- Ζου (Zou)
Σημειώσεις και παραπομπές [Επεξεργασία]
- ↑ Ήταν Αρχηγός Κράτους ως τις 31 Δεκεμβρίου του 1960. Στη συνέχεια έγινε Πρόεδρος. Οι Μαγκά, Απιτί και Τομετέν ήταν στην Προσωρινή Κυβέρνηση για μία ημέρα, από τις 27 Οκτωβρίου ως τις 28 Οκτωβρίου του 1963.
- ↑ O Κονγκάκου (1913–1976) υπηρέτησε επίσης ως Πρόεδρος της Εθνοσυνέλευσης (1964-65) και ως υπηρεσιακός Υπουργός Εξωτερικών το 1965.
- ↑ Ήταν στρατιωτικός.
- ↑ Ο Αλέι (9 Απριλίου 1930 – 28 Μαρτίου 1987) ήταν αξιωματικός του Στρατού.
- ↑ Ο ντε Σουζά γεννήθηκε γύρω στο 1930 και απεβίωσε το 1999.
- ↑ Πρόεδρος του Κυβερνητικού Συμβουλίου ως τις 4 Δεκεμβρίου του 1958, στη συνέχεια αρχηγός της προσωρινής κυβέρνησης.
- ↑ 7,0 7,1 7,2 7,3 7,4 7,5 Εκλογές στο Μπενίν, Βάση Δεδομένων Αφρικανικών Εκλογών.
- ↑ BBC News, Benin President Boni Yayi's victory confirmed, 21-3-2011.
- ↑ http://www.google.com/hostednews/afp/article/ALeqM5hweV8gKZn27vMlnuo-FsD9ifBqjg?docId=CNG.e64d9340e90b28d8697a7cce52ae970b.631
- ↑ http://english.souslemanguier.com/nouvelles/news.asp?id=10&idnews=31293&pays=126&rub=11
