Πινατούμπο

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση

Συντεταγμένες: 15°08′30″N 120°21′00″E / 15.14167°N 120.35000°E / 15.14167; 120.35000

Το Πινατούμπο σε έκρηξη τις 12 Ιουνίου 1991

Το όρος Πινατούμπο είναι ένα ενεργό ηφαίστειο στο νησί Λουζόν στις Φιλιππίνες. Το ηφαίστειο βρίσκεται στα όρη Cabusilan και πριν την έκρηξή του το 1991, η ηφαιστειακή δραστηριότητά του ήταν άγνωστη στους ανθρώπους. Το βουνό ήταν έντονα διαβρωμένο και καλυπτόταν από πυκνό δάσος στο οποίο κατοικούσε η φυλή Αέτας, η οποία φυγαδεύτηκε στο βουνό όταν οι Ισπανοί κατέκτησαν τις Φιλιππίνες.

Η έκρηξή του τις 15 Ιουνίου 1991 ήταν η δεύτερη ισχυρότερη χερσαία έκρηξη του 20ου αιώνα. Η έκρηξη του ηφαιστείου συνέπεσε με την άφιξη του τυφώνα Yunya, με αποτέλεσμα τη δημιουργία μιας θανάσιμης ανάμειξης ηφαιστειακής στάχτης και βροχής. Η έγκαιρη προειδοποίηση και απομάκρυνση των κατοίκων της γύρω περιοχής έσωσε δεκάδες χιλιάδες κατοίκους της περιοχής και τελικά πέθαναν μόνο 847 άνθρωποι. Όμως η γύρω περιοχή καταστράφηκε από πυροκλαστικές ροές, τη στάχτη και τα λαχάρ.

Τα αποτελέσματα της έκρηξης του Πινατούμπο έγιναν αισθητά σε όλο τον κόσμο. Από το ηφαίστειο βγήκαν 10 κυβικά χιλιόμετρα μάγμα και είκοσι εκατομμύρια τόνοι διοξείδιο του θείου, ενώ στην ήδη μεγάλη ποσότητα προστέθηκε και αυτή από μια αντίστοιχα μεγάλη έκρηξη του όρους Χάντσον δύο μήνες μετά. Το διοξείδιο του θείου που εκλύθηκε από το ηφαίστειο ανακλούσε μέρος της ακτινοβολίας του Ήλιου πίσω στο διάστημα, με αποτέλεσμα η παγκόσμια θερμοκρασία για ένα χρόνο να πέσει κατά μισό βαθμό.[1]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Ηφαιστειακή ομπρέλα για την υπερθέρμανση Το Βήμα, 22 Απριλίου 2009. Ανακτήθηκε τις 23 Απριλίου 2012