Πολιτικά του Βανουάτου

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση

Το πολίτευμα του Βανουάτου είναι κοινοβουλευτική δημοκρατία, με αρχηγό κυβέρνησης τον πρωθυπουργό, στα πλαίσια ενός πολυκομματικού συστήματος. Η εκτελεστική εξουσία ασκείται από την κυβέρνηση, ενώ η νομοθετική από την κυβέρνηση και το Κοινοβούλιο. Η Δικαιοσύνη είναι ανεξάρτητη από την κυβέρνηση και το Κοινοβούλιο. Η κυβέρνηση και η κοινωνία τείνουν να διαχωρίζονται σε γλωσσολογικές – γαλλικές και αγγλικές- γραμμές. Η σύσταση κυβερνήσεων συνασπισμού, ωστόσο, αποδεικνύεται δυσχερής τα τελευταία χρόνια, εξαιτίας των διαφορών ανάμεσα στους αγγλόφωνους και στους γαλλόφωνους.

Πίνακας περιεχομένων

Εκτελεστική εξουσία [Επεξεργασία]

Πρόεδρος της χώρας είναι ο Ιόλου Άμπιλ, από τις 2 Σεπτεμβρίου του 2009. Οι εξουσίες του είναι εθιμοτυπικές και εκλέγεται με πλειοψηφία των δύο τρίτων από ειδικό εκλογικό συμβούλιο, που αποτελείται από το κοινοβούλιο και τους επικεφαλής των τοπικών κυβερνήσεων. Η θητεία του προέδρου είναι πενταετής. Πρωθυπουργός είναι ο Σάτο Κίλμαν από τις 13 Μαΐου του 2011, επικεφαλής του Κόμματος της Προόδου του Λαού. Ο Πρωθυπουργός διορίζει τα μέλη του Υπουργικού Συμβουλίου.

Πρόεδροι του Βανουάτου [Επεξεργασία]

Πρόεδρος Διάρκεια θητείας Σημειώσεις
Από Μέχρι
Τζορτζ Καλκόα (Σοκομάνου) 30 Ιουλίου 1980 17 Φεβρουαρίου 1984 Πρώτος Πρόεδρος
Φρέντερικ Καρλομουάνα Τιμακάτα (γεν. 1937 - θ. 1995) 17 Φεβρουαρίου 1984 8 Μαρτίου 1984 υπηρεσιακός.
Τζορτζ Καλκόα (Σοκομάνου) 8 Μαρτίου 1984 12 Ιανουαρίου 1989 Δεύτερη θητεία
Ονέιν Ταχί (γεν. 1918- θ. 1998) 12 Ιανουαρίου 1989 30 Ιανουαρίου 1989 υπηρεσιακός
Φρέντερικ Καρλομουάνα Τιμακάτα (γεν. 1937 - θ. 1995) 30 Ιανουαρίου 1989 30 Ιανουαρίου 1994 Δεύτερη θητεία
Άλφρεντ Μασένγκ 30 Ιανουαρίου 1994 2 Μαρτίου 1994 Πρώτη θητεία (υπηρεσιακός)
Ζαν Μαρί Λεγιέ Λενελγκάου (γεν. 1932) 2 Μαρτίου 1994 2 Μαρτίου 1999
Έντουαρντ Ναταπέι 2 Μαρτίου 1999 24 Μαρτίου 1999 υπηρεσιακός.
Τζον Μπανί 25 Μαρτίου 1999 24 Μαρτίου 2004
Ρότζερ Αμπιούτ 24 Μαρτίου 2004 12 Απριλίου 2004 υπηρεσιακός
Άλφρεντ Μασένγκ 12 Απριλίου 2004 11 Μαΐου 2004 η εκλογή ακυρώθηκε
Τζόσιας Μόλι 28 Ιουλίου 2004 16 Αυγούστου 2004 υπηρεσιακός
Καλκότ Ματασκελέκελε 16 Αυγούστου 2004 16 Αυγούστου 2009
Μαξίμ Καρλότ Κορμάν 16 Αυγούστου 2009 2 Σεπτεμβρίου 2009 υπηρεσιακός
Ιόλου Άμπιλ 2 Σεπτεμβρίου 2009 σήμερα σημερινός

Νομοθετική εξουσία [Επεξεργασία]

Το Κοινοβούλιο (Parliament ή Parlement), απαρτίζεται από 52 μέλη, τα οποία εκλέγονται για τετραετή θητεία σε πολυεδρικές εκλογικές περιφέρειες. Ο πρόεδρος εκλέγεται από το Κοινοβούλιο. Για θέματα πολιτισμού και γλώσσας συμβουλευτικό ρόλο προς την κυβέρνηση ασκεί το Συμβούλιο των Αρχηγών (Malvatu Mauri), τα μέλη του οποίου αναδεικνύονται από τοπικά συμβούλια φυλάρχων.

Πρωθυπουργοί του Βανουάτου (1980-σήμερα) [Επεξεργασία]

Όνομα Από Έως Πολιτικό κόμμα
1 Ουόλτερ Λίνι 30 Ιουλίου 1980 6 Σεπτεμβρίου 1991 Κόμμα Vanua'aku
2 Ντόναλντ Καλπόκας 6 Σεπτεμβρίου 1991 16 Δεκεμβρίου 1991 Κόμμα Vanua'aku
3 Μαξίμ Καρλότ Κορμάν 16 Δεκεμβρίου 1991 21 Δεκεμβρίου 1995 Ένωση Μετριοπαθών Κομμάτων
4 Σερζ Βοχόρ 21 Δεκεμβρίου 1995 23 Φεβρουαρίου 1996 Ένωση Μετριοπαθών Κομμάτων
Μαξίμ Καρλότ Κορμάν, 2η θητεία 23 Φεβρουαρίου 1996 30 Σεπτεμβρίου 1996 Ένωση Μετριοπαθών Κομμάτων
Σερζ Βοχόρ, 2η θητεία 30 Σεπτεμβρίου 1996 30 Μαρτίου 1998 Ένωση Μετριοπαθών Κομμάτων
Ντόναλντ Καλπόκας, 2η θητεία 30 Μαρτίου 1998 25 Νοεμβρίου 1999 Κόμμα Vanua'aku
5 Μπαράκ Σοπέ 25 Νοεμβρίου 1999 13 Απριλίου 2001 Μελανησιακό Προοδευτικό Κόμμα
6 Έντουαρντ Ναταπέι 13 Απριλίου 2001 29 Ιουλίου 2004 Κόμμα Vanua'aku
Σερζ Βοχόρ, 3η θητεία 29 Ιουλίου 2004 11 Δεκεμβρίου 2004 Ένωση Μετριοπαθών Κομμάτων
7 Χαμ Λίνι 11 Δεκεμβρίου 2004 22 Σεπτεμβρίου 2008 Ενωμένο Εθνικό Κόμμα
Έντουαρντ Ναταπέι, 2η θητεία 22 Σεπτεμβρίου 2008 27 Νοεμβρίου 2009 Κόμμα Vanua'aku
Σερζ Βοχόρ (μόνο υπηρεσιακός) 27 Νοεμβρίου 2009 5 Δεκεμβρίου 2009 Ένωση Μετριοπαθών Κομμάτων
Έντουαρντ Ναταπέι, 2η θητεία (συνέχιση) 5 Δεκεμβρίου 2009 2 Δεκεμβρίου 2010 Κόμμα Vanua'aku
Σάτο Κίλμαν (συνακόλουθα ακυρώθηκε) 2 Δεκεμβρίου 2010 24 Απριλίου 2011 Λαϊκό Κόμμα Προόδου
Σερζ Βοχόρ (συνακόλουθα ακυρώθηκε) 24 Απριλίου 2011 13 Μαΐου 2011 Ένωση Μετριοπαθών Δυνάμεων
Σάτο Κίλμαν (συνέχιση, συνακόλουθα ακυρώθηκε) 13 Μαΐου 2011 16 Ιουνίου 2011 Λαϊκό Κόμμα Προόδου
Έντουαρντ Ναταπέι (μόνο υπηρεσιακός) 16 Ιουνίου 2011 26 Ιουνίου 2011 Κόμμα Vanua'aku
8 Σάτο Κίλμαν 26 Ιουνίου 2011 Σήμερα Λαϊκό Κόμμα Προόδου

Δικαστική εξουσία [Επεξεργασία]

Κυριότερο δικαστήριο είναι το 4μελές Ανώτατο Δικαστήριο. Η νομοθεσία βασίζεται στο βρετανικό δίκαιο. Με βάση το Σύνταγμα δύναται να συσταθούν δικαστήρια σε χωριά ή σε νησιά για να διερευνηθούν θέματα εθιμικού δικαίου.

Εκλογές [Επεξεργασία]

Προεδρικές εκλογές 2009 [Επεξεργασία]

Οι τελευταίες προεδρικές εκλογές διεξάγονται το Σεπτέμβριο του 2009. Στον πρώτο γύρο των εκλογών, οι 52 βουλευτές και οι 6 επικεφαλής των τοπικών κυβερνήσεων ψήφισαν μεταξύ 11 υποψηφίων, ανάμεσα στους οποίους ήταν και 2 γυναίκες.[1] Ο Βίνσεντ Μπουλεκόνε προηγήθηκε με 16 ψήφους έναντι 14 για τον Ματασκελεκέλε και 11 για τον Ιόλου Άμπιλ. Ο Κάλο Νάιαλ και η Ιβέτ Σαμ έλαβαν αμφότεροι επτά ψήφους. Για την εκλογή προέδρου απαιτούνται 39 ψήφοι τουλάχιστον, συνεπώς θεωρήθηκε απαραίτητη η διεξαγωγή και δεύτερου γύρου, στις 2 Σεπτεμβρίου του 2009.[2] Ο δεύτερος γύρος επίσης δεν ανέδειξε νικητή και τελικά στον τρίτο γύρο στις 2 Σεπτεμβρίου εξελέγη πρόεδρος ο Ιόλου Άμπιλ με 41 ψήφους, υποστηριζόμενος από τον πρωθυπουργό Ναταπέι.[3]. O Άμπιλ ορκίστηκε πρόεδρος την ίδια ημέρα.

Βουλευτικές εκλογές 2008 [Επεξεργασία]

Οι βουλευτικές εκλογές διεξήχθησαν στη χώρα στις 2 Σεπτεμβρίου του 2008. Έλαβαν μέρος περισσότεροι από 300 υποψήφιοι από 25 πολιτικά κόμματα, μεταξύ των οποίων και εννέα γυναίκες. Κατήλθαν επίσης ως υποψήφιοι και γύρω στους 80 ανεξάρτητοι υποψήφιοι.[4].[5] Το κόμμα Vanua'aku Pati κέρδισε τις περισσότερες από τις έδρες στο Κοινοβούλιο (11 επί συνόλου 52 εδρών). Ως αποτέλεσμα, πρωθυπουργός θα εκλεγόταν ο Έντουαρντ Ναταπέι[6] Ωστόσο, ο Μαξίμ Καρλότ Κορμάν από το Ρεπουμπλικανικό Κόμμα του Βανουάτου, διεκδίκησε επίσης το δικαίωμα για σχηματισμό κυβέρνησης, καθώς ισχυρίστηκε ότι έλαβε τις απαιτούμενες ψήφους.[7] Το Κοινοβούλιο εξέλεξε νέο πρωθυπουργό τον Έντουαρντ Ναταπέι στις 22 Σεπτεμβρίου του 2008.[8] Η εκλογή έγινε σε μυστική ψηφοφορία στις 22 Σεπτεμβρίου του 2008. Ο Ναταπέι έλαβε 27 ψήφους έναντι 25 για τον Κορμάν.[9]

Αποτελέσματα [Επεξεργασία]


Κοινοβούλιο του Βανουάτου, 2 Σεπτεμβρίου 2008
Κόμματα και συνασπισμοί Ψήφοι % Έδρες
Κόμμα για τη Γη μας (Vanua'aku Pati) 9.743 24,23 11
Εθνικό Ενωτικό Κόμμα του Βανουάτου (Parti national uni) 6.296 15,66 8
Ένωση Μετριοπαθών Κομμάτων (Union des Partis moderés) 5.329 13,26 7
Ρεπουμπλικανικό Κόμμα του Βανουάτου (Parti républicain de Vanuatu) 4.675 11,63 7
Προοδευτικό Κόμμα του Λαού (Parti progressiste populaire) 1.978 4,92 4
Συνομοσπονδία Πρασίνων (Confédération verte) 1.384 3,44 2
Εργατικό Κόμμα του Βανουάτου 1.381 3,44 1
VPRFP 837 2,08 1
Κόμμα Ποιμενικού Συνασπισμού 829 2,06 1
Προοδευτικό Μελανησιακό Κόμμα (Parti progressite mélanésien) 799 1,99 1
Κόμμα Δράσης του Λαού (Parti de l'Action populaire) 795 1,98 1
Κόμμα Πρώτα η Οικογένεια του Βανουάτου 730 1,82 1
Namangi Aute 644 1,60 1
Nagriamel 546 1,36 1
Εθνικό Κόμμα του Βανουάτου 514 1,28 1
Ανεξάρτητοι 3.723 9,26 4
Σύνολο 40.203 100,00 52
Πηγή: Angus Reid Global Monitor

Πρόσφατες πολιτικές εξελίξεις [Επεξεργασία]

Ανεξάρτητο κράτος από τις 30 Ιουλίου του 1980, το Βανουάτου έγινε μέλος του ΟΗΕ την επόμενη χρονιά.

Το Δεκέμβριο του 1991 έπειτα από σχίσμα στο Vanua'aku Pati, ο ηγέτης του γαλλόφωνου κόμματος Ένωση μετριοπαθών Κομμάτων Μαξίμ Καρλότ Κορμάν, εξελέγη ο πρώτος γαλλόφωνος πρωθυπουργός του νησιωτικού κράτους. Ο Κορμάν σχημάτισε κυβέρνηση συνασπισμού με το Ενωμένο Εθνικό Κόμμα (NUP) του Γουόλτερ Λίνι, που δημιουργήθηκε από αντάρτες του κόμματος Vanua'aku Pati . Στις 30 Νοεμβρίου του 1995 διεξήχθησαν εκλογές και τον Κορμάν διαδέχθηκε στην πρωθυπουργία ο ηγέτης του κόμματος UMP , Σερζ Βοχόρ. Εξαιτίας των συνθηκών αστάθειας στο Κοινοβούλιο, υπήρξαν συχνές αλλαγές κυβερνήσεων τα επόμενα δύο χρόνια. Το Νοέμβριο του 1997 διαλύθηκε το κοινοβούλιο από τον Πρόεδρο και έπειτα από εκλογές στις 6 Μαρτίου του 1998, ο ηγέτης του Vanua'aku Pati, Ντόναλντ Καλπόκας, εξελέγη πρωθυπουργός. Το Νοέμβριο του 1999 ο τελευταίος ανατράπηκε με πρόταση μομφής και την ίδια τύχη είχε ο διάδοχός του, Μπαράκ Σοπέ. Το Μάρτιο του 2001 πρωθυπουργός έγινε ο Έντουαρντ Ναταπέι, ο οποίος επέστρεψε στην πρωθυπουργία έπειτα από τη διεξαγωγή των εκλογών του Μαΐου του 2002.

Απόπειρες πραξικοπημάτων και διαφθορά [Επεξεργασία]

Ιστορικά, οι αγγλόφωνοι πολιτικοί, όπως ο Γουόλτερ Λίνι και ο Ντόναλντ Καλπόκας ήταν υπέρ της ανεξαρτησίας, ενώ οι γαλλόφωνοι πολιτικοί επιζητούσαν τους συνεχείς δεσμούς με τις αποικιοκρατικές δυνάμεις, ιδιαίτερα με τη Γαλλία. Λίγο πριν την ανεξαρτησία το 1980, το γαλλικών συμφερόντων κίνημα Ναγκριαμέλ του Τζίμι Στίβενς κήρυξε την ανεξαρτησία του νησιού Εσπίριτου Σάντο από τη νέα κυβέρνηση. Μετά την ανεξαρτησία της χώρας, το Βανουάτου ζήτησε βοήθεια από την Παπούα Νέα Γουινέα και αποκαταστάθηκε η τάξη στο νησί. Έκτοτε και ως το 1991 το αγγλικό Vanua'aku Pati άσκησε τη διακυβέρνηση. Παραστρατιωτικοί, από την Κινητή Δύναμη του Βανουάτου, επεχείρησαν ανεπιτυχώς να πραγματοποιήσουν πραξικόπημα το 1996.

Το 2002 ο πρώην πρωθυπουργός και ηγέτης του Μελανησιακού Προοδευτικού Κόμματος (MPP) Μπαράκ Σοπέ καταδικάστηκε για δυο υποθέσεις πλαστογραφίας, ωστόσο του δόθηκε αμνηστία τον επόμενο χρόνο, απόφαση που καταδίκασαν η Αυστραλία και η Νέα Ζηλανδία. Το 2003 η κυβέρνηση έλαβε σειρά μέτρων για την πάταξη του ξεπλύματος βρόμικου χρήματος και τελικά το Βανουάτου αφαιρέθηκε από τον κατάλογο του ΟΟΣΑ με τις χώρες που δε συνεργάζονταν με τον Οργανισμό για την πάταξη του φαινομένου.

Πολιτική αστάθεια [Επεξεργασία]

Το 2004 ήταν χρονιά πολιτικής αστάθειας. Στις 12 Απριλίου αυτής της χρονιάς εξελέγη πρόεδρος από το Κοινοβούλιο ο Άλφρεντ Μασένγκ Νάλο , προσκείμενος στη συντηρητική Ένωση των Μετριοπαθών Κομμάτων (Union des Partis Moderés ή UMP). Στις 11 Μαΐου απομακρύνθηκε από την εξουσία με απόφαση του Συνταγματικού Δικαστηρίου, όταν αποκαλύφθηκε ότι ο Νάλο είχε καταδικαστεί με αναστολή για διάφορα αδικήματα , μεταξύ των οποίων και η κλεπταποδοχή. Ο Νάλο απεβίωσε το Δεκέμβριο του 2004. Στις βουλευτικές εκλογές της ίδιας χρονιάς, που διεξήχθησαν στις 6 Ιουλίου, το σοσιαλδημοκρατικό Ενωμένο Εθνικό Κόμμα (NUP) κέρδισε 10 έδρες έναντι 8 για το UMP και επίσης 8 για το σοσιαλιστικό Κόμμα Vanuaaku (VP). Νέος πρωθυπουργός έγινε ο αρχηγός του UMP, Σερζ Βοχόρ που σχημάτισε κυβέρνηση συνασπισμού , με συμμετοχή του UMP, δύο πολιτικών από το VΡ και ανεξάρτητων. Στις 16 Αυγούστου εξελέγη πρόεδρος από το κοινοβούλιο ο δικηγόρος Καλκότ Ματασκελέκελε. Το Δεκέμβριο η κυβέρνηση Βοχόρ, που σύναψε διπλωματικές σχέσεις με την Ταϊβάν, κατέρρευσε έπειτα από μαζικές παραιτήσεις μελών της και την πρόταση μομφής, που πέρασε με 35 ψήφους υπέρ και 14 κατά. Στις 11 Δεκεμβρίου ανέλαβε νέος πρωθυπουργός ο Χαμ Λίνι από το NUP. Μετά τη διεξαγωγή των εκλογών του 2008, επέστρεψε στην πρωθυπουργία ο Ναταπέι. Στις 3 Οκτωβρίου του 2008 με 31 ψήφους υπέρ της απόρριψης της πρότασης μομφής και 20 ψήφους κατά, το Κοινοβούλιο απέρριψε την πρόταση μομφής εναντίον της κυβέρνησης Ναταπέι. Στις 16 Ιουνίου του 2009 με ψήφους 28 κατά της πρότασης και 18 κατά, η κυβέρνηση έλαβε ψήφο εμπιστοσύνης.[10]

Το Νοέμβριο του 2009 ο Ναταπέι απώλεσε τη βουλευτική του έδρα επειδή δεν έδωσε εξηγήσεις για την απουσία του από τρεις συνεχείς συνεδριάσεις του κοινοβουλίου και εξωθήθηκε σε παραίτηση από την πρωθυπουργία[11]. Παρότι ο Ναταπέι βρισκόταν στο εξωτερικο για τη σύνοδο κορυφής της Κοινοπολιτείας των Εθνών, το προσωπικό του δεν προσκόμισε τα απαιτούμενα έγγραφα προς τον πρόεδρο της βουλής για να γνωστοποιήσει την απουσία του πρωθυπουργού.[12]

Στις 2 Δεκεμβρίου 2010 έπειτα από πρόταση μομφής στο Κοινοβούλιο, παραιτήθηκε η κυβέρνηση του Ναταπέι και νέος πρωθυπουργός ανέλαβε ο Σάτο Κίλμαν. Ο Κίλμαν ανατράπηκε επίσης με πρόταση δυσπιστίας στο Κοινοβούλιο, η οποία πέρασε με πολύ μικρή διαφορά (26-25) στις 24 Απριλίου 2011. Τον διαδέχθηκε στην πρωθυπουργία ο Σερζ Βοχόρ[13]. Η θητεία του Βοχόρ ήταν βραχύβια, καθώς το Εφετείο έκρινε αντισυνταγματική την εκλογή του Βοχόρ στην πρωθυπουργία, καθώς ο πολιτικός δεν είχε εκλεγεί με απόλυτη πλειοψηφία (27 ψήφους) αλλά με την πλειοψηφία των μελών του Κοινοβουλίου (26 επί συνόλου 52 βουλευτών).[14] Έτσι, αποκαταστάθηκε στην πρωθυπουργία ο Σάτο Κίλμαν, ο οποίος επέζησε της πρότασης δυσπιστίας με 27 ψήφους κατά της πρότασης και 25 υπέρ[15].

Στις 16 Ιουνίου 2011 ο ανώτατος δικαστής Βίνσεντ Λιούναμπεκ αποφάνθηκε ότι η αρχική εκλογή του Κίλμαν στην πρωθυπουργία τον Δεκέμβριο του 2010 ήταν μη συνταγματική, καθώς ο "πρόεδρος του Κοινοβουλίου Μαξίμ Καρλότ Κόρμαν είχε διορίσει τον Κίλμαν στην πρωθυπουργία χωρίς να τηρηθεί το Άρθρο 41 άρθρο του Συντάγματος, που αναφέρει ότι ο πρόεδρος απαιτείται να εκλεγεί με μυστική ψηφοφορία". Η πρωθυπουργία του Κίλμαν ακυρώθηκε και ο Ναταπέι επανήλθε στην πρωθυπουργία μέχρι την εκλογή νέου πρωθυπουργού.[16] [17] Οι υπουργοί του Ναταπέι επανήλθαν ως προσωρινοί, με τον Κίλμαν να ξαναγίνεται προσωρινός αντιπρόεδρος της κυβέρνησης..[18]

Ο Κίλμαν κατήλθε υποψήφιος για την πρωθυπουργία και στις 26 Ιουνίου εξελέγη πρωθυπουργός από το Κοινοβούλιο, με 29 ψήφους υπέρ έναντι 23 για τον Σερζ Βοχόρ.[19]

Διοικητική διαίρεση [Επεξεργασία]

Επαρχίες του Βανουάτου

Από το 1994 η νησιωτική χώρα υποδιαιρείται σε 6 επαρχίες.

  1. Μαλάμπα (περιλαμβάνει τα νησιά Malakula, Ambrym, Paama)
  2. Πενάμα (Pentecost, Ambae, Maewo - στα γαλλικά: Pénama)
  3. Σανμά (Santo, Malo)
  4. Σέφα (Shepherds group, Efate - γαλλικά: Shéfa)
  5. Ταφέα (Tanna, Aniwa, Futuna, Erromango, Aneityum - στα γαλλικά: Taféa)
  6. Τόρμπα (Torres islands, Banks islands)

Οι επαρχίες είναι αυτόνομες και εκλέγουν τα δικά τους τοπικά κοινοβούλια, που είναι γνωστά επίσημα ως επαρχιακά συμβούλια. Είναι αρμόδια για την είσπραξη των φόρων και νομοθετούν σε θέματα όπως ο τουρισμός. Η επαρχιακή κυβέρνηση αποτελείται από έναν ανώτατο αξιωματούχο, ο οποίος διορίζεται από τον πρωθυπουργό με συμβουλή του συμβουλίου της επαρχίας. Με τη σειρά τους οι επαρχίες διακρίνονται σε δήμους, με επικεφαλής ένα συμβούλιο και έναν δήμαρχο που εκλέγεται ανάμεσα στα μέλη του.

Πηγές [Επεξεργασία]

  • Andreas Holtz: Nation-Building und die Frage nach Souveränität im Südpazifik vor dem Hintergrund der politischen Geschichte der Republik Vanuatu. Münster/Hamburg/London 2003. ISBN 3-8258-6413-8. (Γερμανικά)
  • Πολιτικές εξελίξεις – Βανουάτου.

Παραπομπές [Επεξεργασία]

  1. ↑ http://www.rnzi.com/pages/news.php?op=read&id=48815
  2. ↑ Vanuatu holds presidential election_English_Xinhua
  3. ↑ Radio New Zealand International
  4. ↑ "Nine women to contest Vanuatu election", Radio New Zealand International, 20 Αυγούστου 2008
  5. ↑ "Vanuatu election result 'unclear'", Sydney Morning Herald, 2 Σεπτεμβρίου 2008
  6. ↑ "Natapei claims Vanuatu prime ministership", ABC Radio Australia, 10 Σεπτεμβρίου 2008
  7. ↑ "Confusion in Vanuatu's politics". Radio Australia. 12-09-2008. http://www.radioaustralia.net.au/news/stories/200809/s2362480.htm?tab=latest. Ανακτήθηκε στις 14-09-2008. 
  8. ↑ "Vanuatu Parliament to meet next Monday to elect new Prime Minister", Radio New Zealand International, 15 Σεπτεμβρίου 2008
  9. ↑ Radio Australia, 22 Σεπτεμβρίου 2008.
  10. ↑ RNZI, Vanuatu government defeats motion of no-confidence, 16 Ιουνίου 2009.
  11. ↑ Xinhua, 27 Νοεμβρίου 2009.
  12. ↑ Vanuatu PM forgets paperwork, loses seat - ABC News (Australian Broadcasting Corporation)
  13. ↑ "Vohor takes Vanuatu's top job but instability expected to continue", ABC Radio Australia, 25-4-2011.
  14. ↑ "Appeal court restores Kilman as Vanuatu prime minister", Radio New Zealand International, 13-5-2011
  15. ↑ Rulers.org
  16. ↑ "Vanuatu Court rules Kilman election void, reinstates Natapei as interim PM", Radio New Zealand International, 16-6-2011
  17. ↑ "Supreme Declared Natapei, Acting Prime Minister ", government of Vanuatu, 16-6-2011
  18. ↑ "Natapei interim PM in Vanuatu government change", Radio Australia, 16-6-2011
  19. ↑ "Kilman elected Vanuatu PM - ten days after ouster by court", Radio New Zealand International, 26-6-2011
Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Politics of Vanuatu της Αγγλόγλωσσης Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).
Ανακτήθηκε από "http://el.wikipedia.org/w/index.php?title=Πολιτικά_του_Βανουάτου&oldid=4097328"