Πολιορκία της Ρόδου (1480)
| Πολιορκία της Ρόδου | |
|---|---|
| Ενετοτουρκικός πόλεμος | |
 Η πολιορκία της Ρόδου σε εικόνα του 1481 |
|
| Χρονολογία | 23 Μαΐου - 17 Αυγούστου 1480 |
| Τόπος | Ρόδος |
| Έκβαση | Νίκη των Ιπποτών |
| Μαχόμενα μέρη | |
.svg){kind=small} Τάγμα των Ιωαννιτών |
 Οθωμανική αυτοκρατορία |
| Αρχηγοί | |
| Pierre d’Aubusson | Μωάμεθ Β΄, Μεσίχ Πασάς |
| Δυνάμεις | |
| 7.000, εκ των οποίων 600 Ιππότες και 1.500 μισθοφόροι | 70.000–100.000 160 πλοία |
| Απώλειες | |
| περ. 300 Ιππότες | 9.000 νεκροί 15.000 τραυματίες |
Η Πολιορκία της Ρόδου ήταν πολεμική επιχείρηση του Μωάμεθ Β΄ με σκοπό την κατάκτηση του νησιού. Η αποτυχημένη αυτή ενέργεια ήταν και η τελευταία μάχη του πρώτου Ενετοτουρκικού πολέμου.
Εξέλιξη της μάχης [Επεξεργασία]
Στις 23 Μαΐου 1480 ο Τουρκικός στόλος αποτελούμενος από 160 μεγάλα και μικρότερα πλοία εμφανίστηκε απέναντι από το νησί. Αγκυροβόλησε κάτω από το βουνό του Αγίου Στεφάνου στα δυτικά της πόλης. Έστησαν τρία τεράστια τηλεβόλα και άρχισαν να πυροβολούν εναντίον του πύργου του Αγίου Νικολάου, δεξιά από την είσοδο του λιμανιού. Αφού άνοιξαν ρήγμα τόλμησαν να επιχειρήσουν έφοδο από την θάλασσα, η οποία αποκρούστηκε με πολλούς νεκρούς Τούρκους. Η έφοδος επαναλήφθηκε σε μια θυελλώδη νύχτα και διάρκεσε μέχρι το πρωί, αλλά και αυτή απέτυχε με μεγάλες απώλειες των Τούρκων. Ο Μεσίχ Πασάς διέταξε τελευταία γενική έφοδο την Παρασκευή στις 28 Ιουλίου, και για να εξάψει τον ζήλο των στρατιωτών τους υποσχέθηκε πλήρη λεηλάτηση της πόλης μετά την άλωση.
Την ημέρα της εφόδου μόλις ανέτειλε ο ήλιος, ένας όλμος εκπυρσοκρότησε δίνοντας σύνθημα για την έφοδο. Τρεις χιλιάδες Τούρκοι ανέβηκαν στον πύργο από την χαλάστρα της προηγούμενης ημέρας, και ακολούθησε όλος ο στρατός. Ο Μεσίχ από πλεονεξία και νομίζοντας ότι έπεσε η πόλη, έσπευσε να απαγορεύσει την λεηλασία, λέγοντας ότι οι θησαυροί της Ρόδου ανήκουν στο ταμείο του Σουλτάνου. Αμέσως οι Τούρκοι στρατιώτες σταμάτησαν να πολεμούν, και οι ιππότες παίρνοντας θάρρος τους απέκρουσαν. Τρεις χιλιάδες πτώματα κάηκαν στα ρήγματα. Η πολιορκία κράτησε άλλους τρεις μήνες και έφερε σημαντικές ζημιές στους Τούρκους, με 9000 νεκρούς και 1500 τραυματίες.
Ο Μεσίχ πασάς εγκατέλειψε και έφυγε με καράβι για την Κωνσταντινούπολη, όπου καθαιρέθηκε και καταδικάστηκε σε εξορία.
Πηγές [Επεξεργασία]
- Α. Πολυζωίδης: Τα Ελληνικά, Τόμος Β', 1874
